Ελάχιστοι πίστεψαν ότι ο κ. Τσίπρας θέλει να μας βγάλει από την ΟΝΕ, όπως ελάχιστοι πίστεψαν το 1981 ότι ο Α. Παπανδρέου θα μας έβγαζε από την ΕΟΚ.

Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας παραμένει η παραγωγή και γι’ αυτό συνεχίζει να το πληρώνει η κατανάλωση.

Στις εκλογές, οι ψηφοφόροι πάλεψαν με δύο πράγματα: την ανάγκη διασφάλισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και την απέχθειά τους προς το παλιό πολιτικό σύστημα.

Σε όλο τον κόσμο υπάρχει κυβέρνηση, υπάρχει και αντιπολίτευση. Παντού όμως υπάρχει σεβασμός (στην πράξη) στα αποτελέσματα της πλειοψηφίας.

Η χώρα διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο να ζήσει τριτοκοσμικές καταστάσεις. Οφείλουν οι πολιτικοί αρχηγοί να κάνουν την υπέρβαση. Αλλιώς ο λαός δεν θα τους συγχωρέσει.

Στη Γερμανία, βαρέθηκαν να ακούν και να μιλούν για την Ελλάδα.

Μπήκαμε στην κρίση σίγουροι ότι δεν μάς αγγίξει και τώρα αναρωτιόμαστε πως και γιατί ζούμε τις επιπτώσεις της.

Σάμπως το Τείχος του Βερολίνου προβλεπόταν από καμιά συνθήκη;

If the leftwing coalition were to win Greece’s election, it would still have to follow more or less the same policy as other parties.

Η οικονομική πραγματικότητα θα οδηγήσει σε κοινωνικές συγκρούσεις πιο σκληρές από τις προηγούμενες.

Η κατάσταση είναι χαοτική. Η Ελλάδα, ξεροκέφαλα, επιμένει να βρίσκεται στο επίκεντρο. Εκεί, ως γνωστόν, συμβαίνουν ατυχήματα.

Το πρόβλημα με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η ιδεολογική νομιμοποίηση της βίας και το βαθύτατο έλλειμμα σεβασμού προς τους δημοκρατικούς κανόνες.

Τι σημαίνουν οι λέξεις «ruthless» και «brutally» που εκστόμισε στην Αθήνα ο κ. Σλαβόι Ζίζεκ;

Η επιλογή του κ. Γκέρχαρντ Σρεντερ να εφαρμόσει από το 2003 το πρόγραμμα «Ατζέντα 2010» έσωσε την Γερμανία.

Έδειξε η Κερατέα «σε όλη την Ελλάδα το δρόμο της αξιοπρέπειας, της αυτοπεποίθησης και της ανατροπής»;

Τον δημοκρατικό πολίτη δεν πρέπει να τον νοιάζει το χρώμα της βίας, αλλά η ύπαρξή της.

Ας ελπίσουμε ότι το σοκ αυτής της άνανδρης επίθεσης στην κ. Κανέλλη, αλλά και στην κ. Δούρου, θα μείνει ανεξίτηλο. Οτι δεν θα το συνηθίσουμε και αυτό.

Ολα τα μέτρα του μνημονίου για τον εξορθολογισμό της φαρμακευτικής δαπάνης συνάντησαν τη λυσσαλέα αντίδραση των επαγγελματιών της «ευαισθησίας» και των επαγγελματιών (σκέτο) που πλούτιζαν από το προηγούμενο σύστημα της σπατάλης.

Εντός της Ισλανδίας, οι συναλλαγές γίνονται με το τοπικό νόμισμα, αλλά υποτιμημένο.

The country’s young voters opted for parties at the extreme ends of the political spectrum or at least those they thought extreme.