Democracy is time-consuming, regardless whether Greece – or any other country for that matter – “cannot wait.”
Είναι επικίνδυνος ο μπιζιμποντισμός του «η Ελλάδα δεν μπορεί να περιμένει» τις καλές κοινοβουλευτικές πρακτικές και τον σεβασμό των άρρητων κανόνων της Δημοκρατίας.
Χώρος για αντιπολίτευση υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει κι όρεξη για δουλειά ώστε να επικριθούν οι πρωτοβουλίες της κυβέρνησης με όρους μέλλοντος και ουχί με τις ευκολίες του παρελθόντος.
Το νομοσχέδιο-Γεραπετρίτη που πέρασε στην Βουλή μπορεί να οργανώνει καλύτερα την κυβέρνηση, αλλά δεν φτιάχνει επιτελικό κράτος.
Πενήντα χρόνια τώρα ασχολούμαστε με το μέγεθος της εξεταστέας ύλης για τις εισαγωγικές στα ΑΕΙ.
Οι βραχυχρόνιες μισθώσεις ακινήτων έδωσαν ανάσα ζωής στη χειμαζόμενη ελληνική οικονομία και κάποιο εισόδημα στους ιδιοκτήτες τους. Ταυτόχρονα, χιλιάδες σπίτια ανακαινίστηκαν, ομορφαίνοντας τα κέντρα των πόλεων.
Εκεί που συζητούσαμε αν οι χουλιγκάνοι των ΑΕΙ έχουν το δικαίωμα να διακόπτουν μια διάλεξη κραδαίνοντας καδρόνια, καλούμαστε να κουβεντιάσουμε ποιος αποφασίζει αν ο προπηλακισμός ενός καθηγητή είναι αξιόποινη πράξη ή όχι.
Ένα από τα βασικά προβλήματα της Αριστεράς είναι ότι χάρισε την κοινή λογική στη Δεξιά. Χαρακτηρίζει ακροδεξιά απόκλιση κάθε τι που επιθυμούν οι άνθρωποι στις οργανωμένες κοινωνίες.
Ο,τι κάνει ένας υπουργός δεν εμπίπτει αυτομάτως στα υπουργικά του καθήκοντα. Μπορεί να είναι και προσωπικό.
Παρακολουθούμε τις δοκιμαστικές δοκιμές του αριθμού έκτακτης ανάγκης «112», όπως οι Αμερικανοί παρακολουθούσαν κατά τη δεκαετία του ’60 τις δοκιμαστικές πτήσεις του προγράμματος «Απόλλων» για να πάνε στο φεγγάρι.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
