The decentralization of power production with the installation of photovoltaic panels on the rooftops of buildings would benefit everyone.
Το κράτος δημιουργεί αντικίνητρα για ηλεκτροπαραγωγή από τον ήλιο και τον αέρα.
Παρά τα όσα διακινούν διάφοροι υπουργοί, ένας νόμος για τα ΑΕΙ δεν φέρνει την άνοιξη.
Η Νέα Δημοκρατία δεν πρέπει να γίνει Ποτάμι. Αλλά σάμπως μπορεί;
Σε αντίθεση με όσα λένε οι «χρήσιμοι αφελείς» της Ρωσίας, η Δύση απέτρεπε με διάφορα τεχνάσματα την επέκτασή της στις πρώην σφαίρες επιρροής της ΕΣΣΔ.
Ας μην μπερδεύουμε τις μεταμορφώσεις της παγκοσμιοποίησης με το «τέλος» της.
Γιατί όσοι επιδεικνύουν τους βλαστούς τους στα social media μουντζουρώνουν ό,τι γλυκύτερο έχουν τα παιδιά, δηλαδή τα πρόσωπά τους.
Η πολιτική αξιοποίηση από την αντιπολίτευση της πρόχειρης έκθεσης των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα εξασφαλίζει ότι τα ουσιαστικά ζητήματα περί ελευθερίας του λόγου δεν πρόκειται να συζητηθούν.
Στη δημοκρατία δεν υπάρχει τελειότητα, όπως κι αν την ορίζει κάποιος. Ολα είναι προϊόν συμβιβασμών.
Κάποιοι βρίσκουν λογική την απαίτηση της Ρωσίας να διαφεντεύει το μέλλον κυρίαρχων χωρών στη γειτονιά της.
Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι η εμβληματική προσωπικότητα εκείνης της Αριστεράς που η αντίθεσή της στο σύστημα την οδηγεί να υιοθετεί τις χειρότερες, τις πλέον αντιδραστικές πτυχές αυτού του συστήματος.
Κάποιες περιοχές της Αθήνας υπερτουριστικοποιούνται. Αλλάζουν μορφή με θετικές και αρνητικές συνέπειες.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης ζητάει από φίλα προσκείμενο στο κόμμα του δημοσιογράφο «να ανακαλέσει τους χαρακτηρισμούς».
Οι βαρύγδουπες αυτές –«προεκλογικές» τρόπον τινά– εξαγγελίες του Μασκ πρέπει να μας προβληματίσουν.
Οι νέοι της Γηραιάς Ηπείρου δεν έχουν να αντιπαλέψουν μόνο τις ανισότητες που δημιουργεί η αγορά.
Το βασικό πρόβλημα του λαϊκισμού είναι ότι διογκώνει τα προβλήματα που υπόσχεται να λύσει.
Οι μικρές αλλά σημαντικές εκλογικεύσεις σε τομείς της λειτουργίας του κράτους δεν θα ήταν ευεργετικές μόνο για τους δύσμοιρους φορολογουμένους. Θα βοηθούσαν και την κυβέρνηση.
Ακόμη και σε εποχές ακραίας φτώχειας του κράτους (2010-2019) κάθε κυβέρνηση έστελνε ένα πρωθυπουργικό αεροσκάφος για να να υποδεχθούμε το φως με τιμές αρχηγού κράτους!
Από το «Τι Πλαστήρας, τι Παπάγος» του 1952, φτάσαμε –εβδομήντα χρόνια μετά!– στο χειρότερο «Τι Μακρόν, τι Λεπέν».
Τα κόμματα από ιδεολογικοί εκπρόσωποι τμημάτων της κοινωνίας να μετατρέπονται σε σκληρούς μηχανισμούς εξουσίας.
