Το σημαντικότερο στοιχείο της ομιλίας και της συνέντευξης του Κ. Μητσοτάκη στη ΔΕΘ είναι το γεγονός πως «μπορούν να ειπωθούν πολλά», ότι μπορούμε να συμφωνήσουμε ή να διαφωνήσουμε επί του πραγματικού.
Mε μισές αλήθειες κι ολόκληρα ψέματα ξεδιπλώνεται τώρα η προπαγάνδα κατά του τρίτου πυλώνα της κοινωνικής ασφάλισης.
Το σύστημα των τριών πυλώνων κοινωνικής ασφάλισης δεν το εφάρμοσε πρώτος ο Πινοσέτ, αλλά υπήρχε και υπάρχει σε ολόκληρο τον κόσμο.
Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο. Να ψεύδεται ένας πρωθυπουργός για τους αριθμούς –οι οποίοι πρέπει είναι κοινός τόπος στον δημόσιο διάλογο– ή να μην αντιλαμβάνεται σε ποιο οικονομικό περιβάλλον πρέπει να λειτουργήσει;
Δεν είναι ντροπή να δουλέψει κάποια ως καθαρίστρια, αλλά –μην τρελαθούμε κιόλας!– δεν αποτελεί και κάποια τιμή, όπως δεν είναι τιμή η άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος.
Οι συσσωρευμένες παθογένειες κάνουν τη «στραβή» πιο εύκολη, πιο πιθανή, πιο συχνή. Η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού αυξάνει τρομαχτικά τις πιθανότητες να μεταμορφωθεί η «στραβή» σε καταστροφή.
Οι υπουργοί δεν είναι σημαίες. Στις λειτουργικές πολιτείες δεν ορίζονται για να συμβολίσουν κάτι. Δουλειά τους είναι να λύνουν προβλήματα, ειδικά όταν η χώρα τους βρίσκεται σε μια τέτοια κρίση.
Οι κοινωνίες δεν ξημερώνουν ξαφνικά σε απολυταρχικά καθεστώτα. Διολισθαίνουν σε αυτά…
Ουδείς είπε στους πολίτες ότι πρέπει κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών να φορούν μακρυμάνικα και μακρύ παντελόνι για να προστατευτούν από το εκπεμπόμενο κύμα θερμότητας.
Γιατί χρειαζόμαστε ένα ακόμη σύστημα προειδοποίησης όταν η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία κάνει θαυμάσια δουλειά και εκδίδει κάθε λίγο και λιγάκι «έκτακτα δελτία για έντονα καιρικά φαινόμενα»;
Και τα μέλη αυτής της κυβέρνησης έχουν μόνιμο άγχος των πολιτικών να διαχειριστούν το βραχυχρόνιο πολιτικό κόστος τούς οδηγεί αφενός σε διόγκωση της κρίσης και κυρίως δεν τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα στη ρίζα τους.
Οι αρμόδιοι δοξολογούν εαυτούς ως τέλειους και φυσικά η τελειότητα δεν διορθώνεται.
Οι 24 νεκροί από τις πλημμύρες της Μάνδρας και οι 88 νεκροί από τις πυρκαγιές στην Ανατολική Αττική απέδειξαν πως στη ζωή –όπως και στη Δημοκρατία– δεν υπάρχουν κεκτημένα.
Και ο κ. Αλέξης Τσίπρας δεν είχε διοικήσει ούτε περίπτερο πριν αναλάβει το τιμόνι της χώρας. ;Eπρεπε να τον είχαμε κάνει έστω υφυπουργό, όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης για έναν άλλο μοιραίο πρωθυπουργό.
Το πιο προσβλητικό που λέγεται είναι «και οι άλλοι τα ίδια έκαναν». Και δεν είναι προσβλητικό για τους «άλλους». Είναι προσβλητικό για τους ψηφοφόρους τους.
Το άδικο των θυμάτων στις τριτοκοσμικές χώρες είναι η μεγιστοποίηση των συνεπειών σε κάθε «κακιά στιγμή».
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι πρωτίστως πριν από την καταστροφή. Οσα έπραξε ή αμέλησε.
Τι κερδίζει η χώρα μας μπαίνοντας στην διαμάχη Τραμπ-Ευρωπαίων για το ύψος των αμυντικών δαπανών;
Η κυβέρνηση είναι όμηρος της πραγματικότητας (που ανατρέπει διαρκώς τους καφενειακούς σχεδιασμούς) κι ενός ασταθούς εταίρου.
Η κυβέρνηση δεν βρίσκει απλώς αρνητικά στους αντιπάλους της. Ξοδεύει περισσότερο χρόνο αντιπολιτευόμενη την αντιπολίτευση, αντί να κυβερνά. Φτιάχνει εχθρούς μόνο και μόνο για να δικαιολογεί την ύπαρξή της.
