Πόσο μπολιάζουμε με τη δική μας δημιουργία τον οικουμενικό πολιτισμό που δημιουργείται ή απλώς ομφαλοσκοπούμε στις πέτρες που κάποτε σημάδευαν το κέντρο της Γης;
Oι μετανάστες είναι ο εύκολος στόχος των πολιτικών για να δείξουν ότι κάτι κάνουν για το φαινόμενο της παγκοσμιοποίησης, κι αυτό γιατί η μετανάστευση είναι η ορατή επίπτωσή της.
Σύμφωνα με έκθεση του ΟΗΕ, στα χρόνια του «νεοφιλελευθερισμού» οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι και οι φτωχοί λιγότεροι. Η παιδική θνησιμότητα μειώθηκε και η ρύπανση αυξήθηκε. Οι άνθρωποι είναι πιο υγιείς, πιο μορφωμένοι, πιο ειρηνικοί, πιο δικτυωμένοι.
Η τεχνολογία ενοποιεί τον κόσμο και έχει ως αποτέλεσμα την παγκοσμιοποίηση.
Το κεφάλαιο εξακολουθεί να παγκοσμιοποιείται ενώ η πολιτική, σε όλες τις εκφάνσεις της, στέκεται φοβικά στο φαινόμενο.
Στα χρόνια της νεοφιλελεύθερης, καπιταλιστικής (όπως θέλετε βρίστε την) παγκοσμιοποίησης ο κόσμος έγινε καλύτερος. Προσοχή! Οχι καλός σε σχέση με ό,τι φανταστήκαμε, αλλά καλύτερος από το παρελθόν.
Οι σχέσεις οικονομίας και πολιτικής θα διαπιστώσουμε ότι εξελίσσονται διαρκώς σε μια σειρά από… «παρακάλια».
Οι υστερίες της, επιλεκτικά ευαίσθητης για τα δημοκρατικά δικαιώματα, Αριστεράς έχουν την αποτελεσματικότητα του βοσκού, που έσκουζε για φανταστικούς λύκους στα πρόβατα.
Οι κεϊνσιανές πολιτικές είναι και πολιτικά αδιέξοδες, διότι η νέου τύπου ευημερία που προσδοκά η μεσαία τάξη δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τις επιδοτήσεις. Αν δεν γίνουν αλλαγές για να σπάσει ο φαύλος κύκλος της χαμηλής παραγωγικότητας, η κοινωνική οργή θα συσσωρεύεται.
Aυτόν τον καιρό γινόμαστε μάρτυρες μιας συνολικότερης ανακατάταξης της παραγωγικής βάσης σε ολόκληρο τον κόσμο. Είναι δίπλα μας, τη βλέπουμε όλοι. Χιλιάδες κινέζικα καταστήματα έχουν κατακλύσει ολόκληρο τον δυτικό κόσμο.
Έβγαλε «βρώμα η Ιστορία ότι ξοφλήσανε» και πεισθήκαμε όλοι πως ξόφλησε κι η οικουμένη.
Αυτό που πρέπει να μας προβληματίσει από την δημοσκόπηση δεν είναι μόνο τα υψηλά ποσοστά που φιλεύουμε τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά τα χαμηλά προς κάθε κατεργάρη.
Μαζικά πάνε οι Έλληνες να φτιάξουν τα δόντια τους στις Βαλκανικές χώρες…
Οι τηλεφωνητές των αμερικανικών εταιριών βρίσκονται στην Ινδία! Κοστίζουν πολύ λιγότερο από τους Αμερικανούς αλλά κερδίζουν πολλά περισσότερα από τους συμπατριώτες τους. Εμείς βλέπουμε εκμετάλλευση εκείνοι πλούτο Τι είναι λοιπόν προτιμότερο;
H έκθεση του ΟΗΕ για την ανθρώπινη ανάπτυξη είχε και καλά και κακά νέα για την τελευταία δεκαετία (1990-2001).
Οι φτωχοί δεν έγιναν φτωχότεροι λόγω της παγκοσμιοποίησης. Πλουσιότεροι έγιναν. Μπορεί να μην έγιναν όσο πλουσιότεροι πρέπει -να συμφωνήσουμε σ’ αυτό- αλλά δεν επιδεινώθηκε η θέση τους. Και οι φτωχοί γίνονται και λιγότεροι
Μια από τις αγαπημένες γκρίνιες κατά της παγκοσμιοποίησης (της νεοφιλελεύθερης -όπως προστέθηκε μετά) είναι ότι κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.
Μπόνο: «H βοήθεια που προσφέρουμε στην Aφρική είναι μηδαμινή. Eλάχιστοι σώζονται από τα λίγα φάρμακα που στέλνουμε. Oι περισσότεροι πεθαίνουν αβοήθητοι.
Οι παροχές στο κίνημα της αντιπαγκοσμιοποίησης όμως είναι μια πολιτική επιλογή και παρ’ όλο που ελλοχεύει ο κίνδυνος μιας ιδιότυπης κρατικοποίησης των κινημάτων διαμαρτυρίας, ο ελληνικός λαός θα υπομείνει το κόστος της.
Η άφρων πολιτική του Τζόρτζ Μπους έβγαλε τους λαούς στο δρόμο. Επιτυγχάνει όμως κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο μακροπρόθεσμο. Φουντώνει τον αντιαμερικανισμό σε ολόκληρο τον κόσμο.
