Μόνο στον δυτικό μεσαίωνα και στην σημερινή Ελλάδα μπορούμε να βρούμε την έννοια της «δίκαιης» τιμής των προϊόντων.
Τα αποτελέσματα της αποχής των λιμενεργατών από τις υπερωρίες αποκαλύπτει ότι και τα λιμάνια λειτουργούν «στο κόκκινο».
Ο ρόλος του κράτους ως εργοδότης πρέπει να είναι διαφορετικός από τον ρόλο του κράτους ως αρωγός των αναξιοπαθούντων.
Όταν η πολιτική γίνεται εν ώρα εργασίας, οι εργαζόμενοι μεταφέρουν το κόστος των πολιτικών τους υποχρεώσεων στην επιχείρηση των άλλων.
Δεν έχουμε μόνο τους πολιτικούς που μας αξίζουν. Έχουμε και τις τιμές που μας αξίζουν, γιατί γι’ αυτές ψηφίζουμε καθημερινά στο σούπερ-μάρκετ.
Όλα τα αιτήματα, είτε σε ατομικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο περιστρέφονται γύρω από το κράτος.
Θέλουμε ανταγωνισμό που θα εμπεριέχει και τις χρεοκοπίες, ή κρατική παρέμβαση που ιστορικά αποδείχτηκε ότι φέρνει φτώχεια;
Αν η κυβέρνηση συνεχίσει να ενδυναμώνει το κεντρικό κράτος αντί να το αποκεντρώνει προς όλες τις κατευθύνσεις θα βρεθεί μπροστά σε πολλές εκπλήξεις τύπου Επιτροπής Ανταγωνισμού.
Το βασικό πρόβλημα δεν είναι ο κομματισμός στο δημοσίου, αλλά το απέραντο δημόσιο που προσφέρει ευρύχωρο πεδίο για να αναπτυχθεί ο κομματισμός.
Το μεγάλο κράτος στην Ελλάδα σπανίως λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων των λαϊκών τάξεων.
Τελικά, η αγορά γι’ αυτή τη χώρα είναι κάτι σαν την τουρκοκρατία. Φταίει για όλα. Ακόμη και για τα σκάνδαλα στον δημόσιο τομέα.
Η αποκλειστικά κανονιστική προσέγγιση της διαφθοράς μειώνει την οριακή αποτελεσματικότητα των νόμων.
Η διαφθορά δεν έχει χρώμα. Είναι σύμφυτη του κρατικού τομέα. Είτε είναι πράσινο, είτε γαλάζιο
Η διαφθορά δεν εξαλείφεται. Απλώς ελαχιστοποιείται, περικόπτοντας τις ευκαιρίες ανάπτυξής της, δηλαδή μειώνοντας το κράτος.
Κάθε φορά που αναθεματίζουμε τον «ανάλγητο» αλλά πλούσιο φιλελευθερισμό της Βρετανίας ή της Ιρλανδίας, συντηρούμε τον δικό μας ευαίσθητο πλην πτωχό κρατικοπαρεμβατισμό.
Το επίδομα θέρμανσης θα ενισχύσει την κατανάλωση πετρελαίου. Πιο έξυπνη πολιτική θα ήταν να επιδοτηθεί η εξοικονόμηση ενέργειας.
Οι τοπικές κοινωνίες πρέπει να αποφασίζουν για την εκμετάλλευση του πλούτου κάθε περιοχής. Θα έχουν το κόστος, αλλά θα πρέπει να έχουν και οφέλη…
Το προσχέδιο νόμου για τα λατομεία είναι στην λογική του «κεντρικού σχεδιασμού» της οικονομίας…
H φορολογία λειτουργεί πολιτικά σαν τον γάιδαρο του γνωστού μύθου με τον Χότζα. Κανείς δεν ξέρει σε ποιο επίπεδο ψοφάει πολιτικά για το κυβερνών κόμμα το συμπαθές αγώγι όλων των κρατικών δαπανών.
Όσο δεν προχωρούν οι διαρθρωτικές αλλαγές, οι προκλήσεις του διεθνούς περιβάλλοντος θα γίνονται όλο και πιο πιεστικές. Και οι δικές μας απαντήσεις, όλο και λιγότερο λειτουργικές…
