Για να ανορθωθεί η οικονομία χρειάζεται συνολική αναδιάρθρωση του ιδεολογικού ιστού που συντηρεί αυτό το αντιπαραγωγικό μοντέλο της οικονομίας.

Kαι με τα αρχεία του «Φόρεϊν Όφις» η ιστορία χρησιμοποιείται ως μέσο εκτόνωσης και λαϊκής κατανάλωσης και όχι ως εκπαιδευτικό. Bεβαίως και η εκτόνωση καλή είναι για την ψυχική υγεία του καθενός, αλλά αν δεν μάθουμε την ιστορία όπως πραγματικά εξελίχθηκε, σίγουρα θα επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος…

Το αμερικανικό σύνταγμα έχει 17 λέξεις για την προστασία της ελευθερίας του λόγου. Το ελληνικό Σύνταγμα 739! Αυτές βρίθουν αντιδημοκρατικών διατάξεων και γελοιοτήτων…

Το πρόβλημα με τις διατάξεις περί «βασικού μετόχου» είναι ουσιαστικό. Δεν είναι μόνο η πλειοδοσία της Νέας Δημοκρατίας σε μια σαφέστατα αντιδημοκρατική φάμπρικα που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με συνταγματική πρόνοια. Είναι ότι κανείς δεν συζητά επί της ουσίας το νόμο. Θεωρείται δεδομένο πλέον πως οτιδήποτε πλήττει τον Τύπο είναι εξ ορισμού αγαθόν.

Έχουμε εθιστεί στην παρακολούθηση των διπλωματικών κινήσεων σχετικά με το Κυπριακό και ξεχνάμε πως εκεί κάτω υπάρχουν άνθρωποι που ζουν, δρουν και δημιουργούν νέα τετελεσμένα.

Οι πιο χουβαρντάδες με τα λεφτά των αμερικανών φορολογουμένων ήταν οι Έλληνες. Εδώ ακούστηκαν οι πιο γοερές κραυγές του στιλ «σα δεν ντρέπεστε, τσιγκούνηδες των λαών, Αμερικάνοι!». Σε μια χώρα που έδωσε μόλις 300.000 ευρώ οι εφημερίδες της έχυσαν τα περισσότερα δάκρυα για τα 35 εκατομμύρια δολάρια των Αμερικανών.

Οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις προσφέρουν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στις πληγείσες από το τσουνάμι περιοχές. Πιθανώς να το κάνουν για διαφημιστικούς λόγους. Είναι αυτό ηθικό ή ανήθικο;

Στον πίνακα με τις πλέον θανατηφόρες φυσικές καταστροφές βλέπουμε μια περίεργη κατανομή. Δεν είναι ταξική, αλλά βλέπουμε ότι στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού οι φυσικές καταστροφές δεν γίνονται ανθρωπιστικές καταστροφές. Αντιθέτως στις απολυταρχίες (κομμουνιστικές και μη) οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες με το πρώτο μπουρίνι.

Ακούγεται τραγικό ότι μετά από μια τέτοια καταστροφή τα χρηματιστήρια της περιοχής ανεβαίνουν, αλλά η πραγματική τραγωδία θα ήταν αν έπεφταν. Κακά τα ψέματα! Η καταστροφή είναι ένα πράγμα. Η επούλωση των πληγών είναι το δεύτερο. Και για αυτό χρειάζονται κεφάλαια, πέρα από την βοήθεια που πρέπει πιο απλόχερα να δώσει η Δύση.

Η λογική του «κράτους όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» έχει ως τελικό αποτέλεσμα να ασχολείται το γκουβέρνο με όλα και να αποτυγχάνει στα πάντα. Ακόμη και σε αυτά που εμπίπτουν στις πραγματικές του αρμοδιότητες.

