Όποιο κόμμα κι αν χάσει θα έχει να αντιμετωπίσει την επόμενη μέρα τον καθρέφτη του. Ταυτόχρονα όμως οι εσωκομματικές εξελίξεις στον ηττημένο δεν θα αφήσουν αλώβητο τον νικητή. Ο ασκός του Αιόλου άνοιξε…
Γιατί δεν είναι έκπληξη η μετάλλαξη της ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας
Είναι πολλοί από το ΠΑΣΟΚ που έπαθαν σοκ από την αμφίπλευρη διεύρυνση που έκανε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου. Χθες ενέταξε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας τα πλέον μισητά για το ΠΑΣΟΚ πρόσωπα.
Όλες οι κινήσεις του κ. Γιώργου Παπανδρέου ανασυνθέτουν μακροχρόνια το πολιτικό σκηνικό.
Το βασικό ερώτημα είναι απλό: πόση Aμεση Δημοκρατία αντέχει ένα κοινωνικό σύνολο; Ή αλλιώς: πόση αντιπροσωπευτική Δημοκρατία πρέπει να υπάρχει για να μην αλλοιώνεται η θέληση της πλειοψηφίας;
Η ευρύτατη συζήτηση που άνοιξε περί «κοινωνικού κέντρου» μπορεί να είναι δείγμα νέας πολιτικής κυριαρχίας. Όπως όταν παλιότερα μεσουρανούσε το ΠΑΣΟΚ κυριαρχούσε και η συζήτηση περί εκσυγχρονισμού.
Όλοι αυτοί οι Αριστεροί κήνσορες, που γκρινιάζουν για την έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, έχουν ατζέντα σοβαρής συζήτησης για τα μεγάλα θέματα; Αλήθεια! Ποια είναι η πρόταση του Συνασπισμού της Αριστεράς (ριζοσπαστικής και μη) για το ασφαλιστικό;
Αυτό που απέδειξε η προηγούμενη εμπειρία είναι ότι πρώτα αποκεντρώνονται τα προβλήματα της κεντρικής διοίκησης και κατόπιν οι όποιες αρετές της.
Οι απαρτίζοντες την Ανεξάρτητης Αρχής Προσωπικών Δεδομένων, αν δεν παίζουν κομματικά παιγνίδια, άγονται και φέρονται στις αποφάσεις τους ανάλογα με τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων.
Το ασφαλιστικό δεν θα το ανοίξει η Νέα Δημοκρατία. Είναι διαρκώς ανοιχτό. Σαν πληγή χαίνουσα.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
