Δυστυχώς δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η συζήτηση για να διαμορφωθεί κάποια θεωρία δικαιωμάτων, υγειονομικού –ας πούμε– τύπου.
Στην εποχή των social media υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν πρέπει να λέγονται και υπάρχουν πράγματα που δεν γίνεται να λέγονται.
Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.
«Σοσιαλισμός είναι όταν η αγάπη για τους εργαζομένους έρχεται πρώτο. Αριστερισμός είναι όταν το μίσος για τις επιχειρήσεις έρχεται πρώτο».
Στην πανευρωπαϊκή συζήτηση για το Ταμείο Ανασυγκρότησης δεν θα ήταν κακή ιδέα να θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ένα «μέτρο ορμπανοποίησης» των χωρών και να διανείμει τα λεφτά αναλόγως.
All they have to do is memorize the answers to 550 questions…
Μυστήριαι αι βουλαί του κυρίου Μαυρουδή Βορίδη αλλά μια τέτοια τράπεζα θεμάτων είναι ο καλύτερος τρόπος ένταξης των αλλοδαπών στην ελληνική πραγματικότητα.
Το αποκαλυπτικό και με πολλά ντοκουμέντα ρεπορτάζ της «Αυγής», όχι μόνο δεν αποδεικνύει ότι ο κ. Φουρθιώτης ήταν «αγαπημένο παιδί του Μαξίμου», αλλά δείχνει το ακριβώς αντίθετο.
Δεν πρέπει να συγχέουμε τη μειούμενη αξιοπιστία με την καλλιεργούμενη εχθρότητα προς τα ΜΜΕ, κάτι που είδαμε στις ΗΠΑ επί Τραμπ και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα ζήτημα αυτονόμησης της γραφειοκρατίας σε σχέση με τις πολιτικές επιλογές.
Το κεντρικό κράτος, που διακόσια χρόνια τώρα δεν κατάφερε να κάνει διοίκηση της προκοπής για τον εαυτό του, έχει άποψη για τις αυτοδιοικήσεις των άλλων.
Μπορεί οι βουλευτές της πλειοψηφίας να παλεύουν για το παντεσπάνι τους, τον υπουργικό θώκο, οι βουλευτές της μειοψηφίας τρέμουν για το ψωμί τους.
Φοροαπαλλαγές για πλούσιους και υψηλές αμυντικές δαπάνες είναι χαρακτηριστικό όλων των Ρεπουμπλικανών προέδρων. Συν διόγκωση του χρέους, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.
Οι «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ κυβέρνησης-επιχειρηματιών είναι επί της ουσίας ομολογία ανυπαρξίας αγοράς.
Ωραίοι είναι οι χάρτες «Πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς», αλλά σε τι χρησιμεύουν, πέρα από το να εικονογραφούν τα δελτία ειδήσεων;
Δεν χρειάζεται κανένας πρωθυπουργός για να διορθώνονται τα «σφάλματα» της επιστήμης ή των σχολικών βιβλίων.
Στην Ελλάδα για να παραμείνουν ή να διαγραφούν φοιτητές χρειάζεται νόμος και οι συναφείς υπουργικές αποφάσεις.
Τα μη ελεγχόμενα από το υπουργείο ΑΕΙ, για κάθε λεπτομέρεια της λειτουργίας τους, θα έχουν την ευελιξία να προσλάβουν καλύτερους καθηγητές, να προσελκύσουν καλύτερους φοιτητές, να δελεάσουν χορηγούς.
Και άλλα...
Money
Πώς να προχωρήσει ο τόπος όταν όλα εξαρτώνται από τους υπουργούς, ενώ τους έχουμε δώσει και μια δεύτερη δουλειά, αυτήν του βουλευτή, που έξι μήνες πριν από τις εκλογές γίνεται η βασική τους έγνοια;
Tech & Innovation
Η Αλ Κάιντα νίκησε. Οχι επί του πεδίου, αλλά κατόρθωσε να κάνει τον δυτικό κόσμο… άλλο κόσμο.
Editor's Picks
Είναι απορίας άξιον γιατί κάνει κόμμα ο κ. Σαμαράς, αφού μπορεί να σύρει τη Νέα Δημοκρατία στον προηγούμενο αιώνα με μια απλή δήλωσή του.
Ζούμε στη χώρα όπου η παραβίαση του απορρήτου των επικοινωνιών θεωρείται συνήθης και από πολλούς αναγκαία.
«Τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις», ίσως επειδή ξεσπούν πολλές και μεγάλες πυρκαγιές. Αυτές έχουν εντυπωσιακές εικόνες, αλλά λίγη πληροφορία.
Είναι ευτύχημα που η πολιτική συγκυρία, ήτοι οι συσχετισμοί ισχύος, του 17ου αιώνα ήταν τέτοια που απελευθέρωσε τις εμπορικές οδούς από το copyright των θαλάσσιων χαρτογραφήσεων.
