Με τις συνδικαλιστικές τους πρακτικές διδάσκουν το ήθος του κακού πολίτη, εκείνου που δεν σέβεται ούτε τους νόμους. Προάγουν την αντίληψη της ισοπέδωσης, και μάλιστα χωρίς λόγο.

Μια θετική διάταξη που αποκεντρώνει το κεντρικό κράτος γίνεται «ιδιωτικοποίηση», «φτου κακά νεοφιλελευθερισμός», και μάλιστα από μια παράταξη που ιστορικώς ήταν πάντα υπέρ της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ποίων τα «μορφωτικά δικαιώματα» παραβιάζονται; Εκείνων που –λόγω ιού– δεν μπορούν να πάνε στο σχολείο; Ή των καθηγητών που διαδήλωναν; 

Η κυβέρνηση ορθώς ζητεί να μένουμε σπίτι, αλλά επίσης μας υποχρεώνει να το πληρώνουμε ακριβά. Οχι σε όρους ελευθερίας, αλλά σε όρους χρέωσης των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών.

Αν έχεις την επικοινωνιακή υπεροχή του «ηθικού πλεονεκτήματος» μπορείς να ορίσεις πού τελειώνει το χιούμορ και πού αρχίζει ο σεξισμός.

Είναι παράδοξο –και ίσως εξωφρενικό– ότι δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός των εργαζομένων στον τομέα υγείας. Ούτε καν εκείνων που εργάζονται στις εντατικές! 

Μεγάλος Ελληνας πολιτικός ο Ιωάννης Καποδίστριας («η καλύτερη εναλλακτική που υπήρχε για την Ελλάδα εκείνης της εποχής» είπε ο κ. Αριστείδης Χατζής) αλλά κατήργησε το Σύνταγμα.

Είναι άχαρος ο ρόλος της αντιπολίτευσης κατά την αλλαγή μιας διακυβέρνησης.

Την ατομική ευθύνη υμνολόγησαν και όσοι τις προηγούμενες μέρες ελεεινολογούσαν τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, που την ζητούσε. 

Σχεδόν ποτέ η Αριστερά δεν εμφανίστηκε τόσο συντηρητική, ουδέποτε έφερε ως επιχείρημα το παρελθόν για να υπονομεύσει το μέλλον.

ΟΛΜΕ και ΣΥΡΙΖΑ κατά της βιντεοσκόπησης και διαδικτυακής μετάδοσης των μαθημάτων…

Το κράτος που επιστρέφει είναι το κράτος που μας χρεοκόπησε…

Η μόνη λογική απάντηση είναι «γρήγορη διάγνωση, έγκαιρη αντιμετώπιση», να παρεμβαίνει ταχύτατα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, όπου υπάρχει υποψία επιδημίας, και να σταματάει το κακό πριν εξαπλωθεί.

Εχει πέσει πανικός στην αντιπολίτευση μετά την παγκόσμια αναγνώριση ότι η κυβέρνηση τα πήγε καλά σε σχέση με την πανδημία.

Ο συνωστισμός εκατοντάδων πολιτών –οι οποίοι κατά κανόνα ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες– εντός των ναών δεν είναι το ίδιο με τη «στενή επαφή» δύο ανθρώπων, όπως του κομμωτή και του πελάτη.

Το θέμα είναι με πόση θέρμη αγκάλιασε ο προπαγανδιστικός μηχανισμός του ΣΥΡΙΖΑ τα παραληρήματα Κραουνάκη.

Υπάρχει ένα σύστημα που εντοπίζει τις επιδημίες, εν τη γενέσει τους, συλλέγοντας δεδομένα από «ανοιχτές πηγές», αλλά για να δουλέψει χρειάζεται ελευθερία λόγου…

Η μόνη χρησιμότητα αυτών των σχεδίων για την Παιδεία είναι για να φωνασκεί η αντιπολίτευση, να εκδίδει ψηφίσματα η καθολικώς διαμαρτυρόμενη (ακόμη και για την εξ αποστάσεως εκπαίδευση) ΟΛΜΕ.

Το σκάνδαλο της επαγγελματικής κατάρτισης είναι διαχρονικό, διακομματικό και απλώς τώρα –όπως τόσα άλλα– έγινε και ψηφιακό.

Το #σκοιλ_ελικικου δεν είναι καινούργιο. Απλώς τώρα ψηφιοποιήθηκε…