Το κίνημα φούντωνε και τα βουνά των σκουπιδιών κέρδιζαν ύψος στους δρόμους της τουριστικής Κέρκυρας.
Το αμάρτημα του κ. Μοσκοβισί δεν είναι ότι κόμισε γλαύκα ες Αθήνας, αλλά ότι έπαιξε το επικοινωνιακό παιχνιδάκι του πρωθυπουργού.
Tο 2015 αποκτήσαμε χειρότερη κυβέρνηση, αλλά καλύτερη αντιπολίτευση.
Οι κοινωνικές αντιστάσεις στη γελοιότητα χαλαρώνουν. Αυτό το σόου της καρέκλας που ανεβάζει η κυβέρνηση θα είναι πάτημα κάποιων στο μέλλον για ακόμη πιο χυδαίες συμπεριφορές.
Τα μπλόκα γύρω από το Σύνταγμα στις 28 και 29 Ιουνίου του 2011 για να εμποδίσουν τους βουλευτές να ψηφίσουν ήταν η μοναδική πραγματική επιχείρηση κατάλυσης του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.
Το Ποτάμι, πρώτα απ’ όλα, υποσχέθηκε ορθολογισμό. Η αυτοκτονία είναι η κορυφαία πράξη ανορθολογισμού.
Ο κ. Κωνσταντίνος Μίχαλος πολιτικώς ανήκει στην Αριστερά που δεν λέει το όνομά της.
Οι 22 από τις 69 προκηρύξεις για τις θέσεις Γενικών Γραμματέων των υπουργείων βρέθηκαν φωτογραφικές.
Όπως έλεγε και ο Γ. Κατρούγκαλος «το να σας γιουχαΐζουν είναι το ακριβώς ανάλογο της εποχής που ο κόσμος σας χειροκροτούσε στον δρόμο».
Το 2015 είχαμε συνωμοσία υπέρ της κυβερνητικής σταθερότητας (κυκλοφόρησε και σχετικό DVD ο κ. Καμμένος) τώρα όλως παραδόξως η συνωμοσία είναι κατά της κυβερνητικής σταθερότητας.
Τα πράγματα βέβαια θα ήταν εντελώς διαφορετικά (και για τη χώρα και για τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) αν αυτή η φιέστα γινόταν τρία χρόνια πριν, αν η κυβέρνηση είχε το στοιχειώδες νιονιό να συνεχίσει από τον Ιανουάριο του 2015 από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι.
Σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες έχει τα ηνία μια γενιά που δεν γνώρισε πολέμους και θεωρεί αναπόφευκτα τα επιτεύγματα της Ε.Ε. –«πφφφ, αυτά θα γίνονταν»– ενώ υπερτονίζουν τα ελλείμματα της Ενωσης.
Οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για σοσιαλδημοκρατικοποίηση ούτε για φιλελευθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ. Η πορεία του μπορεί να ονομαστεί ως «ό,τιναναιποίηση».
διαστροφή της πραγματικότητας, το ψεύδος και η διαβολή είναι καταγεγραμμένα χαρακτηριστικά των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και δεν προκαλούν πλέον εντύπωση.
Επρεπε να γίνει η καταστροφική διαπραγμάτευση με τα πουκάμισα έξω και η διαβρωτική σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ για να κατανοήσουμε ότι οι μικρές αλλά υπαρκτές διαφορές όμως των κομμάτων μπορεί να έχουν πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα.
Εκλογικό σύστημα με δόσεις. Πρώτα η απλή αναλογική, μετά το σπάσιμο (κάποιων) περιφερειών και στο μέλλον ψήφος στους εκπατρισθέτες.
Tο 2014, λίγο πριν η λαοσωτήριος αναλάβει τη διακυβέρνηση, η ΔΕΗ είχε χρηματιστηριακή αξία 2,5 δισ. ευρώ. Σήμερα αξίζει 650 εκατ.
Σε όλο τον κόσμο η διαιρετική πολιτική τομή είναι μεταξύ προόδου και συντήρησης. Στην Ελλάδα είναι μεταξύ προόδου και κυνισμού, βραχυπρόθεσμου και αντιδραστικού.
Η εχθρότητα με την οποία αντιπολιτεύθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ κόστισε πολλά στον τόπο. Η χώρα δεν κερδίζει τίποτε από την αντιπαλότητα αυτού του τύπου, έστω κι αν έχει αντίστροφο πρόσημο.
Η λήθη θέλει ειδικό χειρισμό. Μπορεί να αποτελέσει ταφόπλακα στον χρήσιμο διάλογο και να παγιώσει μια λανθασμένη ανάγνωση της Ιστορίας.
