Αν ένας μηχανισμός έχει απόλυτο δικαίωμα απόκρυψης των πεπραγμένων του και ο ίδιος μηχανισμός αποφασίζει ποια είναι τα «μυστικά» του, τότε το πρώτο πράγμα που θα αποφασίσει να συγκαλύψει είναι οι παρανομίες του.

Μετά την εκρηκτική άνθηση των ΜΜΕ και την εκρηκτικότερη διάχυση των κοινωνικών δικτύων, ουδείς προσέχει τι λέει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν. Ολοι στέκονται στο πώς το λέει.

Ο Μέρικ Γκάρλαντ έγινε ο τρίτος υπουργός Δικαιοσύνης στην αμερικανική ιστορία, στον οποίο απαγγέλθηκε κατηγορητήριο για “περιφρόνηση της Βουλής” επειδή αρνήθηκε να παραδώσει ηχητικά αρχεία σχετιζόμενα με τον χειρισμό των απόρρητων εγγράφων που είχε στην κατοχή του ο Αμερικανός πρόεδρος Τζο Μπάιντεν.

Η σχέση των νεοελλήνων με την Ιστορία χαρακτηρίζεται από την αποστροφή και την απόκρυψη, με αποτέλεσμα την ημιμάθεια.

Οι διευθύνσεις (ταχυδρομικές και ηλεκτρονικές) βρίσκονται στο μεταίχμιο του ιδιωτικού με τον δημόσιο χώρο, αλλά δεν παύουν να είναι μέρος του πρώτου. Αυτά τα σύνορα πρέπει να υπερασπιστούμε…

Οι γνήσιοι λαϊκιστές είναι (κατά έναν επιζήμιο τρόπο) χαρισματικοί. Οποιος επιχειρεί να τους μιμηθεί χαντακώνεται.

Την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας ζήσαμε μια παράκρουση με την ιδιωτικότητα. Αυτή η υπερβολή, όμως, δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην αντίθετη, δηλαδή στην απαξίωση κάθε έννοιας ιδιωτικότητας.

Τα κόμματα σε όλο τον δυτικό κόσμο έχουν μπει σε φάση αναβρασμού. Το ίδιο και στην Ελλάδα.

Μπορεί κάποιος να προσάψει τα μύρια όσα στη Ν.Δ., αλλά όχι ότι είναι «μικρή και φοβική».

Το περιλάλητο «κοινό περί δικαίου αίσθημα» αφυπνίζεται μόνον αν τηρηθεί η νομιμότητα και δεν προκύψει προφυλάκιση ως «προκαταβολή ποινής».