Oι προγραφές στην ανάρτηση του κ. Πολάκη θέτουν ένα ζήτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ, τους (έστω λίγους) ευπρεπείς συντρόφους του και προπαντός τον κ. Αλέξη Τσίπρα.

Τους τελευταίους μήνες βρέχει τροπολογίες στη Βουλή. Χαρίζονται χρέη, οικόπεδα και επιδόματα. Οποιος υπουργός περνάει από τη Βουλή κάτι «βελτιώνει».

Είδηση έπρεπε να είναι τα λόγια και ουχί η σιωπή του κ. Καραμανλή…

Η κυβέρνηση διευθετεί χρέη, ακόμη και τις κλήσεις της τροχαίας.

Το «κουτσομπολιτικό» ρεπορτάζ δεν διευκρίνισε αν ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Τσίπρας κάθισαν δίπλα ή απέναντι; Κοιτάχτηκαν ή έριξαν τα μάτια χαμηλά;

Υπάρχει στρατηγική που να αιτιολογεί, π.χ., την αποχή του ΣΥΡΙΖΑ από τις ψηφοφορίες της Βουλής;

Οι πολλαπλές μηνύσεις κατά του κ. Γεωργίου δικαιώνουν όσους ισχυρίζονται τα περί δικομανίας των Ελλήνων. Η αποδοχή τους όμως από τους εισαγγελείς δείχνει το πραγματικό πρόβλημα στη Δικαιοσύνη.

Η θρυλούμενη δικομανία των Ελλήνων βασίζεται στον άγνωστο Χ: πόσες μηνύσεις καταθέτουμε κατ’ έτος; Ο θρυλούμενος επίσης φόρτος των δικαστηρίων βασίζεται σε έναν ακόμη άγνωστο Ψ: πόσες από τις μηνύσεις που κατατίθενται μπαίνουν στο αρχείο και πόσες φορτώνονται στα ακροατήρια;

Hundreds of draft laws costing an undisclosed amount of money have been ratified by lawmakers in these past four years and during previous administrations, with the final bill turning up in taxpayers’ notifications from the Independent Authority for Public Revenue.

Δεν ξέρουμε (και δεν γνωρίζουμε πώς μπορούμε να μάθουμε) πόσο μεγάλη είναι η πολυδικία στην Ελλάδα.