Δυστυχώς η Αριστερά λάτρεψε τόσο πολύ τα «επαναστατικά μέσα» που ξέχασε τον σκοπό της πολιτικής δράσης. Αυτός είναι οι άνθρωποι ειδικώς και όχι ο «μετεπαναστατικός παράδεισος» γενικώς.
Μήπως στις εισπράξεις και στη μείωση του χρέους είμαστε όλοι Ευρωπαίοι και στις δαπάνες υπερήφανοι Ελληνες;
O μεγαλύτερος αριθμός των βουλευτών μας δεν καταλαβαίνουν το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Ομνύουν στον κρατικό πατερναλισμό και στην κρατικοδίαιτη «ανάπτυξη».
Δυστυχώς, όλο το πολιτικό σύστημα σπρώχνει τη χώρα στον γκρεμό.
Η μεγαλύτερη δυσκολία σε μια διαδικασία μετάβασης είναι η αλλαγή νοοτροπίας.
«Φτάσαμε στο σημείο να ευχόμαστε να έρθουν μια ώρα αρχύτερα να μας ελευθερώσουν από την αναμονή μας» (Γ. Θεοτοκάς, Άνοιξη του ’41)
Η παραβίαση του ΚΟΚ ήταν μια συμβολική πράξη αντίστασης στον καπιταλισμό, ο οποίος, αφού πρώτα μας φόρτωσε τα αυτοκίνητα, μετά έθεσε περιορισμούς στην κίνησή τους.
Ενώ η Ελλάδα χανόταν στην τρικυμία της διεθνούς κρίσης ένα ερώτημα υπήρχε στα σαλόνια των Αθηνών: πρέπει να επιστέψει ο εξόριστος βασιλιάς;
Όλος ο κόσμος μάς προειδοποιεί για την καταστροφή και το πολιτικό μας σύστημα ασχολείται με τον χρόνο των εκλογών.
Kαι με δύο εκατομμύρια νεκρούς από λιμό μπορεί κάποιος να έχει έναν καλό λόγο από το ΚΚΕ.
Oταν είναι ένας από τους αρμόδιους για το συμμάζεμα ενός κράτους καταγγέλλει την εφαρμογή του μνημονίου…
Το παλαιό πολιτικό προσωπικό είναι ικανό να κάνει τα πάντα προκειμένου να μην κάνει αυτά που πρέπει.
Αντί να εξορθολογιστεί η λειτουργία των σωμάτων ασφαλείας, το σύστημα παράγει διαρκώς νέους συνταξιούχους.
Το αριστερό λεξιλόγιο έχει ξεχειλώσει τόσο πολύ που κάθε παρανομία μπορεί να χωρέσει στα παλιά κλισέ της «αντισυστημικής δράσης».
Η περικοπή του κράτους και η απελευθέρωση της οικονομίας είναι το κεντρικό ζήτημα της χώρας σήμερα και πρέπει, χωρίς αναπτυξιακές φιοριτούρες και μεγάλα λόγια, να γίνει το κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Τα πράγματα που γίνονται σε όλο τον κόσμο και είναι προϊόν της κοινής λογικής καιρός είναι να αρχίσουν και στην Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη μπορεί να δείξει τον δρόμο.
Ο επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν θα κριθεί για το πόσο καλά τα λέει, αλλά για το πόσο καλά τα έκανε ή τα κάνει.
Tο πνεύμα και το γράμμα του θεμελιώδους νόμου του ελληνικού κράτους για την προκήρυξη των εκλογών πάει περίπατο.
Είναι πολλοί εκείνοι που έχουν αποθαρρυνθεί από την κατάσταση και προτείνουν την αυτοκτονία ως τη λύση στα «δεινά που επιφέρει το Μνημόνιο».
Κάθε λίστα δεν πρέπει να λέγεται «Βαρέων και Ανθυγιεινών», αλλά «Βαρύτερων και Ανθυγιεινότερων Επαγγελμάτων» σε σχέση με τα υπόλοιπα.
