Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και μόνο στην Ελλάδα αποτελεί κρυφό καμάρι όσα συμβαίνουν στα σύνορά μας.
Η άρνηση δημοσιοποίησης των δημόσιων δεδομένων αποτελεί καρκίνωμα για τη δημοκρατική πολιτεία.
Δυο σκασίλες είχε για να διχαστεί ο λαός και μία είναι για την αποφυλάκιση ή μη του κ. Δημήτρη Λιγνάδη.
Δεν είδαμε κανένα «λαϊκό κίνημα» όταν ένας ντράμερ είχε καταδικασθεί πρωτοδίκως σε κάθειρξη 12 ετών για ασέλγεια εις βάρος εξάχρονης αλλά το δικαστήριο του χορήγησε αναστολή μέχρι την έφεση.
Οσο η τεχνολογία παγκοσμιοποιεί τα προβλήματα, τόσο θα αυξάνονται οι τριβές μεταξύ εθνικού και κοινοτικού.
Η κατάρρευση του Ωδείου Αθηνών, ενός ιστορικού κτιρίου στην καρδιά της Αθήνας, μερικά μέτρα μακριά από εκεί όπου γίνονται οι μεγάλες παρεμβάσεις για τον καλλωπισμό της Πανεπιστημίου.
Τα επιρρήματα «πραγματικά» και «κυριολεκτικά» είναι αναγκαία σε μια γλώσσα που έκανε τις αναταράξεις κατά τη διάρκεια μιας πτήσης «τρόμο στον αέρα», βάφτισε «μακελειό» ένα τροχαίο δυστύχημα, είπε «κόλαση» τη φωτιά σε ένα παράπηγμα.
Σ’ αυτήν τη χώρα ουδέποτε ψάχνουμε λύσεις στα προβλήματα. Πάντα αναζητούμε ενόχους που θα πουν μια διαφορετική κουβέντα παραπάνω.
Τα όπλα της διαμαρτυρίας ορίζονται από τις συνθήκες που αυτή εκδηλώνεται. Αν απαγορευτούν το Διαδίκτυο και η τυπογραφία, τότε η ρύπανση στους τοίχους είναι καθήκον.
Τα κουτάκια των ενδιαφερόντων μας δεν έχουν πλέον μόνο τοίχους. Σκάβονται και τάφροι ανάμεσά τους.
Το κοινό περί δικαίου αίσθημα θέλει έγκλημα και τιμωρία, χωρίς τίποτε στο ενδιάμεσο.
A survey of graduates is the best service a university can provide for the plebeians of higher education, i.e. the candidates.
Η έρευνα μεταξύ των αποφοίτων κάθε σχολής είναι η καλύτερη υπηρεσία που μπορεί να προσφέρει ένα ΑΕΙ για τους πληβείους της ανώτατης εκπαίδευσης, δηλαδή τους υποψηφίους.
Με δεδομένο ότι τα πλέον φρικτά πολιτικά αφηγήματα με καλή εσωτερική συνέπεια έχουν ελπίδα –ακόμη και σε πολύ λογικές κοινωνίες– μπορούμε να απαντήσουμε στο τρέχον ερώτημα «γιατί δεν πείθει ο ΣΥΡΙΖΑ;».
Ο κ. Βερναρδάκης οφείλει να ζητήσει συγγνώμη και από την κ. Ρούλα Πισπιρίγκου, η οποία προς το παρόν δεν είναι ένοχη για οτιδήποτε, ούτε καν για όσα προσάπτει στην κ. Κεραμέως.
Με ποια ιδιότητα αρθρογραφεί ο κ. Δ. Κουφοντίνας; Του μελισσοκόμου; Του τρομοκράτη με ένα ιδεώδες υπέρ του ανθρώπου;
We face many other crises today apart from an economic one, SYRIZA is still singing the same tune as it did in 2014.
Σήμερα δεν αντιμετωπίζουμε τη μέγιστη κρίση της χρεοκοπίας, αλλά πολλές και μεγάλες και ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί το βιολί του 2014.
Το πρόβλημα είναι ότι με τις ιαχές της κερκίδας τίποτε δεν μπορεί να διορθωθεί. Ούτε το σκάνδαλο των φαρμακευτικών ούτε η σκευωρία.
Αν εφαρμόζονταν οι νόμοι περί Τύπου στην Ελλάδα, θα έπρεπε να μη μιλάει κανείς.
