Το νέο Airbus κατασκευάζεται σε όλη την Ευρώπη πλην της Ελλάδος. Ας υποθέσουμε ότι η εταιρία, ήθελε να παράγει κάποια εξαρτήματά της στην Ελλάδα. Ή ένα κομμάτι της ατράκτου του νέου της τεχνολογικού θαύματος, του αεροσκάφους Α380. Για να δούμε τι θα τράβαγε…

Υπάρχει μια διάχυτη φιλολογία ότι οι πολιτικοί μας είναι τόσο εκβιάσιμοι που δίνουν έργα με βάση τα μονόστηλα των παραπολιτικών. Όλοι πιστεύουμε ότι γίνεται, αλλά ποτέ δεν το συγκεκριμενοποιήσαμε. Ίσως γι’ αυτό δεν μας πέρασε ποτέ από το μυαλό να νομοθετήσουμε την τιμωρία της εκβίασης καθ’ αυτή, και τιμωρούμε τη δυνατότητα.

Οι έλληνες επιστήμονες του εξωτερικού δεν πρόκειται να επιστρέψουν σ’ αυτά τα Πανεπιστήμια που έχουμε, σ’ αυτά τα ερευνητικά κέντρα που έχουμε, σ’ αυτές τις δομές παραγωγής γνώσης που έχουμε.

Το μεγάλο ερώτημα για τα στελέχη της Ν.Δ. είναι ένα: Έχουν κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό τους για το πώς θα πρέπει να είναι μετά 50 χρόνια η Ελλάδα;

Ο χρόνος πάντα μετράει εναντίον της κυβέρνησης. Κάθε κυβέρνησης. Κάθε μέρα που περνά τα προβλήματα φουντώνουν κι αυτά δεν είναι δυνατόν να επιλυθούν αν δεν εφαρμοστούν γρήγορα γενναία φιλελεύθερα μέτρα.

Ποιος είναι και ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της παράδοσης στην ελληνική κοινωνία και μέχρι που φτάνει ο σεβασμός της παράδοσης;

Για να ανορθωθεί η οικονομία χρειάζεται συνολική αναδιάρθρωση του ιδεολογικού ιστού που συντηρεί αυτό το αντιπαραγωγικό μοντέλο της οικονομίας.

Kαι με τα αρχεία του «Φόρεϊν Όφις» η ιστορία χρησιμοποιείται ως μέσο εκτόνωσης και λαϊκής κατανάλωσης και όχι ως εκπαιδευτικό. Bεβαίως και η εκτόνωση καλή είναι για την ψυχική υγεία του καθενός, αλλά αν δεν μάθουμε την ιστορία όπως πραγματικά εξελίχθηκε, σίγουρα θα επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος…

Το αμερικανικό σύνταγμα έχει 17 λέξεις για την προστασία της ελευθερίας του λόγου. Το ελληνικό Σύνταγμα 739! Αυτές βρίθουν αντιδημοκρατικών διατάξεων και γελοιοτήτων…

Το πρόβλημα με τις διατάξεις περί «βασικού μετόχου» είναι ουσιαστικό. Δεν είναι μόνο η πλειοδοσία της Νέας Δημοκρατίας σε μια σαφέστατα αντιδημοκρατική φάμπρικα που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και μάλιστα με συνταγματική πρόνοια. Είναι ότι κανείς δεν συζητά επί της ουσίας το νόμο. Θεωρείται δεδομένο πλέον πως οτιδήποτε πλήττει τον Τύπο είναι εξ ορισμού αγαθόν.

Έχουμε εθιστεί στην παρακολούθηση των διπλωματικών κινήσεων σχετικά με το Κυπριακό και ξεχνάμε πως εκεί κάτω υπάρχουν άνθρωποι που ζουν, δρουν και δημιουργούν νέα τετελεσμένα.

