Ο κ. Βενιζέλος ανέβασε τον πήχη του ηθικολογικού νομικισμού του. Προφανώς πλειοδοτώντας στις προτάσεις κατά της διαφθοράς που διατύπωσε ο κ. Παπανδρέου ζήτησε να απαγορευτεί πλήρως η χρηματοδότηση των κομμάτων από ιδιώτες, ακόμη και οι μικρές εισφορές από φίλους και μέλη.
Η μακρά διαδικασία των συνομιλιών για την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. μπορεί να καταλήξει επιτυχώς ή όχι. Δεκαπέντε χρόνια είναι πολλά για ασφαλείς προβλέψεις. Αυτή καθ’ αυτή η διαδικασία όμως ανοίγει παράθυρα ευκαιρίας για την Ελλάδα και την Κύπρο. Δεν πρέπει να τα αφήσουμε ανεκμετάλλευτα, ελπίζοντας πως ο χρόνος δουλεύει υπέρ ημών.
Μετά από τρία χρόνια θα τεθεί και στην Ελλάδα ερώτημα: «Είστε καλύτερα σήμερα απ’ όσο ήσασταν πριν τέσσερα χρόνια;» Πιθανώς να το θέσουν άρρητα οι ψηφοφόροι, πιθανώς ρητά οι πολιτικοί αρχηγοί.
Είναι προβληματικός ο ηθικολογικός κανόνας που κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου. Σε ένα τοπίο όπου όλα είναι ηθική, τα πάντα μπορούν να θεωρηθούν ανήθικα. Και όταν γίνει αυτό, όλα παγώνουν.
Σε περιόδους οικονομικής στασιμότητας ή/και ύφεσης οι απλοϊκές αναλύσεις γίνονται πολιτική έκφραση. Τα προβλήματα μεταφράζονται αμέσως ως ενοχή κάποιων και τότε ο λαϊκισμός μπαίνει ενδυναμωμένος στο πολιτικό παιγνίδι.
Η προχθεσινή διαχείριση της κρίσης στη λεωφόρο Μαραθώνος έγινε σύμφωνα με τα εγχειρίδια των Αμερικανών κι άλλων φονιάδων των λαών, οι οποίοι σύμφωνα με την παράδοση του άθεου και εμπειριστικού Διαφωτισμού έκαναν γνώση τις προηγούμενες κρίσεις, τις μελέτησαν και κατέληξαν σε κανόνες για την μεγιστοποίηση του ωφέλιμου αποτελέσματος.
Η είδηση της λεωφορειοπειρατίας έθεσε σε δοκιμασία την ετοιμότητα της Ελληνικής Αστυνομίας (1,2 δις δολάρια ξοδέψαμε για να είναι επιτυχής η αντιμετώπιση τέτοιων καταστάσεων), αλλά και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ. Πως τα πήγε λοιπόν η τηλεόραση χθες;
Να περιμένουμε τις επόμενες μέρες τα δελτία ειδήσεων να μεταμορφωθούν σε κάτι σαν «πολιτικό Survivor». Μόνο που τώρα δεν θα φεύγει ένας ανά βδομάδα, αλλά δυο τρεις την ημέρα. Έτσι κι αλλιώς, μια μεγάλη κυβέρνηση 48 νοματαίων μπορεί να στηρίξει ένα σήριαλ ανασχηματισμού για βδομάδες, μέχρι και μήνες…
Οι περισσότεροι πολίτες και πολιτικοί χαιρέτησαν με έκδηλη ανακούφιση τις ανακοινώσεις του πρωθυπουργού αφενός γιατί απομακρύνονται οι εκλογές και αφετέρου γιατί ανοίγει μια μικρή χαραμάδα συνεννόησης στα μεγάλα θέματα που ταλανίζουν τη χώρα.
Η δυναμική στην Ε.Ε. μοιάζει να γέρνει κατά της Τουρκίας. Ας την συνυπολογίσουμε πριν αρχίσουμε τις πλειοδοσίες και τις κορώνες για μικροκομματικούς σκοπούς. Ας χαρτογραφήσουμε το Συμβούλιο Κορυφής και μετά ας μιλήσουμε.
Γερμένο πάνω σ’ ένα δεκανίκι το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει κατά τον κ. Βενιζέλο να συζητά «θέματα που ηχούν απειλητικά στα αυτιά της κοινωνίας». Απλώς πρέπει να περιοριστεί σ’ εκείνα που ακούγονται ευχάριστα στ’ αυτί μας…
Οι νόμοι για τον «βασικό μέτοχο» είναι βαθιά λαϊκιστικοί. Ικανοποιούν τα απωθημένα όλων των Ελλήνων, οι οποίοι είναι σίγουροι ότι τα λεφτά κάθε επιχειρηματία είναι κλεμμένα και χρησιμεύουν για να σωρευτούν περισσότερα κλοπιμαία.
Γιατί «η ΝΔ απογοητεύει, το ΠΑΣΟΚ χάνει, η Αριστερά δεν κερδίζει»;
Το ΚΚΕ έχει εγκλωβιστεί στη ρητορική του και στα ξύλινα σχήματα ανάγνωσης της πραγματικότητας με αποτέλεσμα να μην παράγει πλέον καμία θέση.
Το ΠΑΣΟΚ έχει πολύ δρόμο μπροστά του για να διεκδικήσει με αξιώσεις την διακυβέρνηση του τόπου. Πρέπει να ξεκαθαρίσει αν κοιτά στο παρελθόν ή στο μέλλον.
Οι γραφειοκρατίες όλων των χώρων από ένα σημείο και μετά εργάζονται περισσότερο για την διαιώνιση του ρόλου τους παρά για το καλό των μελών τους. Στον ελληνικό συνδικαλισμό τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα.
Η Προεδρία της Δημοκρατίας δεν είναι ένα κυκλικά αποδιδόμενο αξίωμα. Ούτε φυσικά αποτελεί παράσημο για πρότερους αγώνες. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει κάποιες συγκεκριμένες δουλειές -λίγες, μετά την συνταγματική αναθεώρηση του 1986, αλλά σημαντικές- τις οποίες πρέπει να φέρει εις πέρας.
Η έκκληση της Αριστεράς των κινημάτων να σωθεί ένα μικρό βιβλιοπωλείο δείχνει την έκταση της κρατικοδίαιτης λογικής της. Ενώ κάλλιστα μπορεί να το κάνει η ίδια, βάζοντας όμως το χέρι στη τσέπη, απευθύνει ερωτήσεις στον υπουργό Πολιτισμού…
Η κυβέρνηση έχει πολλούς τρόπους να αποτύχει κι ένα μόνο για να επιτύχει. Να δει τι έκανε το ΠΑΣΟΚ και να πράξει τα ακριβώς αντίθετα. Αν διολισθήσει σε ΠΑΣΟΚικού τύπου πρακτικές είναι βέβαιο ότι θα απαξιωθεί πολύ ταχύτερα από το ΠΑΣΟΚ.
Ο καλλιτεχνικός κόσμος έχει εθιστεί στην προστασία του κράτους. Αντί να γράφει έργα άξια να ανεβούν γράφει επιστολές και άρθρα στον Αθηναϊκό Τύπο ώστε να πιεσθούν οι πολιτικοί που διανέμουν το χρήμα για να προτιμηθούν (ανεξαρτήτως αξίας) τα νεοελληνικά θεατρικά έργα.
