Ενα από τα μεγάλα ερωτήματα και μία από τις μεγαλύτερες ντροπές του ελληνικού Κοινοβουλίου είναι η δημοσιοποίηση του «πόθεν έσχες» των βουλευτών.
Είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό το γεγονός ότι η ΠΟΣΔΕΠ είδε επιτέλους τα φαινόμενα βίας στα ελληνικά πανεπιστήμια και διαπίστωσε ότι «το πανεπιστήμιο είναι υπόθεση των ανθρώπων του και κυρίως των ακαδημαϊκών λειτουργών».
Tο πνεύμα και το γράμμα του θεμελιώδους νόμου του ελληνικού κράτους για την προκήρυξη των εκλογών πάει περίπατο.
Στον «κανιβαλισμό» της δημόσιας φαρμακευτικής δαπάνης -από 2,43 δισ. το 2004 σε 5,09 δισ. το 2009- δεν συμμετείχαν μόνο οι εγχώριες φαρμακοβιομηχανίες.
Είναι πολλοί εκείνοι που έχουν αποθαρρυνθεί από την κατάσταση και προτείνουν την αυτοκτονία ως τη λύση στα «δεινά που επιφέρει το Μνημόνιο».
Κάθε λίστα δεν πρέπει να λέγεται «Βαρέων και Ανθυγιεινών», αλλά «Βαρύτερων και Ανθυγιεινότερων Επαγγελμάτων» σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Κάποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο νόμος που απαγορεύει τις καταλήψεις είναι άδικος και ότι πρέπει να τροποποιηθεί. Οφείλει όμως να προπαγανδίσει την άποψή του, να την κάνει πλειοψηφική για να αλλάξει τον νόμο. Οσο όμως ισχύει ο παλιός νόμος, κάθε πολίτης οφείλει να τον εφαρμόζει.
Πολύ σωστά έπραξε ο κ. Αντώνης Σαμαράς και έστειλε την επιστολή στο Eurogroup, κι ας αλυχτά η παλαβή δεξιά του κόμματός του.
Τι δείχνουν τα δύο μέτρα και σταθμά στις διαγραφές των κ.κ. Χατζηγάκη και Καμμένου;
Δεν είναι ώρα οι μικροπολιτικοί τακτικισμοί να θέτουν επιπλέον εμπόδια σε μια ούτως ή άλλως δύσκολη διαπραγμάτευση· δύσκολη και για τη χώρα και για το μέλλον του ευρώ.
Θα προχωρήσουν αυτά τα -έστω- ελάχιστα μέτρα ανάταξης της οικονομίας που προγραμμάτιζε η απελθούσα κυβέρνηση ή εμείς τα συνήθη υποζύγια θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε;
Οι τεχνοκράτες λύνουν προβλήματα, ενώ οι πολιτικοί αναρτούν πινακίδες που δηλώνουν την πρόθεσή τους για τη λύση των προβλημάτων.
Γιατί η δανειοδότηση των κομμάτων από μια τράπεζα που υπάρχει ένας μεγαλομέτοχος είναι ύποπτη, ενώ δεν τρέχει τίποτε για τη δανειοδότηση από μια τράπεζα που ανήκει σε μια συντεχνία;
Οι πολίτες βρίσκονται στη φάση αναζήτησης της νέας τάξης πολιτικών πραγμάτων. Ψάχνουν τους σοβαρούς πολιτικούς και όχι αυτούς που κάνουν τις πιο φαντασμαγορικές πιρουέτες.
Είναι λογικότερο να ξοδεύουν οι πολιτικοί το πολιτικό κεφάλαιο που έχουν στο εξωτερικό για να πετύχουν αντισταθμιστικά οφέλη για τη χώρα, αντί να αναλώνονται σε μάχες επί του συμβολικού για εσωτερική κατανάλωση.
«Τα ψέματα τέλειωσαν», «οι μάσκες έπεσαν», και ας ελπίσουμε ότι όλοι μαζί θα πράξουν το αυτονόητο για τη σωτηρία της χώρας.
Η Ελλάδα κινδυνεύει άμεσα, όχι μόνο να βρεθεί εκτός ευρώ, αλλά να μην μπορεί καν να εισάγει πετρέλαιο.
Το δημοψήφισμα και τα προβλήματα της άμεσης δημοκρατίας.
Η μεγαλύτερη προίκα αυτής της κυβέρνησης είναι ότι ξεκινά με το σύνθημα «λεφτά δεν υπάρχουν».
Δυστυχώς η Αριστερά από το διαλεκτικό σχήμα θέση-αντίθεση-σύνθεση κρατά μόνο την αντίθεση. Θέλει να βρίσκεται διαρκώς έξω από τον χορό για να μπορεί να λέει πολλά τραγούδια.