Οι πιο χουβαρντάδες με τα λεφτά των αμερικανών φορολογουμένων ήταν οι Έλληνες. Εδώ ακούστηκαν οι πιο γοερές κραυγές του στιλ «σα δεν ντρέπεστε, τσιγκούνηδες των λαών, Αμερικάνοι!». Σε μια χώρα που έδωσε μόλις 300.000 ευρώ οι εφημερίδες της έχυσαν τα περισσότερα δάκρυα για τα 35 εκατομμύρια δολάρια των Αμερικανών.

Οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις προσφέρουν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια στις πληγείσες από το τσουνάμι περιοχές. Πιθανώς να το κάνουν για διαφημιστικούς λόγους. Είναι αυτό ηθικό ή ανήθικο;

Στον πίνακα με τις πλέον θανατηφόρες φυσικές καταστροφές βλέπουμε μια περίεργη κατανομή. Δεν είναι ταξική, αλλά βλέπουμε ότι στις χώρες του αναπτυγμένου καπιταλισμού οι φυσικές καταστροφές δεν γίνονται ανθρωπιστικές καταστροφές. Αντιθέτως στις απολυταρχίες (κομμουνιστικές και μη) οι άνθρωποι πεθαίνουν κατά χιλιάδες με το πρώτο μπουρίνι.

Ακούγεται τραγικό ότι μετά από μια τέτοια καταστροφή τα χρηματιστήρια της περιοχής ανεβαίνουν, αλλά η πραγματική τραγωδία θα ήταν αν έπεφταν. Κακά τα ψέματα! Η καταστροφή είναι ένα πράγμα. Η επούλωση των πληγών είναι το δεύτερο. Και για αυτό χρειάζονται κεφάλαια, πέρα από την βοήθεια που πρέπει πιο απλόχερα να δώσει η Δύση.

Η λογική του «κράτους όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω» έχει ως τελικό αποτέλεσμα να ασχολείται το γκουβέρνο με όλα και να αποτυγχάνει στα πάντα. Ακόμη και σε αυτά που εμπίπτουν στις πραγματικές του αρμοδιότητες.

Οι εικόνες που έρχονται από τον Ινδικό Ωκεανό είναι φριχτές. Ο ανθρώπινος πόνος δεν μπαίνει στο καντάρι της στατιστικής. Ένας αδικοχαμένος άνθρωπος αξίζει όσο χίλιοι, και όσο ένα εκατομμύριο. Μόνο που πάνω σε αυτές τις εικόνες και σε αυτές τις στατιστικές της φρίκης κάποιοι βγάζουν τις δεισιδαιμονίες τους στο παζάρι.

Σε όλο τον κόσμο αντιμετωπίζουν την τηλεόραση σαν αυτό που είναι. Ένα έπιπλο στη γωνιά του σαλονιού. Μόνο η ελληνική πολιτική τάξη την έχει αναγάγει σε μέτρο ηθικής τάξης, μόνο έλληνες υπουργοί στέκονται πειθαρχημένοι στο αυστηρό ύφος των τηλεπαρουσιαστών.

Προχειρότητα μυρίζει κι αυτή η πρωτοβουλία για τον τουρισμό. Δεν ξέρουμε πώς θα λειτουργήσει το «εύρημα» στην ξένη καμπάνια «Ζήσε τον μύθο σου στην Ελλάδα» -αδιάφορο φαντάζει- αλλά, απ’ όσο δείχνουν τα πράγματα, στην ελληνική καμπάνια κάνουμε μια τρύπα (πολλών εκατομμυρίων ευρώ) στο νερό.

Η ομιλία της Γ.Γ. του ΚΚΕ ήταν το καλύτερο ευθυμογράφημα των γιορτών. Μας αποκάλυψε υποχθόνιο σχέδιο των ευρωπαίων ήταν η αντιστροφή της γνωστής παροιμίας. Αντί να μας κάψουν για να μας αλείψουν μέλι, μπούκωσαν στις επιδοτήσεις την αγροτιά, ώστε να αποκοιμηθεί για να περάσουν τα αντιλαϊκά σχέδια.