Η Αριστερά μεγάλωσε. Ελπίζουμε ότι θα ωριμάσει κιόλας.

Ακόμη και αν συνεργάζονταν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και «άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» κυβέρνηση δεν σχηματίζεται.

Τώρα που τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα δεν έχουν στα κρατικά ταμεία λεφτά για να προσφέρουν όσα τα κατηγορούσαμε, ηττήθηκε.

Η Ελλάς βρίσκεται και πάλι σε σταυροδρόμι. Κρίνει και θα κριθεί αν επιμένει στον ευρωπαϊκό δρόμο.

Υπάρχουν αναπάντεχα θετικά αν το όνειρο του κ. Τσιπρα γίνει πραγματικότητα.

O κ. Αλέξης Τσίπρας με αμετροέπεια και ύφος αγέρωχο, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.

Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο είναι η τελυταία ήττα της μεταπολίτευσης.

Για να έχει τύχη μια πρόταση εξουσίας, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ενσωματώνει και τους περιορισμούς της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τη διαμαρτυρία που χρειάζεται μόνο εκρηκτικά συναισθήματα.

Για το ΚΚΕ δημοκρατία είναι να παίρνει την κρατική επιδότηση χωρίς να δίνει λογαριασμό ή να ανατρέπει διά τραμπουκισμών τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.

Aν, μεσούσης της πιο κρίσιμης προεκλογικής περιόδου στην ιστορία της μεταπολίτευσης, η ΕΡΤ είναι όμηρος των αιτημάτων για… «αναπροσαρμογή της εκτός έδρας αποζημίωσης», πότε ακριβώς θα παίξει η δημόσια τηλεόραση αυτόν τον σημαντικό ρόλο που διάφοροι της αποδίδουν;

Πώς θα ξεχωρίσουμε τη «δίκαιη οργή» των ακροδεξιών από τη «δίκαιη οργή» των ακροαριστερών. Από το χρώμα του αμπέχονου;

Μέχρι σήμερα το εκλογικό σώμα επέλεγε τυφλωμένο από τις παροχές. Τώρα προκρίνεται η «λύση» να ψηφίσει τυφλωμένο από οργή;

Εχουμε μπερδέψει τα πάντα σ’ αυτήν τη χώρα. Θεωρούμε μέτρο της δημοκρατίας την ανομία και δικτατορία την τήρηση των νόμων.

O ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μια διαφημιστική εκστρατεία, που είχε προετοιμαστεί πέρυσι, για την επέτειο των 30 χρόνων της ένταξής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ανεπίτρεπτη παρέμβαση στις εθνικές εκλογές.

Παρά το γεγονός ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται (ή στη χειρότερη των περιπτώσεων θα είναι φάρσα) υπάρχουν πτυχές της Δημοκρατίας Βαϊμάρης που θυμίζουν τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Η οικονομία δεν αφήνει κενά. Στο τέλος κάποιοι πληρώνουν και κάποιοι επωφελούνται.

Τα κόμματα μπορούσαν να δείξουν ότι κάτι διδάχθηκαν από την κρίση και μαζί με τα λεφτά να υπέγραφαν ένα «μνημόνιο περικοπής των δαπανών».

Όλες οι οργανωμένες δομές του πολιτικού συστήματος μοιάζουν να μην αγγίχτηκαν από την κρίση. Ολοι λειτουργούν όπως παλιά.

Οι ιδέες έχουν σοβαρές συνέπειες σε μια κοινωνία. Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς στην Ελλάδα μεγαλύτερες.

Ο οργασμός τροπολογιών και τα συνακόλουθα ρουσφέτια έχει τη ρίζα του στο μεγάλο και συγκεντρωτικό κράτος που χτίσαμε μετά τον εμφύλιο.