Οι διαφορετικές ημερομηνίες δημοτικών-ευρωεκλογών κοστζει 70-100 εκατ. ευρώ.
Η διαχείριση των παραλιών πέρασε από τους Δήμους στο κεντρικό κράτος και το χάος μεγάλωσε.
Κάποτε η αγκιτάτσια της Αριστεράς ήταν εύκολη υπόθεση. Όχι πια…
…και οι χρήσιμοι καιροσκόποι.
Οι δημοκράτες πρέπει να καταδικάζουν την ολοκληρωτική βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Η μετατόπιση στον τρόπο σκέψης που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 και κυριαρχεί έκτοτε.
Επτά υπουργοί, που συναπαρτίζουν την Εθνική Επιτροπή Υδάτων, αποφάσισαν να εφαρμόσουν το αποτυχημένο κρατικοκεντρικό μοντέλο της ενιαίας τιμολόγησης και στο νερό.
Με τα χρόνια η ευαίσθητη διανόηση κουράστηκε. Ετσι τώρα δεν κουνάει βλέφαρο που το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει να «ενσωματώσει» κάποιους δημοσιογράφους (αποκλείοντας άλλους) από την κάλυψη της επίσκεψης του πρωθυπουργού στα καμένα.
Όσο καλή είναι μια κυβέρνηση στα λόγια, τόσο καταστροφική είναι στην πράξη.
Το δύσκολο μονοπάτι της απαξίωσης των χυδαίων ιδεών και πρακτικών μαζί με τη δουλειά από τα κάτω για τη διδαχή ανθρωπισμού, της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, της Δημοκρατίας είναι το μόνο που έχουμε…
Οι «κεντρικές επιλογές» έχουν οφέλη για τους πολιτικούς και κόστος για τους πολίτες.
Οι δικαιολογίες που ψελλίζει ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ (και οι πρόθυμοι επικοινωνιακοί του δίαυλοι) για την τοποθέτηση του κ. Παππά στην προεδρία του ΟΑΣΘ είναι χειρότερες και από το ρουσφέτι.
Η αυτοκαταστροφική αλαζονεία της κυβέρνησης και η διαχείριση του θέματος ΟΑΣΘ.
Το σκάνδαλο με τον Γαβρόγλου είναι η υποκρισία του. Στο σπίτι του αστράτευτου δεν μιλάνε για στρατό.
Η κεντρική φορολογία ευνοεί τα ρουσφέτια του πολιτικού προσωπικού…
Οι γελοίοι τσαμπουκάδες που κάνει η κυβέρνηση ποτέ δεν της βγαίνουν σε καλό και είναι απορίας άξιον γιατί επιμένει.
Τα μυστικά σχέδια χωρίς την δημοκρατική νομιμοποίηση δημιουργούν συνθήκες εκτροπής.
Κάτι κινείται στην οικονομία. Επιχειρήσεις ετοιμάζονται για την επόμενη μέρα…
Η κατάληψη δεν είναι τρόπος έκφρασης. Είναι πράξη και ποινικό αδίκημα.
Η ανανέωση είναι σαν τις μεταρρυθμίσεις: όλοι ομνύουν σε αυτές, αλλά «όχι τώρα κι όχι έτσι».
