Μπορεί ο Τραμπ να πανηγυρίζει για την εκεχειρία, σε έναν πόλεμο που δεν θα γινόταν αν δεν ήταν ο ίδιος πρόεδρος, αλλά ο μόνος κερδισμένος σε αυτή την ιστορία είναι ο Νετανιάχου.
Όλος ο κόσμος έμπλεξε άσχημα επειδή κάποιοι στην Οκλαχόμα και στο Τενεσί πίστεψαν ότι ένας –πολλάκις αποτυχημένος– επιχειρηματίας μπορεί να κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά.
Είναι πολύ εύκολο είναι να πιάσει κάποιος «Κώτσο» τον ένοικο του Λευκού Οίκου. Αρκεί να βάλει στη φάκα την προοπτική μιας «εύκολης νίκης».
Τώρα, που μετά την επιτυχία του Τραμπ σε όλο τον κόσμο υπάρχει υποχώρηση της διεκδίκησης των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, χρειάζεται περισσότερο από ποτέ η υπεράσπισή τους.
Στην ανόητη (υπό την έννοια ότι δεν βγάζει νόημα) συζήτηση για το μνημόνιο που μας επανέφερε ο κ. Νίκος Χριστοδουλάκης, υπάρχει κάτι που πρέπει να προσέξει το ΠΑΣΟΚ.
Είναι ακατανόητο το επικοινωνιακό δούλεμα της κυβέρνησης σχετικώς με την ορθή απόφασή της για τα παραρτήματα ξένων («μη κερδοσκοπικών», λέει) πανεπιστημίων.
Η εικονική προσβολή, με αποστολή φωτογραφίας γεννητικών οργάνων σε δημοσιογράφο τιμωρείται με 3 έτη φυλάκιση, ενώ η ζωντανή επίδειξη σε ανηλίκους κάτω των 12 ετών, π.χ. σε μια παιδική χαρά, τιμωρείται με φυλάκιση «έως 2 έτη».
Τον φόβο των πυρηνικών του Ιράκ επέσειε το 2002 ο Βενιαμίν Νετανιάχου. Τελικώς δεν ανακαλύφθηκε το παραμικρό, αλλά μέσα από την αποσταθεροποίηση ξεπήδησε η φρίκη του Ισλαμικού Κράτους.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα των ακροδεξιών δεν είναι ότι μισούν όλους τους ανθρώπους, πλην όσων είναι δουλικοί απέναντί τους. Είναι η απύθμενη ανικανότητά τους.
Η κυβέρνηση βρίσκεται σε «συνταγματικό οργασμό». Με κάθε συνέντευξη ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αναθεωρεί 3-4 διατάξεις.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Πόσους Δήμους χρειάζεται η χώρα; Οσους θέλουν οι δημότες, αρκεί να τους πληρώνουν.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Editor's Picks
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Στις ΗΠΑ, ουδείς δήλωσε κουρασμένος από τη διαλεύκανση του σκανδάλου Γουότεργκεϊτ.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Η καλή φωνή βλάπτει σοβαρά τη μακροζωία;
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
