Πρέπει «Ελληνική Αστυνομία να σταματήσει τις θανατηφόρες καταδιώξεις σε δημόσιους δρόμους»;

Στην πολιτική τίποτε δεν πάει χαμένο. Ούτε οι χυδαιότητες των υπουργών, αλλά ούτε η συνηγορία των υπολοίπων του ΣΥΡΙΖΑ· «έλα μωρέ τώρα! Κάθε άνθρωπος έχει τον τρόπο του».

Αν δεν είναι ο κ. Πολλάκης που ηχογράφησε και κοινοποίησε το περιεχόμενο της συνομιλίας, τότε ποιος το έκανε; Δεν πρέπει η Δικαιοσύνη να ελέγξει την πηγή της διαρροής;

Φυσιολογικά ο κ. Τσίπρας θα έπρεπε να καλεί τον κ. Μητσοτάκη να υπερψηφίσει για Πρόεδρο κάποιον αριστερό. Τόση αξιοπιστία έχει το «κεντροαριστερό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ»; Στον αγώνα ενωμένοι αλλά στην Προεδρία χώρια;

Δεν υπάρχει πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης που θα κρατούσε υπουργό καταδικασθέντα για εξύβριση νεκρού, έναν άνθρωπο που με 38 νεκρούς στη βάρδια του θα δήλωνε «δεν είναι και καμιά καταστροφή, μην τρελαθούμε τώρα».

Θα γελάσει κάθε πικραμένος αν το κόμμα που πολέμησε με νύχια και με δόντια τη μείωση του ελλείμματος 15,1%, συνομολόγησε στα εξωφρενικά πλεονάσματα 3,5%, αντιδράσει στην ελάφρυνση του άχθους που μας φόρτωσε.

Αργά, αλλά σταθερά, αυτή η κυβέρνηση οδηγεί τη χώρα σε νέα χρεοκοπία. Αναπαράγει διογκωμένες όλες τις παθογένειες του «παλιού πολιτικού συστήματος», σκορπάει λεφτά για μικροπολιτικούς λόγους.

…οι 4 «ανεξάρτητοι» που αρραβωνιάστηκαν τον ΣΥΡΙΖΑ και οι 2 δισυπόστατοι βουλευτές.

Με δεδομένο ότι οι φορολογούμενοι πλήρωσαν ένα πανάκριβο σύστημα ηλεκτρονικής ψηφοφορίας (560.000 ευρώ), γιατί να είναι χρονοβόρες οι «συνεχείς ονομαστικές ψηφοφορίες»;

Ο πρωθυπουργός, όπως έπαιξε με το δημοψήφισμα για να διασώσει το κόμμα του, έτσι παίζει με τους κοινοβουλευτικούς θεσμούς για να διασώσει την κυβέρνησή του.

Δεν έχει ματαγίνει τέτοιος ευτελισμός της Βουλής, σαν αυτόν που επέτυχαν η κυβέρνηση μαζί με τους έξι. 

Πριν κατακτήσουμε την ανεξαρτησία της Βουλής και τον εποπτικό της ρόλο στην κυβέρνηση (διαχρονικό πρόβλημα), πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι που αυτό το κιγκλίδωμα της δημοκρατίας άντεξε.

Το κοινοβουλευτικό πολίτευμα άντεξε σε αυτόν τον τόπο γιατί κάποιοι σεβάστηκαν τα αξιώματα που τους έδωσε –έστω για λίγο– ο ελληνικός λαός.

Ο κ. Καμίνης είναι ένα από τα πολλά στελέχη της Κεντροαριστεράς που συκοφαντήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ. Για την ακρίβεια δεν υπήρξε στέλεχος του χώρου που δεν υβρίστηκε.

Ποια εθνικά συμφέροντα εξυπηρετεί η θετική στάση της κυβέρνησης στο αιματοβαμμένο καθεστώς Μαδούρο;

Οι ύβρεις προς το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι θλιβερό φαινόμενο και πρέπει ομοθυμαδόν να καταδικάζονται πολιτικώς.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ειδικευθεί στην κατασυκοφάντηση των αντιπάλων του, αλλά ο πρωθυπουργός έχει την μοναδική ικανότητα να εκθέτει τους (καινούργιους) φίλους του.

Ο νόμος του Μέρφι, οι κυβερνήσεις σε αποδρομή και μια χώρα στα κόκκινα.

Στην Ελλάδα το πρωθυπουργικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο. Ακόμη και τώρα, στη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μπορούμε να δούμε ότι η συνταγματική μηχανική είναι υπέρ της κυβέρνησης.

Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης στραβά ξεκίνησε, στραβά συνεχίστηκε και στραβά θα τελειώσει.