Δεν κατανοούμε την οργή του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύνδεσή του με μια δολοφονική οργάνωση. Τη σύνδεση δεν την έκανε η κ. Μπακογιάννη. Την κάνουν τα στελέχη του όταν δηλώνουν ότι «ο Κουφοντίνας βοήθησε τη Δημοκρατία».

Ο κ. Τσίπρας διατύπωσε με ενάργεια τα «καλά» (αυτά που τάζει ότι θα δώσει) και ήταν εξαιρετικά φειδωλός, μέχρι πολύ θολός, στα «κακά μαντάτα» που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε πρόγραμμα (από που θα πάρει αυτά που τάζει).

Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται μεγάλο κόμμα κι αποκτά τα πολυσυλλεκτικά χαρακτηριστικά των μεγάλων κομμάτων και το πρόγραμμά του θα γίνει πιο θολό και γενικόλογο.

Ο κ. Τσίπρας -ακόμη κι αν είχε πυρηνικά- χρησιμοποιεί λάθος τακτική.

Μπορεί η αλαζονεία που επιδεικνύουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει επικίνδυνη για τους δημοκρατικούς θεσμούς;

Υπάρχει ο «άλλος κόσμος», «ένθα οι δίκαιοι αναπαύονται… ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός»;

Eχει κανένα νόημα να συζητάμε ότι τάχατες θέλουμε τα ευρωομόλογα; Κι αν τα πάρουμε, τι θα τα κάνουμε αφού κάθε έργο μπλοκάρεται;

Το θετικόν της στροφής του ΣΥΡΙΖΑ προς το λογικότερο μετριάζεται από τον χρόνο που έχει για να την κάνει.

Πολλοί δεν θέλουν να πιστέψουν ότι υπάρχει στην Ευρώπη σχέδιο Β για την περίπτωση που η Ελλάδα αποφασίσει να αυτοκτονήσει.

Τελικώς «Δημοκρατία είναι εκείνο το πολίτευμα που εξασφαλίζει πως δεν θα κυβερνηθούμε από ανθρώπους καλύτερους από ό,τι μας αξίζουν»

Τους σημερινούς τυχοδιωκτισμούς του κ. Τσίπρα θα τους πληρώσουν οικονομικά οι αδύναμοι και θα τους πληρωθούν οι ατσίδες.

Με …«ανακαμψιακούς ορίζοντες» και μεγάλη θολούρα η Ελλάς βαδίζει στις κάλπες.

Οσοι υπόσχονται βασιλικές οδούς ευκολίας για την έξοδο από την κρίση ας αναλογιστούν την μήνιν εκείνων που θα λουστούν τις διαψεύσεις.

Με τη βοήθεια της μισητής τρόικας και του απεχθέστερου Μνημονίου αποφύγαμε -έστω με αβαρίες- το παγόβουνο. Τώρα κάποιοι επιμένουν να στρίψουμε το τιμόνι προς τα πάνω του.

Η Δημοκρατία δεν ευλογεί την παραβίαση των κανόνων συμβίωσης, απλώς επιτρέπει σε όλους να συμμετάσχουν στον ορισμό αυτών των κανόνων.

Η δυναμική της εξόδου της Ελλάδος από την ζώνη του ευρώ είναι η συνιστώσα διάφορων δυνάμεων και ψευδαισθήσεων που κυριαρχούν.

Το τρικ της «κυβερνώσας Αριστεράς» μεταλλάχθηκε σε «μη κυβερνώσα Αριστερά», αλλά μέσα στη θολούρα θα τρυγήσει ψήφους όμορων χώρων.

Η μεταπολίτευση κατέρρευσε μαζί με τις καλές εκδοχές της. Οι νέοι απελευθερώθηκαν απ’ όλα τα ταμπού της. Καταδίκασαν μεν τον δικομματισμό, αλλά δεν είχαν και πρόβλημα να ψηφίσουν αντιδημοκρατικά.

Eνώ ο κ. Τσιπρας μεταφέρει την εντολή από χωρίου σε χωρίον της Προόδου ο χρόνος της οικονομίας κυλάει αντίστροφα.

Είναι προτιμότερο, λοιπόν, να διαλέξουμε δημοκρατικώς τον «άλλο κόσμο», αντί να βρεθούμε εκεί από ατύχημα.