Οι εικόνες που έρχονται από τον Ινδικό Ωκεανό είναι φριχτές. Ο ανθρώπινος πόνος δεν μπαίνει στο καντάρι της στατιστικής. Ένας αδικοχαμένος άνθρωπος αξίζει όσο χίλιοι, και όσο ένα εκατομμύριο. Μόνο που πάνω σε αυτές τις εικόνες και σε αυτές τις στατιστικές της φρίκης κάποιοι βγάζουν τις δεισιδαιμονίες τους στο παζάρι.

Σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν την τηλεόραση σαν αυτό που είναι. Ένα έπιπλο στη γωνιά του σαλονιού. Μόνο η ελληνική πολιτική τάξη την έχει αναγάγει σε μέτρο ηθικής τάξης, μόνο έλληνες υπουργοί στέκονται πειθαρχημένοι στο αυστηρό ύφος των τηλεπαρουσιαστών.

Προχειρότητα μυρίζει κι αυτή η πρωτοβουλία για τον τουρισμό. Δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει το «εύρημα» στην ξένη καμπάνια «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα» -αδιάφορο φαντάζει- αλλά, απ’ όσο δείχνουν τα πράγματα, στην ελληνική καμπάνια κάνουμε μια τρύπα (πολλών εκατομμυρίων ευρώ) στο νερό.

Η ομιλία της Γ.Γ. του ΚΚΕ ήταν το καλύτερο ευθυμογράφημα των γιορτών. Μας αποκάλυψε υποχθόνιο σχέδιο των ευρωπαίων ήταν η αντιστροφή της γνωστής παροιμίας. Αντί να μας κάψουν για να μας αλείψουν μέλι, μπούκωσαν στις επιδοτήσεις την αγροτιά, ώστε να αποκοιμηθεί για να περάσουν τα αντιλαϊκά σχέδια.

Δυστυχώς δεν είναι μόνο οι υπηρεσίες του Υπουργείου Εθνικής Αμυνας που διέγραψαν την ηλεκτρονική ιστορία τους. Σε μια πρόχειρη έρευνα που κάναμε μόνο εννιά από τα δεκαοχτώ υπουργεία προϋπάρχουν ηλεκτρονικά της «πολιτικής αλλαγής». Όλα τα υπόλοιπα αντί να επανιδρύσουν το κράτος, άρχισαν να επανιδρύουν την ιστορία του κράτους.

Ο κ. Βενιζέλος ανέβασε τον πήχη του ηθικολογικού νομικισμού του. Προφανώς πλειοδοτώντας στις προτάσεις κατά της διαφθοράς που διατύπωσε ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να απαγορευτεί πλήρως η χρηματοδότηση των κομμάτων από ιδιώτες, ακόμη και οι μικρές εισφορές από φίλους και μέλη.

Μετά από τρία χρόνια θα τεθεί και στην Ελλάδα ερώτημα: «Είστε καλύτερα σήμερα απ’ όσο ήσασταν πριν τέσσερα χρόνια;» Πιθανώς να το θέσουν άρρητα οι ψηφοφόροι, πιθανώς ρητά οι πολιτικοί αρχηγοί.

Η μακρά διαδικασία των συνομιλιών για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. μπορεί να καταλήξει επιτυχώς ή όχι. Δεκαπέντε χρόνια είναι πολλά για ασφαλείς προβλέψεις. Αυτή καθ’ αυτή η διαδικασία όμως ανοίγει παράθυρα ευκαιρίας για την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν πρέπει να τα αφήσουμε ανεκμετάλλευτα, ελπίζοντας πως ο χρόνος δουλεύει υπέρ ημών.

Είναι προβληματικός ο ηθικολογικός κανόνας που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου. Σε ένα τοπίο όπου όλα είναι ηθική, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Και όταν γίνει αυτό, όλα παγώνουν.

Σε περιόδους οικονομικής στασιμότητας ή/και ύφεσης οι απλοϊκές αναλύσεις γίνονται πολιτική έκφραση. Τα προβλήματα μεταφράζονται αμέσως ως ενοχή κάποιων και τότε ο λαϊκισμός μπαίνει ενδυναμωμένος στο πολιτικό παιγνίδι.