Την εποχή που οι πολιτικοί ήξεραν γράμματα, ακόμη και οι προσβολές –συστατικό στοιχείο του διαλόγου– είχαν χάρη.
Οι τράπεζες χρεώνουν και την «υπηρεσία» που προσφέρουν να πληρώνουν «τω κομιστή εις την εμφάνισιν» στο ΑΤΜ.
Ωμός και κυνικός ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης, αλλά σε ό,τι αφορά την διαδικασία διαλέυκανσης σκανδάλων, λέει την αλήθεια.
Κατά την κυβέρνηση, τα στοιχεία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, που βγήκαν στην δημοσιότητα «δεν είναι επαρκή» ούτε καν για να ερωτηθούν οι υπουργοί: «Πώς έγιναν όλα αυτά στη βάρδιά σας;».
Βεβαίως και οι κατηγορούμενοι, ακόμη και για κατά συρροήν βιασμούς, πρέπει να έχουν δικηγόρο, αλλά δεν είναι ανάγκη να είναι και βουλευτής.
Κάθε πολιτική δύναμη έπρεπε να έχει τη γαλήνη να δεχθεί ότι η οικονομία είναι ξεροκέφαλη, το κουράγιο να αλλάξει υπέρ των αδυνάμων τα βάρη της προσαρμογής και τη σοφία να κατανοεί τη διαφορά.
Σε ένα Κοινοβούλιο με αυτοσεβασμό, ταυτοχρόνως με την Εξεταστική για το διαρκές σκάνδαλο των επιδοτήσεων θα είχαμε και την Προανακριτική για να διαλευκανθούν όσα ο νόμος περί ευθύνης υπουργών απαγορεύει να ερευνήσει η Δικαιοσύνη.
Η συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής δεν απαιτεί στοιχεία –αυτά προσπαθεί να τα βρει η ανάκριση, αν η Βουλή το επιτρέψει– παρά μόνο ενδείξεις.
Το 2015 ο κίνδυνος από τον αριστερό λαϊκισμό ήταν άμεσος, ενώ τώρα ο κίνδυνος του ακροδεξιού λαϊκισμού μοιάζει μακρινός, ασχέτως αν διογκώνεται με κάθε δήλωση του κ. Αθανασίου Πλεύρη.
Eπίκειται «αντικατάσταση του πληθυσμού της Ευρώπης», από τα 3 εκατ. μετανάστες της Λιβύης, όπως λέει ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης;
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Η υπόσχεση της εντιμότητας δεν είναι πολιτική πρόταση. Δεν είναι καν μεταφυσική.
Η ορθή πολιτική για την απομείωση του χρέους συνοδεύεται από χονδροειδή αιτιολόγησή της, καθώς έχουμε δύο κυβερνητικά αφηγήματα που αλληλογρονθοκοπούνται.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Το κράτος δεν μπορεί να έχει έναν «αθλητικό επίτροπο» σε κάθε αγώνα ή έναν χωροφύλακα σε κάθε λογιστήριο. Οφείλει όμως να ψάχνει αμέσως και ενδελεχώς οποιαδήποτε καταγγελία, ακόμη και προφορική.
Tech & Innovation
Η κυβέρνηση, διά στόματος του εκπροσώπου της, είναι σε φάση «μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ένα θέμα που και κατά την ίδια δεν είναι σοβαρό.
Editor's Picks
Η διαδρομή του στην κορυφή της λίστας του «Forbes» κρύβει πολλά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τέτοια που, αν τα έκανε ένας απλός άνθρωπος, θα τα λέγαμε απάτες.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
