Θα ήταν ανοησία να περιμένουμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα από ένα σύστημα εξουσίας που κόντεψε να εξοστρακίσει τη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Aν «τα δημοψηφίσματα είναι επικίνδυνα», οι εκλογές που προκρίνουν Τραμπ, Ορμπαν, Σαλβίνι κ.ά. τι είναι;

Tο συνονθύλευμα σταλινικών, μαοϊκών, αριστεροανανεωτικών, βαθαιοπασόκων κ.λπ. δεν είχε ποτέ πρόγραμμα για να κυβερνήσει τη χώρα.

Το τελεολογικό επιχείρημα του ευφυούς σχεδιασμού ή του ωρολογοποιού παραμένει ζωντανό και στην πολιτική με έναν περίεργο τρόπο.

Δεν είναι πρωτοφανή όσα ζούμε. Το πρωτοφανές είναι ότι πόλωση, διορισμοί, ρουσφέτια, γίνονται παρά την κρίση που ζήσαμε.

Δέρνουν αστυνομικούς στα δικαστήρια με την ανοχή της κυβέρνησης; Κανένα πρόβλημα. Η υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανακοίνωσε τη δωρεάν μετακίνηση τους με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, (μετρό, λεωφορεία κ.λπ.)

Σύμφωνα με το δόγμα Παπακώστα και πολίτες –ειδικώς αν ανήκουν σε συλλογικότητες– μπορούν να παρενοχλούν άλλους πολίτες, ζητώντας τα στοιχεία ταυτότητάς τους.

Κάποιοι φαντάζονται «κρυφές δημοσκοπήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ να κρατά δυνάμεις του» και συμμερίζονται την αισιοδοξία του Μαξίμου ότι «κάτι θα κάνει ο Τσίπρας για να γυρίσει τελευταία στιγμή το παιχνίδι».

Είκοσι τέσσερις χιλιάδες λέξεις έχει το κείμενο του Καταστατικού Χάρτη. Λογικό, αφού αποτυπώνει συγκεντρωτικό χαρακτήρα κράτους. Αλλά πρέπει το Σύνταγμα να γίνεται σε κάποια σημεία πιο λεπτομερές και από Προεδρικό Διάταγμα;

Είναι μοναδική η ικανότητα της κυβέρνησης να ευτελίζει όλα τα θέματα και ίσως η μόνη της ικανότητα.

Απαιτείται κάποια δεοντολογία στην επικοινωνιακή πολιτική του Μαξίμου. 

Προχειρότητα χαρακτηρίζει την πολιτική της κυβέρνησης. Δόγμα της το ό,τι φανεί του Λωλοστεφανή. Ο ένας ξεκίνησε να αλλάξει την Ευρωζώνη και χρεοκόπησε την Ελλάδα, ο άλλος επαναχαράσσει τα Βαλκάνια.

Το κράτος έχει το μονοπώλιο της βίας για να μην πλακώνονται στους δρόμους τα ρωμαλέα κινήματα φοιτητών, καταπατητών, αναρχικών, χρυσαυγιτών και δεν συμμαζεύεται.

Εκτοξεύοντας αστοιχείωτες καταγγελίες περί χρηματισμού όσων στήριξαν τον φίλο του πρωθυπουργού κ. Ζόραν Ζάεφ, παγιώνεται η ακροδεξιά αντίληψη ότι η πολιτική είναι υπόθεση σκοτεινών συμφερόντων που εξαγοράζουν πολιτικούς.

Μυρίζει άσχημα η υπόθεση της επιστολής Κοτζιά και μοιάζει μια παρτίδα πόκερ που αντί μπλόφες έχει εκβιασμούς.

Εφτιαξαν στο Μαξίμου την καρικατούρα μιας «ακροδεξιάς Νέας Δημοκρατίας» για να αποστρέψουν το βλέμμα των δικών τους οπαδών από τη συνεργασία με την άλλη Ακροδεξιά.

Η κατρακύλα –όχι αξιών, αλλά ακόμη και προσχημάτων– που ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 2015 συνεχίζεται.

Ας ευχηθούμε πως στην Ουάσιγκτον κατάλαβαν την γελοιότητα αυτής της κυβέρνησης, όμως εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά και σε θεσμικό και σε διπλωματικό επίπεδο.

Η διπλωματία είναι μονοπώλιο της κυβέρνησης. Τα κόμματα δεν μπορούν να κάνουν ούτε μυστική ούτε φανερή. Μπορούν να λένε τις απόψεις τους σε καφετέριες ή μπαλκόνια, αλλά μέχρι εκεί.

Dejà vu… Ένα ακόμη άχρηστο οργανισμό του Δημοσίου φτιάχνει η κυβέρνηση.