Ο χλευασμός προς τις εξεταστικές επιτροπές είναι ανάγλυφος σε όσα απαντούν και κυρίως δεν απαντούν όσοι μάρτυρες καταθέτουν ενώπιόν τους.
Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος πολιτικός επιστήμων για να καταλάβει ότι σε περίοδο τέτοιων περικοπών δεν χρειάζεται να νοικιάζει ο οργανισμός νέα γραφεία με μηνιαίο μίσθωμα 180.000 ευρώ.
Η Εξεταστική θα ρίξει άπλετο φως και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και με τα Τέμπη…
Η κυβέρνηση μπήκε σε μια αχρείαστη δίνη των ΕΛΤΑ, υπό τη σημαία τού «όλα τα γνωρίζουμε, όλα τα μαχαιρώνουμε» και απλώς τα ανακοινώνουμε.
Στην Ελλάδα το έλλειμμα θεσμικών αντιβάρων είναι τεράστιο. Το πανίσχυρο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα ήταν ουσιαστικώς ανέλεγκτο, αλλά το λεγόμενο «επιτελικό κράτος» κάνει τα πράγματα χειρότερα.
Αν και η κοινοβουλευτική ιστορία βρίθει φωτογραφικών διατάξεων πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ψηφίζεται κοτζάμ διάταξη για ένα μόνο άτομο.
Ενας από τους λόγους της ελληνικής χρεοκοπίας ήταν η διαχρονικώς στρεβλή κατανομή των πόρων του ελληνικού κράτους. Σπαταλήθηκαν πολλά για το θεαθήναι ή για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Από τις αναλύσεις, για την απουσία των αρχηγών, λείπει το γεγονός ότι η κηδεία έγινε Σάββατο και η Τρίτη ήταν αργία. Οπότε: «Ζήτω το ελληνικό τριήμερο και κάθε τι ελληνικό στον κόσμο αυτό…»
Ακόμη και οι επ’ αγαθώ μεταρρυθμίσεις γίνονται βραχνάς, όταν αφήνονται χωρίς αξιολόγηση και αναθεώρηση στα σημεία όπου πάσχουν.
Η Δημοκρατία, σε αντίθεση με τα αυταρχικά/δικτατορικά καθεστώτα, έχει πολλή φασαρία και αυτό είναι πολύ λογικό αφού είναι ένα έργο υπό διαρκή κατασκευή.
Από το «Μητσοτάκης ή χάος» περάσαμε στο «Μητσοτάκης ή πόλεμος».
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Το απόλυτο πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει πέρα από τις δυνατότητες ενός ανθρώπου.
Η υπόσχεση της εντιμότητας δεν είναι πολιτική πρόταση. Δεν είναι καν μεταφυσική.
Η ορθή πολιτική για την απομείωση του χρέους συνοδεύεται από χονδροειδή αιτιολόγησή της, καθώς έχουμε δύο κυβερνητικά αφηγήματα που αλληλογρονθοκοπούνται.
Η ανασφάλεια και η δυσθυμία των δυτικών κοινωνιών δημιουργούν δύο φαινομενικώς αντίθετες πολιτικές στάσεις.
Αν ο Νετανιάχου ήταν αριστερός, αντιαμερικανός, «αντιιμπεριαλιστής» (ή ό,τι άλλο κουβαλά το φαντασιακό της Αριστεράς), θα διαδήλωνε κανείς εναντίον των εγκλημάτων της κυβέρνησής του;
Η κυβέρνηση που αρνείται σθεναρώς την «ταξινόμηση των φόνων» με βάση το φύλο, ανακοίνωσε τις προάλλες την «ταξινόμηση των απατών» αναλόγως της ηλικίας.
Και άλλα...
Money
Το κράτος δεν μπορεί να έχει έναν «αθλητικό επίτροπο» σε κάθε αγώνα ή έναν χωροφύλακα σε κάθε λογιστήριο. Οφείλει όμως να ψάχνει αμέσως και ενδελεχώς οποιαδήποτε καταγγελία, ακόμη και προφορική.
Tech & Innovation
Η κυβέρνηση, διά στόματος του εκπροσώπου της, είναι σε φάση «μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς» για το τουρκολιβυκό μνημόνιο, ένα θέμα που και κατά την ίδια δεν είναι σοβαρό.
Editor's Picks
Η διαδρομή του στην κορυφή της λίστας του «Forbes» κρύβει πολλά ταχυδακτυλουργικά κόλπα, τέτοια που, αν τα έκανε ένας απλός άνθρωπος, θα τα λέγαμε απάτες.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
