Όσα ξέρει ο νοικοκύρης δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος», λέει θυμόσοφα ο ελληνικός λαός. Και για να το παραφράσουμε: όσα ξέρει μια τοπική κοινωνία, ή οι συμμετέχοντες στην εκπαιδευτική διαδικασία δεν μπορεί να τα ξέρουν όλα τα υπουργεία…

Ένα μεγάλο κομμάτι της κυβερνώσας παράταξης σκιαμαχεί με το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» που δεν υπάρχει. Ενώ υπάρχουν διάσπαρτα μικρά και μεγάλα συμφέροντα, κοινωνικές συμπεριφορές που γιγαντώθηκαν επί ΠΑΣΟΚ, διάχυτος λαϊκισμός που πρέπει να ηττηθεί για να πάει ο τόπος μπροστά, ένα μεγάλο κομμάτι του δυναμικού της «Νέας Δημοκρατίας» παγώνει στον φόβο του αόρατου εχθρού.

Η Αριστερά υποστηρίζει ότι η Προεδρία δεν μπορεί να είναι άβατο. Ορθόν. Ποιος θα είχε αντίρρηση αν ο κ. Λεωνίδας Κύρκος προτασσόταν ως υποψήφιος κι όχι ένας ενεργός πολιτικός ο οποίος (όπως είναι φυσικό εκ της θέσεως του) δημιουργεί συμπάθειες και αντιπάθειες με τις θέσεις που αναγκάζεται να παίρνει καθημερινά την πολιτική που ακολουθεί;

Είναι φυσικό κι επόμενο να «υπηρετούν συμφέροντα» όσοι δεν θέλουν να δουν τον κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Είναι φυσικό να εργάζονται ως «παπαγαλάκια της Πρεσβείας», ή «πράκτορες» όσοι κατά την Αριστερά σπέρνουν εμπόδια στον προχαραγμένο δρόμο της Ιστορίας.

Η χώρα μας, όμως, έχει περάσει τις ασθένειες, τις φοβίες και τα κόμπλεξ του παρελθόντος. Είναι η ισχυρή χώρα της γειτονιάς της και η πιο ανεπτυγμένη Δημοκρατία. Δεν φοβάται να διαλαλήσει τις δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις της.

Το Πολυτεχνείο, όπως όλα όσα αξίζουν να θυμόμαστε, ήταν αποτέλεσμα της συγκυρίας. Ήταν το ένα πράγμα που έφερε το άλλο με αποτέλεσμα εκείνες τις τρεις ημέρες του Νοέμβρη που συγκλόνισαν (εκ των υστέρων) την Ελλάδα.

Είναι ακατανόητη η έκκληση περί «σεβασμού της θέλησης του κυπριακού λαού», διότι αφενός κανείς δεν αμφισβήτησε το δημοψήφισμα ως διαδικασία και αφετέρου κανείς δεν επιχειρεί να υποχρεώσει τον Κυπριακό λαό να ζήσει σύμφωνα με το σχέδιο Ανάν.

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι οι Θεοί ερωτεύτηκαν παράφορα τον κ. Μητσοτάκη. Έχει όμως τα υπόλοιπες αρετές της Κασσάνδρας.

Αν ψάχνουμε για σύμβολο ενότητας του ελληνικού λαού, ο κ. Νίκος Κωνσταντόπουλος είναι ο ιδανικός υποψήφιος. Ο πρόεδρος του Συνασπισμού εκφράζει διαχρονικά και στρογγυλά όλα τα αριστερά στερεότυπα που έχουν εμποτίσει αυτή την κοινωνία μέχρι το μεδούλι.

Παρουσίαση της τριλογίας του κ. Νίκου Θέμελη στο Πνευματικό Κέντρο Σιάτιστας.

Ακόμη κι αν οι ΗΠΑ δεν ακολουθήσουν «επιθετική πολιτική» στο Κυπριακό ακόμη κι αν διπλωματικά παγώσει ο χρόνος, η ζωή στα Κατεχόμενα δεν σταματά. Με άλλα λόγια: στην επόμενη διαπραγμάτευση δεν θα παζαρέψουμε μόνο εμείς το σχέδιο Ανάν. Θα το παζαρέψουν κι εκείνοι…

Πρέπει να σκεφτούμε λιγάκι σοβαρά την πρόταση του κ. Ευάγγελου Βενιζέλου. Έστω να διερευνήσουμε προς αυτή την κατεύθυνση. Αντί δηλαδή να σταθούμε για μια ακόμη φορά αρνητικά στις διεθνείς εξελίξεις να πάμε θετικά και μπροστά.

Πολλοί έχουν το δικαίωμα να κραυγάζουν για μια ακόμη φορά για την δυσμενή εξέλιξη περί το «νεομακεδονικό», αλλά εμείς δεν είμαστε υποχρεωμένοι να τους πάρουμε στα σοβαρά.

Όσο βαθαίνει και πλαταίνει η Δημοκρατία, όσο περισσότερα δικαιώματα έχει να σταθμίσει, τόσο πιο πολύπλοκη γίνεται και εξ αυτού τόσο πιο ευάλωτη σε δημαγωγούς.

Όλα τα ζώα μαθαίνουν από τις εμπειρίες τους. Πολύ περισσότερο οι άνθρωποι. Μόνο κάτι αμετανόητοι εθνικιστές συνεχίζουν να εθελοτυφλούν προσθέτοντας εμπόδια στον ήδη δύσκολο δρόμο της χώρας στο διεθνές σκηνικό.

Τόμας Φρίντμαν: «Δεν διαφωνούμε για το τι πρέπει να κάνει η Αμερική, διαφωνούμε για το τι πρέπει να είναι η Αμερική.»

Όσο ο δημόσιος διάλογος περνά από τα παράθυρα τόσο θα εγκλωβιζόμαστε σε ανόητες -που μοιάζουν με εθνικοπατριωτικές- απόψεις.

Η εξωτερική μας πολιτική είχε βαλτώσει χρόνια τώρα στο νεομακεδονικό. Ξεκίνησε αιχμάλωτη από τις ρητορείες και τις κορόνες της δεκαετίας του ’90 και συνέχισε αιχμάλωτη από την έλλειψη θάρρους και συνεννόησης του πολιτικού κόσμου.

Η Αμερική αυτή τη στιγμή είναι τριπλά διχασμένη χώρα. Διαφορετικά ψήφισαν οι πόλεις και η ύπαιθρος. Διαφορετικά ψήφισαν οι ακτές και η ενδοχώρα. Διαφορετικά ψήφισαν οι νέοι από τους ηλικιωμένους. Ο τέταρτος διχασμός θα αφορά το ίδιο το ρεπουμπλικανικό κόμμα.

Είναι πολύ φιλόδοξο το σχέδιο «Κοινωνικής Στεγαστικής Πολιτικής» που εκπόνησαν τα υπουργεία Απασχόλησης και Εθνικής Aμυνας για εργατικές κατοικίες εντός των στρατοπέδων που απομακρύνονται. Αλλά, ταυτόχρονα, είναι και διπλά λάθος.