Για να χρηματοδοτηθεί το ασφαλιστικό -και άλλες κοινωνικές δαπάνες- πρέπει η παραγωγικότητα να αυξάνεται τόσο που όχι μόνο θα καλύπτει τις μεγαλύτερες ανάγκες, αλλά θα υπάρχει και περίσσευμα.
Τρία πράγματα αναδεικνύονται από τη διαμάχη για τη μεταμεσονύκτια λειτουργία του μετρό. η προχειρότητα, η πλήρης απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος και η λογική του «κάποιος να με πληρώνει».
Tα ΣΔΙΤ δεν είναι για χόρταση. Γίνονται θετικά σε επενδύσεις που εκ των πραγμάτων ο ιδιωτικός τομέας έχει μεγαλύτερη εμπειρία από τον δημόσιο και σίγουρα δεν αφορούν ευαίσθητες λειτουργίες του κράτους.
Το βασικό πρόβλημα της χώρας, που δυστυχώς επιδεινώνεται και καταστρέφει όσες ελπίδες ξένων επενδύσεων υπάρχουν, είναι η διαρκής αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού.
Το πρόβλημα για μια κρατική αεροπορική εταιρεία, όπως και με κάθε ΔΕΚΟ, είναι πως δεν έχει ένα αφεντικό που να λογοδοτεί για ένα στόχο. Εχει πολλά αφεντικά που έχουν αντικρουόμενους στόχους.
Μπορούν οι δημόσιες επιχειρήσεις μπορεί να είναι το πρωί καλοκάγαθες και με κοινωνικό ρόλο, ενώ το βράδυ θα μεταμορφώνονται σε αιμοβόρους καπιταλιστές, που στόχο έχουν κέρδη.
Είναι αλήθεια όλα όσα καταμαρτυρούν οι συνδικαλιστές της Ολυμπιακής για τα καμώματα των πολιτικών τους προϊσταμένων, που οδήγησαν την εταιρεία στη χρεοκοπία. Μόνο, που όλα αυτά είναι το ισχυρότερο επιχείρημα κατά της ύπαρξης μιας κρατικής αεροπορικής εταιρείας.
Η «Ο.Α», υπήρξε ένα τυπικό «κράτος-στόρι»: Δεν μας νοιάζουν τα αποτελέσματα, αφού άλλος καλύπτει τις ζημιές.
Σε κάθε μεταβολή η κοινωνία έμαθε να αντιδρά παβλοφικά: δεν βλέπει την ευκαιρία, αλλά μόνο το πρόβλημα.
Η αγορά παράγει αδικία από τα αποτελέσματα του έργου και το κράτος είναι άδικο προς εκείνους που δεν μπορούν να πιέσουν πολιτικά ή δεν έχουν «μπάρμπα στο γκουβέρνο»…
Σε ένα σύστημα επιδοτούμενου καπιταλισμού, οι «λαοί των ΠΑΕ» έχουν μεγαλύτερη ανταλλακτική αξία, από τη μεγάλη μάζα των φιλάθλων.
Το ασφαλιστικό θα λυθεί. Μπορεί προγραμματισμένα, μπορεί και με μια καταστροφή.
Μια τροπολογία δεν ρυθμίζει μόνο τα χρέη των ΠΑΕ προς το δημόσιο, αλλά προβλέπει πως ο κρατικός προϋπολογισμός αναλαμβάνει και τα χρέη τους προς τους ποδοσφαιριστές των!
Αυτή τη στιγμή στον θεσσαλικό κάμπο διαδραματίζεται το απόλυτο παράδοξο. Επιδοτούμε την παραγωγή του αχρείαστου (βαμβάκι), ενισχύοντας την σπατάλη του αναγκαίου (νερό).
Η συζήτηση πρέπει να ξεκινά από την αποτελεσματικότητα των κρατικών δαπανών στην Παιδεία, στην υγεία και στην πρόνοια για να καταλήγει στο επιθυμητό ύψος.
Τα αποτελέσματα της αποχής των λιμενεργατών από τις υπερωρίες αποκαλύπτει ότι και τα λιμάνια λειτουργούν «στο κόκκινο».
Όταν η πολιτική γίνεται εν ώρα εργασίας, οι εργαζόμενοι μεταφέρουν το κόστος των πολιτικών τους υποχρεώσεων στην επιχείρηση των άλλων.
Όλα τα αιτήματα, είτε σε ατομικό, είτε σε συλλογικό επίπεδο περιστρέφονται γύρω από το κράτος.
Το μεγάλο κράτος στην Ελλάδα σπανίως λειτουργεί υπέρ των συμφερόντων των λαϊκών τάξεων.
Το επίδομα θέρμανσης θα ενισχύσει την κατανάλωση πετρελαίου. Πιο έξυπνη πολιτική θα ήταν να επιδοτηθεί η εξοικονόμηση ενέργειας.
