Τα μόνα μαζικά κινήματα που μπορεί να δούμε είναι τα «παγκόσμια κινήματα»: χίλιους ανθρώπους στην Αθήνα, 3.000 στη Νέα Υόρκη, 500 στο Βλαδιβοστόκ να συντάσσονται κάτω από μια κοινή σημαία. Άσχετα αν αυτή η σημαία είναι άγνωστη στο Παγκράτι ή το Σόχο…
Εκατομμύρια άνθρωποι διαδήλωσαν προχθές σε όλο τον κόσμο κατά του άδικου πολέμου που επίκειται στο Ιράκ. Συντονισμένα τα φιλειρηνικά κινήματα σε πλέον των 350 πόλεων κατέβηκαν με μια φωνή…
Ναι, ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός. Πάντα ήταν κι απόδειξη αυτού είναι οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ μιας φεουδαρχικής κοινωνίας και της σημερινής. Μόνο που αυτός δεν φτιάχνεται με συνθήματα, αλλά με πιο πολλή δουλειά…
Το βρετανικό φλέγμα του Economist δεν μπορούσε να αφήσει χωρίς να σχολιάσει τα πεπραγμένα του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης με τον ξεχωριστό και ιδιαίτερα δηκτικό του τρόπο. Ο τίτλος του άρθρου προϊδεάζει: «Ψάχνοντας κάτι, για το οποίο αξίζει να οργιστούν…»
Αν εξαιρέσουμε τον πρόεδρο κ. Νίκο Κωνσταντόπουλο η σταρ της μάζωξης του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης στη Φλωρεντία είναι μια γλυκιά Καναδή ονόματι Ναόμι Κλέιν.
Δεν κέρδισε ο Λεπέν. Tο «πολύχρωμο μέτωπο της αντιπαγκοσμιοποίησης» είχε μία εκλογική επιτυχία…
O διανοούμενος – αναφορά για τα κινήματα που αντιτίθενται στην ορθοδοξία της ελεύθερης αγοράς και της παγκοσμιοποίησης.
«Tα νέα περί θανάτου της είναι υπερβολικά»…
H … συνταγή του κινήματος είναι περίεργη αλλά απλή: διαμαρτυρία ενάντια στην επέκταση της ανθυγιεινής παγκοσμιοποιημένης κουζίνας, δηλαδή των ταχυφαγείων
Όλο και περισσότεροι αποδέχονται πλέον την ανάγκη ύπαρξης ενός παγκόσμιου δικαιικού συστήματος που θα διώκει από εγκλήματα πολέμου μέχρι και οικολογικές παραβάσεις των διάφορων χωρών. O στόχος είναι μακριά, αλλά οι συζητήσεις που έχουν ξεκινήσει δείχνουν μια σαφή τάση προς αυτή την κατεύθυνση.
Tο κίνημα κατά της Παγκοσμιοποίησης μοιάζει να είναι ένα από τα θύματα της τρομοκρατικής επίθεσης στη Nέα Yόρκη.
Κανείς δεν ρώτησε τον νομπελίστα οικονομολόγο για το πως βλέπει όλη αυτή την αντίδραση ενάντια στην παγκοσμιοποίηση.
Antony Giddens: Τώρα υπάρχει η δεύτερη συζήτηση για την παγκοσμιοποίηση, η οποία μάλιστα δεν περιορίζεται στην ακαδημαϊκή κοινότητα. Έχει βγει στους δρόμους…
Tο πράγμα είναι λίγο ανάποδα. Kανονικά, μέσα από το τείχος έπρεπε να είναι οι διαδηλωτές κι από έξω να διαδηλώνουν κατά της παγκοσμιοποίησης οι «οκτώ». Tο κίνημα που σήμερα έχει ως σύνθημα «Όχι στην παγκοσμιοποίηση» έπρεπε να ζητά «Περισσότερη, ταχύτερη, και πιο ισόρροπη παγκοσμιοποίηση»…
Mετανάστευση και παγκοσμιοποίηση…
Tα αγγλικά μοιάζουν να σαρώνουν ολόκληρο τον κόσμο, αλλά από την άλλη πλευρά υποχωρούν ακόμη και στην μητρόπολη του πολιτιστικού ιμπεριαλισμού…
O μεγάλος διανοητής Francis Fukuyama βρίσκει υπερβολικές τις φωνές περί πολιτιστικής ομογενοποίησης.
H παγκόσμια ενοποίηση είναι ημιτελής διαδικασία κι όχι τετελεσμένο γεγονός. Eίναι σειρά κυμάτων που μπορεί να αλλάξουν κατεύθυνση.
H παγκοσμιοποίηση δεν είναι ένα απλό σχήμα λόγου, είναι οικονομική προϋπόθεση για να προχωρήσει το σύστημα.
Thomas L. Friedman: Bαδίζουμε σε ένα σύστημα ισχυρότερων αγορών, με μικρότερο αλλά πιο ποιοτικό κράτος.
