Το βρετανικό φλέγμα του Economist δεν μπορούσε να αφήσει χωρίς να σχολιάσει τα πεπραγμένα του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης με τον ξεχωριστό και ιδιαίτερα δηκτικό του τρόπο. Ο τίτλος του άρθρου προϊδεάζει: «Ψάχνοντας κάτι, για το οποίο αξίζει να οργιστούν…»
Στη Νέα Δημοκρατία ισχύει το «Αν όλα πάνε άσχημα, ρίξτε το φταίξιμο στην επικοινωνία». Αυτό όμως είναι εν μέρει αληθές, καθ’ ολοκληρίαν παραπλανητικό και εξόχως βολικό για τα στελέχη της φιλελεύθερης παράταξης.
H Ιστορία συνεχίζεται. Δυστυχώς σε βάρος των ανθρώπων που δοκίμασαν την πλειοδοσία στην πλάτη τους, κι όχι εκείνων που πλειοδοτούν…
Όλο το ΔΙΚΑΤΣΑ πάσχει. Φτιάχτηκε για να εξυπηρετεί ανάγκες άλλων εποχών. Απαξιώθηκε και από την τεχνολογία και από την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Μήπως ήρθε καιρός να ξεθεμελιωθεί και να ξαναχτιστεί εκ βάθρων;
Απομένουν όμως κάποια ανεξήγητα απ’ όσα ακούστηκαν στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου με την αφίσα να προστάζει: «Να αποφυλακιστεί τώρα ο Γ. Σερίφης».
Το κράτος των κ.κ. Σημίτη και Χριστοδουλάκη είχε προφανώς φανταστεί ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν όταν δήλωνε ότι «το κράτος είναι σαν μεγάλο μωρό.
Το σχέδιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ για την επίλυση του Κυπριακού δεν είναι καλό. Ούτε για τους Ελληνοκύπριους, ούτε για τους Τουρκοκύπριους.
… Το δικαστήριο εκτίμησε ότι δουλειά των δημοσιογράφων δεν είναι να κρατούν κρυφά τα αποκαλούμενα «εθνικά μυστικά», αλλά να ενημερώνουν τους πολίτες για το τι κάνει η κυβέρνησή τους.
Ας υποθέσουμε ότι οι προσπάθειες της γείτονος αποδίδουν και στο μέλλον γίνεται μια κατ’ ουσίαν ευρωπαϊκή χώρα. Τότε γιατί η Τουρκία να μην χωρά στην Ευρώπη;
Όσοι ακολουθούν την αδιάλλακτη γραμμή δεν πρόκειται να δεχθούν κανένα σχέδιο, ούτε τωρινό ούτε μελλοντικό. Απλώς πιστεύουν πως «πάλι με χρόνια με καιρούς…»
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Και άλλα...
Money
Επρεπε να εμφανιστούν οι ρωγμές στις πολυκατοικίες, να προσφύγουν οι κάτοικοι στον Δήμο Αθηναίων και στη Δικαιοσύνη, για να ανακοινώσει η εταιρεία – δύο μήνες μετά! – το πρόβλημα.
Tech & Innovation
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Editor's Picks
Δεν είναι κακό το μέτρο ο «Κουμπαράς της Νέας Γενιάς», αλλά δεν πρέπει να περιμένουμε πολλά.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
