Οσοι υπόσχονται βασιλικές οδούς ευκολίας για την έξοδο από την κρίση ας αναλογιστούν την μήνιν εκείνων που θα λουστούν τις διαψεύσεις.

Με τη βοήθεια της μισητής τρόικας και του απεχθέστερου Μνημονίου αποφύγαμε -έστω με αβαρίες- το παγόβουνο. Τώρα κάποιοι επιμένουν να στρίψουμε το τιμόνι προς τα πάνω του.

Η Δημοκρατία δεν ευλογεί την παραβίαση των κανόνων συμβίωσης, απλώς επιτρέπει σε όλους να συμμετάσχουν στον ορισμό αυτών των κανόνων.

Η δυναμική της εξόδου της Ελλάδος από την ζώνη του ευρώ είναι η συνιστώσα διάφορων δυνάμεων και ψευδαισθήσεων που κυριαρχούν.

Το τρικ της «κυβερνώσας Αριστεράς» μεταλλάχθηκε σε «μη κυβερνώσα Αριστερά», αλλά μέσα στη θολούρα θα τρυγήσει ψήφους όμορων χώρων.

Η μεταπολίτευση κατέρρευσε μαζί με τις καλές εκδοχές της. Οι νέοι απελευθερώθηκαν απ’ όλα τα ταμπού της. Καταδίκασαν μεν τον δικομματισμό, αλλά δεν είχαν και πρόβλημα να ψηφίσουν αντιδημοκρατικά.

Eνώ ο κ. Τσιπρας μεταφέρει την εντολή από χωρίου σε χωρίον της Προόδου ο χρόνος της οικονομίας κυλάει αντίστροφα.

Είναι προτιμότερο, λοιπόν, να διαλέξουμε δημοκρατικώς τον «άλλο κόσμο», αντί να βρεθούμε εκεί από ατύχημα.

Η Αριστερά μεγάλωσε. Ελπίζουμε ότι θα ωριμάσει κιόλας.

Ακόμη και αν συνεργάζονταν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και «άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» κυβέρνηση δεν σχηματίζεται.

Τώρα που τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα δεν έχουν στα κρατικά ταμεία λεφτά για να προσφέρουν όσα τα κατηγορούσαμε, ηττήθηκε.

Η Ελλάς βρίσκεται και πάλι σε σταυροδρόμι. Κρίνει και θα κριθεί αν επιμένει στον ευρωπαϊκό δρόμο.

Υπάρχουν αναπάντεχα θετικά αν το όνειρο του κ. Τσιπρα γίνει πραγματικότητα.

O κ. Αλέξης Τσίπρας με αμετροέπεια και ύφος αγέρωχο, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο είναι η τελυταία ήττα της μεταπολίτευσης.

Για να έχει τύχη μια πρόταση εξουσίας, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ενσωματώνει και τους περιορισμούς της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τη διαμαρτυρία που χρειάζεται μόνο εκρηκτικά συναισθήματα.

Για το ΚΚΕ δημοκρατία είναι να παίρνει την κρατική επιδότηση χωρίς να δίνει λογαριασμό ή να ανατρέπει διά τραμπουκισμών τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.

Aν, μεσούσης της πιο κρίσιμης προεκλογικής περιόδου στην ιστορία της μεταπολίτευσης, η ΕΡΤ είναι όμηρος των αιτημάτων για… «αναπροσαρμογή της εκτός έδρας αποζημίωσης», πότε ακριβώς θα παίξει η δημόσια τηλεόραση αυτόν τον σημαντικό ρόλο που διάφοροι της αποδίδουν;

Πώς θα ξεχωρίσουμε τη «δίκαιη οργή» των ακροδεξιών από τη «δίκαιη οργή» των ακροαριστερών. Από το χρώμα του αμπέχονου;

Μέχρι σήμερα το εκλογικό σώμα επέλεγε τυφλωμένο από τις παροχές. Τώρα προκρίνεται η «λύση» να ψηφίσει τυφλωμένο από οργή;