O βάλτος στον οποίο ενδημούν τα θεριά της δραχμής μεγαλώνει. Οχι μόνο από την ύφεση που είναι επακόλουθο μιας αναγκαίας προσαρμογής, αλλά και από τη σύγχυση.
Kαι με δύο εκατομμύρια νεκρούς από λιμό μπορεί κάποιος να έχει έναν καλό λόγο από το ΚΚΕ.
Oταν είναι ένας από τους αρμόδιους για το συμμάζεμα ενός κράτους καταγγέλλει την εφαρμογή του μνημονίου…
Τα ελληνικά ΜΜΕ αποτυγχάνουν και στα απλά. Οπως να ξεχωρίσουν τον φονιά από τον κατηγορούμενο για φόνο.
Η κραυγή «ρίξτε λεφτά στην αγορά» προϋποθέτει μια άλλη άρρητη παραδοχή: ότι τα λεφτά είναι κάτι που πέφτει από τον ουρανό.
Η φούσκα στην Ιρλανδία ήταν διαφορετική από εκείνη της Ελλάδος, αλλά επίσης όπως και στην Ελλάδα ήταν προβλέψιμη και κανείς δεν ήθελε να τη δει.
Το παλαιό πολιτικό προσωπικό είναι ικανό να κάνει τα πάντα προκειμένου να μην κάνει αυτά που πρέπει.
Αντί να εξορθολογιστεί η λειτουργία των σωμάτων ασφαλείας, το σύστημα παράγει διαρκώς νέους συνταξιούχους.
Το αριστερό λεξιλόγιο έχει ξεχειλώσει τόσο πολύ που κάθε παρανομία μπορεί να χωρέσει στα παλιά κλισέ της «αντισυστημικής δράσης».
Η περικοπή του κράτους και η απελευθέρωση της οικονομίας είναι το κεντρικό ζήτημα της χώρας σήμερα και πρέπει, χωρίς αναπτυξιακές φιοριτούρες και μεγάλα λόγια, να γίνει το κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Η αποτυχία της οικονομικής πολιτικής οφείλεται στο DNA του πολιτικού συστήματος.
Κάθε φορά που κάτι γινόταν για να περιοριστούν τα εξωφρενικά χρέη στο χώρο του φαρμάκου οι συνδαιτυμόνες του χώρου κραύγαζαν για την «υγεία του λαού».
Αν η ΕΚΤ τα τυπώσει σε ευρώ, λύνεται το πρόβλημα; Μακροχρόνια όχι.
Δεκάδες startup επιχειρήσεις που αναπτύσσονται αθόρυβα στην Ελλάδα, αποδεικνύει ένα γεγονός. Στην Ελλάδα δεν λείπουν να μυαλά που μπορούν να φέρουν ανάπτυξη· απλώς περισσεύουν τα εμπόδια και οι συναρμόδιοι υπουργοί.
Για να έχει νόημα μια απεργία, πρέπει σε κάποιους να λείπουν οι υπηρεσίες που δεν παράγονται. Στην περίπτωση της ΕΡΤ ουδείς αντελήφθη ότι απεργούν οι υπάλληλοί της.
Τα πράγματα που γίνονται σε όλο τον κόσμο και είναι προϊόν της κοινής λογικής καιρός είναι να αρχίσουν και στην Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη μπορεί να δείξει τον δρόμο.
Κατά πώς φαίνεται ούτε οι Ιταλοί χαμπαριάζουν από «Greconomics». Ακολουθούν το λανθασμένο μείγμα πολιτικής της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Το σωστο είναι παροχές με μείωση της φορολογίας.
Το βασικό εμπόδιο για την ανάπτυξη της χώρας δεν είναι τα χρήματα. Είναι οι αναρίθμητες ρυθμίσεις του κράτους στην επιχειρηματική δραστηριότητα.
Ο επόμενος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν θα κριθεί για το πόσο καλά τα λέει, αλλά για το πόσο καλά τα έκανε ή τα κάνει.
Η κρίση τα αλλάζει όλα. Κυρίως την αντίληψή μας για το κοινωνικό γίγνεσθαι.
