Είναι καλά τα ευχολόγια για πιο σφιχτή Ένωση, αλλά αυτή εκτός από οφέλη θα έχει και υποχρεώσεις.

Εγκληματικότητα υπάρχει παντού, αλλά στα Εξάρχεια απουσιάζει το φρένο που λέγεται κράτος δικαίου.

Ένας άπειρος πρωθυπουργός έπρεπε να συμβουλεύεται διαρκώς τους (ζώντες) πρώην και να ζητά βοήθεια.

Τα θέματα της επικαιρότητας παίρνουν φωτιά, αλλά καίγονται σαν πυροτέχνημα.

«Όσοι εργοδότες έχουν περιουσία αλλά δεν πληρώνουν, οι εργαζόμενοι σε διάστημα 15 ημερών θα μπορούν να διεκδικούν μέρος από την περιουσία»;

…απαντά στο πώς αυτή η κυβέρνηση αδυνατεί να βελτιωθεί μετά δυόμισι χρόνια στην εξουσία.

 Περισσεύει η χλεύη για την διαδικασία ανάδειξης αρχηγού την ΚεντροΑριστερά.

Τα στελέχη της Παπαστράτος έπρεπε να ρωτήσουν: «Είσαι σίγουρος ότι δεν μας κοροϊδεύει;»

Δεν υπάρχουν αρχές, ενιαίο κράτος δικαίου κοινή αποτίμηση των εγκλημάτων.

Αφού ο κ. Κοντονής είναι τόσο αντιαυτρχικος γιατί σιωπά για την Βενεζουέλα;

Δυστυχώς, οι παλιές θεωρίες συνωμοσίας ποτέ δεν πεθαίνουν. Απλώς συμφύονται με άλλες και εξελίσσονται.

Να ηττηθεί η ολοκληρωτική αντίληψη. Ποτέ δεν μπορεί να προβλέψει κάποιος τι χρώμα θα πάρει.

Οι διαφορετικές ημερομηνίες δημοτικών-ευρωεκλογών κοστζει 70-100 εκατ. ευρώ.

Η διαχείριση των παραλιών πέρασε από τους Δήμους στο κεντρικό κράτος και το χάος μεγάλωσε.

Κάποτε η αγκιτάτσια της Αριστεράς ήταν εύκολη υπόθεση. Όχι πια…

 …και οι χρήσιμοι καιροσκόποι.

Οι δημοκράτες πρέπει να καταδικάζουν την ολοκληρωτική βία απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Η μετατόπιση στον τρόπο σκέψης που εμφανίστηκε τη δεκαετία του 1960 και κυριαρχεί έκτοτε.

Επτά υπουργοί, που συναπαρτίζουν την Εθνική Επιτροπή Υδάτων, αποφάσισαν να εφαρμόσουν το αποτυχημένο κρατικοκεντρικό μοντέλο της ενιαίας τιμολόγησης και στο νερό.

Με τα χρόνια η ευαίσθητη διανόηση κουράστηκε. Ετσι τώρα δεν κουνάει βλέφαρο που το Μέγαρο Μαξίμου επιλέγει να «ενσωματώσει» κάποιους δημοσιογράφους (αποκλείοντας άλλους) από την κάλυψη της επίσκεψης του πρωθυπουργού στα καμένα.