H δραστηριότητα των ιερόδουλων που βρέθηκαν οροθετικές δεν περιορίζεται στα όρια της κρεβατοκάμαράς τους. Τα στοιχεία τους δεν αφορούν την ιδιωτική τους ζωή.

Ολοι μέχρι σήμερα διδαχθήκαμε ότι τα εισοδήματα είναι ανεξάρτητα της παραγωγής και γι’ αυτό τα άλλα μεγέθη της οικονομίας (όπως τα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών) ποτέ δεν έπαιξαν στον δημόσιο διάλογο.

Τα δανεικά -ακόμη κι αν δεν τα πληρώσουμε- δεν είναι άπειρα. Και ειδικά αν δεν τα πληρώσουμε θα κοπούν αμέσως, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να χρειαζόμαστε επιπλέον 16 δισ. για να πορευόμαστε έστω φτωχικά λόγω Μνημονίου.

Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο είναι η τελυταία ήττα της μεταπολίτευσης.

Τι θα γίνει λοιπόν το πρωί της 7ης Μαΐου, την επομένη δηλαδή των πρόωρων και άκαιρων εκλογών;

Πολλοί πιστεύουν ότι η χαλάρωση του δημοσιονομικού συμφώνου που προκρίνει ο Γάλλος υποψήφιος σημαίνει για την Ελλάδα επιστροφή στην προ του 2009 ελληνική χαλάρωση.

Για να έχει τύχη μια πρόταση εξουσίας, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ενσωματώνει και τους περιορισμούς της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τη διαμαρτυρία που χρειάζεται μόνο εκρηκτικά συναισθήματα.

Για το ΚΚΕ δημοκρατία είναι να παίρνει την κρατική επιδότηση χωρίς να δίνει λογαριασμό ή να ανατρέπει διά τραμπουκισμών τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.

Aν, μεσούσης της πιο κρίσιμης προεκλογικής περιόδου στην ιστορία της μεταπολίτευσης, η ΕΡΤ είναι όμηρος των αιτημάτων για… «αναπροσαρμογή της εκτός έδρας αποζημίωσης», πότε ακριβώς θα παίξει η δημόσια τηλεόραση αυτόν τον σημαντικό ρόλο που διάφοροι της αποδίδουν;

Πώς θα ξεχωρίσουμε τη «δίκαιη οργή» των ακροδεξιών από τη «δίκαιη οργή» των ακροαριστερών. Από το χρώμα του αμπέχονου;

Μέχρι σήμερα το εκλογικό σώμα επέλεγε τυφλωμένο από τις παροχές. Τώρα προκρίνεται η «λύση» να ψηφίσει τυφλωμένο από οργή;

Πόσο άλλαξαν τα δελτία ειδήσεων από το 2009 και μετά; Πόσο εμβαθύνουν στα πράγματα, έχοντας το προηγούμενο της αποτυχίας να δουν το τσουνάμι της κρίσης πριν χτυπήσει τη χώρα;

H δίωξη του κ. Τσοχατζόπουλου μπορεί να αποτελέσει παρένθεση στον πολιτικό βίο της χώρας.

Εχουμε μπερδέψει τα πάντα σ’ αυτήν τη χώρα. Θεωρούμε μέτρο της δημοκρατίας την ανομία και δικτατορία την τήρηση των νόμων.

O ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μια διαφημιστική εκστρατεία, που είχε προετοιμαστεί πέρυσι, για την επέτειο των 30 χρόνων της ένταξής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ανεπίτρεπτη παρέμβαση στις εθνικές εκλογές.

Παρά το γεγονός ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται (ή στη χειρότερη των περιπτώσεων θα είναι φάρσα) υπάρχουν πτυχές της Δημοκρατίας Βαϊμάρης που θυμίζουν τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Η οικονομία δεν αφήνει κενά. Στο τέλος κάποιοι πληρώνουν και κάποιοι επωφελούνται.

Τα κόμματα μπορούσαν να δείξουν ότι κάτι διδάχθηκαν από την κρίση και μαζί με τα λεφτά να υπέγραφαν ένα «μνημόνιο περικοπής των δαπανών».

Στην ΕΕΤΤ βρίσκεται το πρώτο κινούν μιας εξωφρενικής σπατάλης, που μας στοίχισε συνολικά -σε μισθούς και αναδρομικά τα τελευταία χρόνια- περί το 1% του ΑΕΠ.

Η επιστολή 59χρονου συνταξιούχου που δηλώνει, σύμφωνα με τον πρωτοσέλιδο εφημερίδας, «Είμαι λίγο πριν από την αυτοχειρία».