Aν, μεσούσης της πιο κρίσιμης προεκλογικής περιόδου στην ιστορία της μεταπολίτευσης, η ΕΡΤ είναι όμηρος των αιτημάτων για… «αναπροσαρμογή της εκτός έδρας αποζημίωσης», πότε ακριβώς θα παίξει η δημόσια τηλεόραση αυτόν τον σημαντικό ρόλο που διάφοροι της αποδίδουν;

Πώς θα ξεχωρίσουμε τη «δίκαιη οργή» των ακροδεξιών από τη «δίκαιη οργή» των ακροαριστερών. Από το χρώμα του αμπέχονου;

Μέχρι σήμερα το εκλογικό σώμα επέλεγε τυφλωμένο από τις παροχές. Τώρα προκρίνεται η «λύση» να ψηφίσει τυφλωμένο από οργή;

Πόσο άλλαξαν τα δελτία ειδήσεων από το 2009 και μετά; Πόσο εμβαθύνουν στα πράγματα, έχοντας το προηγούμενο της αποτυχίας να δουν το τσουνάμι της κρίσης πριν χτυπήσει τη χώρα;

H δίωξη του κ. Τσοχατζόπουλου μπορεί να αποτελέσει παρένθεση στον πολιτικό βίο της χώρας.

Εχουμε μπερδέψει τα πάντα σ’ αυτήν τη χώρα. Θεωρούμε μέτρο της δημοκρατίας την ανομία και δικτατορία την τήρηση των νόμων.

O ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι μια διαφημιστική εκστρατεία, που είχε προετοιμαστεί πέρυσι, για την επέτειο των 30 χρόνων της ένταξής μας στην ευρωπαϊκή οικογένεια είναι ανεπίτρεπτη παρέμβαση στις εθνικές εκλογές.

Παρά το γεγονός ότι η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται (ή στη χειρότερη των περιπτώσεων θα είναι φάρσα) υπάρχουν πτυχές της Δημοκρατίας Βαϊμάρης που θυμίζουν τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα.

Η οικονομία δεν αφήνει κενά. Στο τέλος κάποιοι πληρώνουν και κάποιοι επωφελούνται.

Τα κόμματα μπορούσαν να δείξουν ότι κάτι διδάχθηκαν από την κρίση και μαζί με τα λεφτά να υπέγραφαν ένα «μνημόνιο περικοπής των δαπανών».

Στην ΕΕΤΤ βρίσκεται το πρώτο κινούν μιας εξωφρενικής σπατάλης, που μας στοίχισε συνολικά -σε μισθούς και αναδρομικά τα τελευταία χρόνια- περί το 1% του ΑΕΠ.

Η επιστολή 59χρονου συνταξιούχου που δηλώνει, σύμφωνα με τον πρωτοσέλιδο εφημερίδας, «Είμαι λίγο πριν από την αυτοχειρία».

Όλες οι οργανωμένες δομές του πολιτικού συστήματος μοιάζουν να μην αγγίχτηκαν από την κρίση. Ολοι λειτουργούν όπως παλιά.

Οι ιδέες έχουν σοβαρές συνέπειες σε μια κοινωνία. Η ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς στην Ελλάδα μεγαλύτερες.

Ο οργασμός τροπολογιών και τα συνακόλουθα ρουσφέτια έχει τη ρίζα του στο μεγάλο και συγκεντρωτικό κράτος που χτίσαμε μετά τον εμφύλιο.

Η αντίδραση της ΓΕΝΟΠ σε όσα αποκαλύπτονται μπορεί να συνοψιστεί στην ελληνική παροιμία «φωνάζει ο κλέφτης, να φοβηθεί ο νοικοκύρης».

Ο κύκλος των «ενόχων» που πρέπει να ματώσουν διαρκώς διευρύνεται. Πρώτα ήταν οι πολιτικοί· παλιοί και νέοι, που έχουν δύο χρόνια στη Βουλή. Μετά συμπεριελήφθησαν οι δημοσιογράφοι. Τώρα κινδυνεύουν και όσοι τους μοιάζουν.

Κακός, ψυχρός κι ανάποδος είναι ο καπιταλισμός, αλλά αν μη τι άλλο μαθαίνει κάποιος τι γίνεται στον κόσμο.

Η χώρα συσσώρευσε ένα δυσθεώρητο χρέος ακολουθώντας ελλειμματικές πολιτικές σε όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης. Το κράτος δανειζόταν λεφτά και τα μοίραζε δεξιά κι αριστερά, υπό τις επευφημίες και την πίεση των ΜΜΕ.

Πολλοί λένε ότι η προκοπή μιας χώρας οφείλεται στην παιδεία της. Το ίδιο και το χάλι της…