Τι σημαίνουν οι λέξεις «ruthless» και «brutally» που εκστόμισε στην Αθήνα ο κ. Σλαβόι Ζίζεκ;

Η επιλογή του κ. Γκέρχαρντ Σρεντερ να εφαρμόσει από το 2003 το πρόγραμμα «Ατζέντα 2010» έσωσε την Γερμανία.

Έδειξε η Κερατέα «σε όλη την Ελλάδα το δρόμο της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και της ανατροπής»;

Τον δημοκρατικό πολίτη δεν πρέπει να τον νοιάζει το χρώμα της βίας, αλλά η ύπαρξή της.

Ας ελπίσουμε ότι το σοκ αυτής της άνανδρης επίθεσης στην κ. Κανέλλη, αλλά και στην κ. Δούρου, θα μείνει ανεξίτηλο. Οτι δεν θα το συνηθίσουμε και αυτό.

Ολα τα μέτρα του μνημονίου για τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης συνάντησαν τη λυσσαλέα αντίδραση των επαγγελματιών της «ευαισθησίας» και των επαγγελματιών (σκέτο) που πλούτιζαν από το προηγούμενο σύστημα της σπατάλης.

Εντός της Ισλανδίας, οι συναλλαγές γίνονται με το τοπικό νόμισμα, αλλά υποτιμημένο.

The country’s young voters opted for parties at the extreme ends of the political spectrum or at least those they thought extreme.

Κανείς δεν πρόκειται να ξυπνήσει ένα πρωί και να μας δείξει την έξοδο από την ευρωζώνη. Θα βγούμε μόνοι μας. Σιγά σιγά…

Δεν κατανοούμε την οργή του ΣΥΡΙΖΑ για τη σύνδεσή του με μια δολοφονική οργάνωση. Τη σύνδεση δεν την έκανε η κ. Μπακογιάννη. Την κάνουν τα στελέχη του όταν δηλώνουν ότι «ο Κουφοντίνας βοήθησε τη Δημοκρατία».

Τα πογκρόμ κατά των μεταναστών που πληθαίνουν είναι μόνο η πρώτη από τις δευτερογενείς κοινωνικές επιπτώσεις της κατάρρευσης. Έρχονται κι άλλες.

Ο κ. Τσίπρας διατύπωσε με ενάργεια τα «καλά» (αυτά που τάζει ότι θα δώσει) και ήταν εξαιρετικά φειδωλός, μέχρι πολύ θολός, στα «κακά μαντάτα» που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε πρόγραμμα (από που θα πάρει αυτά που τάζει).

Ο ΣΥΡΙΖΑ γίνεται μεγάλο κόμμα κι αποκτά τα πολυσυλλεκτικά χαρακτηριστικά των μεγάλων κομμάτων και το πρόγραμμά του θα γίνει πιο θολό και γενικόλογο.

Αυτή η χώρα δεν έλυσε πολλά προβλήματα διότι ποινικοποιήθηκαν οι σκέψεις και οι μελέτες.

Ο κ. Τσίπρας -ακόμη κι αν είχε πυρηνικά- χρησιμοποιεί λάθος τακτική.

Μπορεί η αλαζονεία που επιδεικνύουν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να γίνει επικίνδυνη για τους δημοκρατικούς θεσμούς;

Δεν υπάρχουν αριστερές ή δεξιές απαντήσεις στην κατάσταση που βρισκόμαστε· όπως δεν υπάρχουν αριστερές ή δεξιές απαντήσεις στους φυσικούς νόμους. Μόνο σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις της κρίσης ή του οικονομικού αποτελέσματος συνολικότερα.

Τώρα η Ισλανδία έχει αυστηρότατους περιορισμούς στην εξαγωγή συναλλάγματος, αλλά οι συναλλαγές εντός της χώρας γίνονται με όλα τα νομίσματα της οικουμένης, πλην του δικού της.

Υπάρχει ο «άλλος κόσμος», «ένθα οι δίκαιοι αναπαύονται… ένθα ουκ έστι πόνος, ου λύπη, ου στεναγμός»;

Eχει κανένα νόημα να συζητάμε ότι τάχατες θέλουμε τα ευρωομόλογα; Κι αν τα πάρουμε, τι θα τα κάνουμε αφού κάθε έργο μπλοκάρεται;