Το παιγνιδάκι ψηφίζω – αναιρώ τα μέτρα απελευθέρωσης της αγοράς κρατά τη χώρα στο τέλμα.

«Όταν όλα πάνε στραβά, ρίξε το φταίξιμο στον Τύπο». Αυτό κάνει και η κυβέρνηση…

Υπήρξαν τρόπαια από όσα αποτρόπαια ακούστηκαν τα περασμένα χρόνια.

Το δηλητήριο υποκατέστησε τη γνώση για την δημοκρατία, για τη χούντα και πότε τέλειωσε αυτή.

Πολλά τα χονδροειδή ψέματα που έλεγε αυτόν τον καιρό η κυβέρνηση.

Με μπακαλίστικους υπολογισμούς και καφενειακές αναλύσεις πορεύεται σήμερα η Αριστερά.

Στην Ελλάδα κυριάρχησε ο «αμυντικός συνδικαλισμός», ένας συνδικαλισμός που στοχεύει μόνο στο κράτος και στα προνόμια που μπορεί αυτό βραχυπρόθεσμα να προσφέρει σε κάποιες επαγγελματικές ομάδες, εις βάρος ολόκληρης της κοινωνίας.

Οπως έγινε και με το έπος των τηλεοπτικών αδειών, η ιστορία αυτής της τροπολογίας έχει τελικώς και κάτι θετικό: αναδεικνύει τις προθέσεις της κυβέρνησης χωρίς να υπάρχουν αποτελέσματα.

Οχι, δεν πάμε καλά, αλλά υπάρχουν ελπίδες. Ο πρωθυπουργός παρουσίασε χθες το νέο λύκειο.

Ο Μακρόν έγινε πρόεδρος παρά το γεγονός ότι δεν είχε ένα κόμμα από πίσω να τον στηρίξει, αλλά και να τον τραβάει από το μανίκι.

Τσίπρας: «Οι δανειστές δεν είναι φίλοι μας… επιδιώκουν να εξασφαλίσουν τα χρήματα που δάνεισαν στην Ελλάδα…»

Πειθαρχική δίωξη του Δημάρχου Κασσάνδρας διότι δεν προσλαμβάνει τα ρουσφέτια ΣΥΡΙΖΑ.

Μια βουλευτική τροπολογία για πρόστιμα που σχίστηκε για να την περάσει ο πρωθυπουργός.

Για αξιολόγηση και την οικονομία η κυβέρνηση απαντά «ουν ιναμοράτο, αλ ιναμοράτα»

Θέατρο του παραλόγου με μεγάλες δόσεις κοροϊδίας εις βάρος του ελληνικού λαού.

Η άγνοια για την ΤτΕ και η ανοησία των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ τροφοδοτεί την χολή κατά Στουρνάρα.

Τα κυβερνητικά παραμύθια δεν είναι καν πρωτότυπα…

Η διαιρετική τομή τα επόμενα χρόνια θα είναι μεταξύ μεταξύ εκσυγχρονιστών και λαϊκιστών.

Μια ρύθμιση για αποζημίωση των εργολάβων, όταν δεν εισπράττουν επαρκή διόδια.

Μετά το «ηθικό πλεονέκτημα» ο ΣΥΡΙΖΑ διαψεύδει και τον «ηρωισμό» της Αριστεράς.