Ο νόμος του Μέρφι, οι κυβερνήσεις σε αποδρομή και μια χώρα στα κόκκινα.

Στην Ελλάδα το πρωθυπουργικό σύστημα είναι απολύτως θωρακισμένο. Ακόμη και τώρα, στη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μπορούμε να δούμε ότι η συνταγματική μηχανική είναι υπέρ της κυβέρνησης.

Δυστυχώς, αυτή η διαδικασία συνταγματικής αναθεώρησης στραβά ξεκίνησε, στραβά συνεχίστηκε και στραβά θα τελειώσει.

Σπανίως πολιτικός αφήνει την πρωθυπουργία χωρίς να δώσει την ύστατη μάχη για να αντιστρέψει το αποτέλεσμα. Αυτή τη φορά όμως η κυβέρνηση το παράκανε.

Πέρα από τους μουσαμάδες και τα εικονικά εκδοτήρια, υπάρχει ένα σημαντικότερο ζήτημα: Πόσο κόστισε αυτή η φιέστα-επιθεώρηση για τα μάτια του κ. Τσίπρα;

Μέγας καυγάς για την προσφυγιά του Ιησού, χωρίς να υπάρχουν τεκμηριωμένα στοιχεία για την γέννηση, ενώ τα ευαγγέλια είναι αντιφατικά.

Ο Δεκέμβριος σημαδεύεται πάντα από βροχές τροπολογιών, που κατεβάζουν αμελείς ή πονηροί υπουργοί και βουλευτές.

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση του κράτους, αρπάχτηκαν από τη μόνη διαθέσιμη και πολύχρονη πρακτική, τον πελατειασμό. Δεν είχαν τον χρόνο, τους ανθρώπους, την επεξεργασία για κάτι άλλο.

Όσες διαφωνίες κι αν έχει κάποιος με τον κ. Πέτρο Τατσόπουλο δεν μπορεί να τον χαρακτηρίσει «απολειφάδι»· πόσο δε μάλλον ο πρωθυπουργός της χώρας στη Βουλή.

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι οι επόμενες εκλογές, τις οποίες η Ν.Δ. θα κερδίσει, αλλά οι μεθεπόμενες για τις οποίες εντελώς τυχοδιωκτικά ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε να γίνουν με απλή αναλογική.

Σχεδιασμός του ποδαριού: «Να ρίξουμε είκοσι εκατομμύρια εκεί και να φτιάξουμε ένα νοσοκομείο που να είναι για όλη την Ανατολική Αττική…»

Α. Τσίπρας: «Οταν ξεκινάγαμε εμείς το ’91, η κατάληψη δεν είχε νομιμοποίηση ως μέσο πάλης – εμείς της δώσαμε νομιμοποίηση…»

Θα ήταν ανοησία να περιμένουμε μεγαλύτερη υπευθυνότητα από ένα σύστημα εξουσίας που κόντεψε να εξοστρακίσει τη χώρα από την Ευρωπαϊκή Ενωση.

Aν «τα δημοψηφίσματα είναι επικίνδυνα», οι εκλογές που προκρίνουν Τραμπ, Ορμπαν, Σαλβίνι κ.ά. τι είναι;

Tο συνονθύλευμα σταλινικών, μαοϊκών, αριστεροανανεωτικών, βαθαιοπασόκων κ.λπ. δεν είχε ποτέ πρόγραμμα για να κυβερνήσει τη χώρα.

Το τελεολογικό επιχείρημα του ευφυούς σχεδιασμού ή του ωρολογοποιού παραμένει ζωντανό και στην πολιτική με έναν περίεργο τρόπο.

Δεν είναι πρωτοφανή όσα ζούμε. Το πρωτοφανές είναι ότι πόλωση, διορισμοί, ρουσφέτια, γίνονται παρά την κρίση που ζήσαμε.

Δέρνουν αστυνομικούς στα δικαστήρια με την ανοχή της κυβέρνησης; Κανένα πρόβλημα. Η υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανακοίνωσε τη δωρεάν μετακίνηση τους με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, (μετρό, λεωφορεία κ.λπ.)

Σύμφωνα με το δόγμα Παπακώστα και πολίτες –ειδικώς αν ανήκουν σε συλλογικότητες– μπορούν να παρενοχλούν άλλους πολίτες, ζητώντας τα στοιχεία ταυτότητάς τους.

Κάποιοι φαντάζονται «κρυφές δημοσκοπήσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ να κρατά δυνάμεις του» και συμμερίζονται την αισιοδοξία του Μαξίμου ότι «κάτι θα κάνει ο Τσίπρας για να γυρίσει τελευταία στιγμή το παιχνίδι».