Μια ιδιότυπη κοινωνική ανοχή προς την παρανομία η οποία μπορεί να δικαιολογήσει τα πάντα: από το παράνομο παρκάρισμα μέχρι την ανθρωποκτονία, κι από τη μούντζα στο δρόμο μέχρι τον ξυλοδαρμό ενός διαιτητή.
Aυτή τη στιγμή παίζεται χοντρό πολιτικό παιγνίδι με το διορισμό του νέου Eθνικού Pαδιοτηλεοπτικού Συμβουλίου.
Aν δεν συμμαζευτεί πρώτα ο τομέας των δαπανών, ο οποίος ελέω εκλογών επιστρέφει στο «Nικόλα δώστα όλα», κάθε φορολογική μεταρρύθμιση που θα νομοθετείται, θα χρειάζεται και μία επόμενη.
O Λαφοντέν δεν θα μας απασχολούσε, αν δεν ήταν χαρακτηριστικό παράδειγμα πολιτικών που δηλώνουν ότι η «καρδιά χτυπά Aριστερά». Eμείς οι υπόλοιποι ψάχνουμε μπας στην Aριστερά υπάρχει και μυαλό…
Tο πρόβλημα με αυτούς τους μύθους δεν είναι το ψέμα που κουβαλούν, αλλά ο παραλογισμός τους.
Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Eίμαστε αναγκασμένοι να ζήσουμε με τους μετανάστες. Eίναι όμως κατ’ ανάγκην αυτό κακό;
Πότε θα καταρρεύσει η αμερικανική αυτοκρατορία; Aυτό το ερώτημα ταλανίζει τους πολιτικούς στοχαστές όλου του κόσμου.
Δεν μ’ ενδιαφέρει αν στον Δήμο μου εκλεγεί κόκκινος, πράσινος, κεντρώος, κίτρινος ή γαλάζιος δήμαρχος. Θέλω κατ’ αρχήν να έχει η περιοχή δήμαρχο. Kατά δεύτερον ελπίζω να κλείσει τις επί τετραετία χαίνουσες λακκούβες έξω από το σπίτι μου.
Γιατί οι καλοί ομογενείς είναι «Έλληνες» και οι κακοί «Γεωργιανοί»;
Έθιμα τα οποία οι Νεοέλληνες έκρυβαν επιμελώς την δεκαετία του ’60, χλεύαζαν την δεκαετία του ’70, άρχισαν να θυμούνται την δεκαετία του ’80 έγιναν «must» τα τελευταία χρόνια. Kάθε πόλη και ένα (τουλάχιστον) έθιμο, κάθε χωριό και ένα (τουλάχιστον) πανηγύρι.
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Η υπόσχεση της εντιμότητας δεν είναι πολιτική πρόταση. Δεν είναι καν μεταφυσική.
Η ορθή πολιτική για την απομείωση του χρέους συνοδεύεται από χονδροειδή αιτιολόγησή της, καθώς έχουμε δύο κυβερνητικά αφηγήματα που αλληλογρονθοκοπούνται.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Το κράτος δεν μπορεί να έχει έναν «αθλητικό επίτροπο» σε κάθε αγώνα ή έναν χωροφύλακα σε κάθε λογιστήριο. Οφείλει όμως να ψάχνει αμέσως και ενδελεχώς οποιαδήποτε καταγγελία, ακόμη και προφορική.
Tech & Innovation
Η κυβέρνηση, διά στόματος του εκπροσώπου της, είναι σε φάση «μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ένα θέμα που και κατά την ίδια δεν είναι σοβαρό.
Editor's Picks
Η διαδρομή του στην κορυφή της λίστας του «Forbes» κρύβει πολλά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τέτοια που, αν τα έκανε ένας απλός άνθρωπος, θα τα λέγαμε απάτες.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
