Εχουμε Σύνταγμα που προβλέπει κατάσχεση εντύπων και κλείσιμο(!) εφημερίδων «για άσεμνα δημοσιεύματα» και πρωτοσέλιδα περί «τερψιπρωκτών».
Το κεντρικό κράτος πρέπει να επιβάλει τη νομιμότητα, και πιο συγκεκριμένα –τι ειρωνεία!– ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, αυτός δηλαδή που πρώτος αδικείται από την παράβαση.
Η πρόωρη εκλογολογία, που δυστυχώς ξεκίνησε από στελέχη της Ν.Δ. και εκμεταλλεύτηκε στο έπακρον ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτοεκπληρούμενη προφητεία.
Why do companies have “privacy privileges” in their dealings with the state? Has the fashion of personal data been extended to legal entities (even under private law)?
Ουδείς ρωτάει ή αναρωτιέται ποιο είναι το «εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας» που θα δικαιολογεί τις εκλογές το φθινόπωρο.
We have been getting angry at the heads of NATO ever since 1974…
Ούτε η οργή ούτε οι διαμαρτυρίες για την ευμενή προς τη Τουρκία ουδετερότητα του ΝΑΤΟ είναι καινούργιες.
The motto of this year’s parade is ‘Unconditional,’ which sounds like mockery when the organizers are setting conditions for participation.
Ο,τι και να συνέβαινε, σε οποιαδήποτε γωνιά του κόσμου, υπήρχαν δύο τύπου ερωτήματα: «Γιατί δεν παρεμβαίνει η Δύση;» και «Γιατί επεμβαίνει η Δύση;».
Οι διοργανωτές του AthensPride λένε το κλασικό «Δεν μας πειράζει αν κάποιοι είναι αστυνομικοί, αρκεί να μην προκαλούν». Με την εμφάνισή τους και μόνο…
Μπορεί να μην το αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση, αλλά διογκώνεται στην κοινωνία μια μουρμούρα για ζητήματα διαφάνειας και ακεραιότητας.
The government may not realize it, but there are increasing murmurs in society about issues concerning transparency and integrity.
Οι αναρίθμητες αναβολές δικών λόγω παράλληλης απασχόλησης των δικηγόρων.
Στην Ελλάδα η ανοησία είναι διάχυτη και τοξική. Αγράμματα παιδάκια σε μεγάλες επαναστατικές φούριες, παίρνουν τους δρόμους για να εκδικηθούν, γνωρίζοντας ότι ποτέ δεν θα τιμωρηθούν.
Τη δύσκολη δεκαετία του 2010 έγιναν μεταρρυθμίσεις που αύξησαν την παραγωγική δυναμική της χώρας. Το ερώτημα είναι αν εκείνο το άλμα είναι μεγαλύτερο από τη φθορά των απανωτών κρίσεων και του εφησυχασμού.
Σε μια παγκόσμια κρίση όλες οι χώρες πλήττονται, αλλά όπως έγινε το 2008, έτσι και τώρα η Ελλάδα είναι και πάλι η πλέον ευάλωτη.
Την περίοδο της Μεταπολίτευσης «ευκοπώτερον εστί κάμηλον διά τρυμαλιάς (=τρυπήματος) ραφίδος (=βελόνας) διελθείν ή αντικομμουνιστήν εις κρατικά Μέσα εισελθείν».
Το σχέδιο νόμου προτείνει περισσότερους βαθμούς αυτονομίας στα ΑΕΙ, από όσους έχουν σήμερα.
Κρυφούς έχουν οι Τούρκοι τους χάρτες της «Γαλάζιας Πατρίδας» και οργίζονται επειδή τους επιδεικνύει ο Ελληνας πρωθυπουργός;
Εδώ δεν μπόρεσε να ζήσει ούτε μία τετραετία ο νόμος Διαμαντοπούλου, ένα από τα ελάχιστα νομοθετήματα που ψηφίστηκε από κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση μαζί και με τερατώδη πλειοψηφία.
