Το τρικ της «κυβερνώσας Αριστεράς» μεταλλάχθηκε σε «μη κυβερνώσα Αριστερά», αλλά μέσα στη θολούρα θα τρυγήσει ψήφους όμορων χώρων.
Οι αυτάρεσκοι μύθοι έγιναν συνθήματα και τώρα εκδικούνται.
Η μεταπολίτευση κατέρρευσε μαζί με τις καλές εκδοχές της. Οι νέοι απελευθερώθηκαν απ’ όλα τα ταμπού της. Καταδίκασαν μεν τον δικομματισμό, αλλά δεν είχαν και πρόβλημα να ψηφίσουν αντιδημοκρατικά.
Eνώ ο κ. Τσιπρας μεταφέρει την εντολή από χωρίου σε χωρίον της Προόδου ο χρόνος της οικονομίας κυλάει αντίστροφα.
Είναι προτιμότερο, λοιπόν, να διαλέξουμε δημοκρατικώς τον «άλλο κόσμο», αντί να βρεθούμε εκεί από ατύχημα.
Η Αριστερά μεγάλωσε. Ελπίζουμε ότι θα ωριμάσει κιόλας.
Ακόμη και αν συνεργάζονταν ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και «άλλες δημοκρατικές δυνάμεις» κυβέρνηση δεν σχηματίζεται.
Τώρα που τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα δεν έχουν στα κρατικά ταμεία λεφτά για να προσφέρουν όσα τα κατηγορούσαμε, ηττήθηκε.
Η Ελλάς βρίσκεται και πάλι σε σταυροδρόμι. Κρίνει και θα κριθεί αν επιμένει στον ευρωπαϊκό δρόμο.
Η ιδιωτική ζωή αφορά το σπίτι μας και πρέπει να είναι απαραβίαστη. Στον δημόσιο χώρο δεν υπάρχει ιδιωτικότητα.
Υπάρχουν αναπάντεχα θετικά αν το όνειρο του κ. Τσιπρα γίνει πραγματικότητα.
O κ. Αλέξης Τσίπρας με αμετροέπεια και ύφος αγέρωχο, όλα τα σφάζει όλα τα μαχαιρώνει.
H δραστηριότητα των ιερόδουλων που βρέθηκαν οροθετικές δεν περιορίζεται στα όρια της κρεβατοκάμαράς τους. Τα στοιχεία τους δεν αφορούν την ιδιωτική τους ζωή.
Ολοι μέχρι σήμερα διδαχθήκαμε ότι τα εισοδήματα είναι ανεξάρτητα της παραγωγής και γι’ αυτό τα άλλα μεγέθη της οικονομίας (όπως τα ισοζύγια εξωτερικών συναλλαγών) ποτέ δεν έπαιξαν στον δημόσιο διάλογο.
Τα δανεικά -ακόμη κι αν δεν τα πληρώσουμε- δεν είναι άπειρα. Και ειδικά αν δεν τα πληρώσουμε θα κοπούν αμέσως, ενώ εμείς θα συνεχίσουμε να χρειαζόμαστε επιπλέον 16 δισ. για να πορευόμαστε έστω φτωχικά λόγω Μνημονίου.
Η είσοδος της «Χρυσής Αυγής» στο κοινοβούλιο είναι η τελυταία ήττα της μεταπολίτευσης.
Τι θα γίνει λοιπόν το πρωί της 7ης Μαΐου, την επομένη δηλαδή των πρόωρων και άκαιρων εκλογών;
Πολλοί πιστεύουν ότι η χαλάρωση του δημοσιονομικού συμφώνου που προκρίνει ο Γάλλος υποψήφιος σημαίνει για την Ελλάδα επιστροφή στην προ του 2009 ελληνική χαλάρωση.
Για να έχει τύχη μια πρόταση εξουσίας, ακόμη και του ΣΥΡΙΖΑ, πρέπει να ενσωματώνει και τους περιορισμούς της πραγματικότητας, σε αντίθεση με τη διαμαρτυρία που χρειάζεται μόνο εκρηκτικά συναισθήματα.
Για το ΚΚΕ δημοκρατία είναι να παίρνει την κρατική επιδότηση χωρίς να δίνει λογαριασμό ή να ανατρέπει διά τραμπουκισμών τις αποφάσεις της πλειοψηφίας.
