Το ζήτημα δεν είναι τα 20.000 ευρώ. Το ποσό είναι ελάχιστο μπροστά στην υπηρεσία που πρόσφερε ο κ. Ξηρός για την εξάρθρωση της 17Ν. Το πρόβλημα είναι ο συνδικαλιστικός τσαμπουκάς και μάλιστα με τα λεφτά των άλλων
Το δικαστήριο θα κρίνει κατά πόσον ο κ. Γιωτόπουλος έγραφε τις προκηρύξεις της «17 Νοέμβρη». Εμείς το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι πως και ο συντάκτης των προκηρύξεων και ο κ. Γιωτόπουλος είναι ένοχοι πρόκλησης αφόρητης πλήξης. Όλα όσα μας λένε, μας τα ‘χουν πει κι άλλοι. Άπειρες φορές, και μάλιστα αναίμακτα…
Φτάσαμε στην Ελλάδα να θεωρούμε κάποιον κεντρώωο, όταν ασπάζεται μέρος των δεξιών θέσεων και μέρος των αριστερών. Μόνο που αυτό δεν είναι «κέντρο», είναι αχταρμάς, τον οποίο ανακατεύει ο κ. Λαλιώτης για να τον σερβίρει προς τ’ Αριστερά.
Μια κοινωνία που σε κάθε δυσκολία έχει ως πρώτη επιλογή την απαγόρευση, έχει συνολικό πρόβλημα. Είναι ανασφαλής.
Το ιδεολογικό κενό που αφήνει ο κεντροδεξιός χώρος στην Ελλάδα δεν είναι κακό μόνο για την παράταξη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και για την χώρα.
Το «Δίκτυο για την υπεράσπιση των Πολιτικών και Κοινωνικών Δικαιωμάτων» χρησιμοποιεί ψέματα κι αλήθειες μαζί, παλιές σταλινικές πρακτικές στιγματισμού ατόμων και (το κυριότερο) τις ενοχές του κόσμου της Αριστεράς
Κάποιοι θα χαρακτηρίσουν τη δίκη «μέρος της σύγκρουσης με το αστικό κράτος» και θα «θέλουν να λογοδοτήσουν μόνο στο προλεταριάτο». Σοφή κίνηση, ειδικά αν κατηγορείσαι για ληστεία μετά φόνου. Ρίχνεις το μπαλάκι στο προλεταριάτο -κανείς δεν ξέρει την ακριβή διεύθυνση διαμονής του για να το ρωτήσει- κι άσε τους αφελείς («χρήσιμους ηλίθιους» είχαν χαρακτηρίσει τους οπαδούς τους οι «σύντροφοι» της RAF) να νομίζουν πως είσαι επαναστάτης.
O κ. Χρήστος Παπουτσής, δήλωσε σε νεανικό περιοδικό: «Μας ζηλεύουν οι Ευρωπαίοι γιατί δεν καταλαβαίνουν πως γίνεται αυτοί οι τύποι στην Ελλάδα να δουλεύουν όλη μέρα, να διασκεδάζουν και να είναι πάντα κεφάτοι. Δεν μπορούν να το συνειδητοποιήσουν».
Οι πράξεις της 17 Νοέμβρη ήταν «πολιτικών προθέσεων αδικήματα», «πολιτικών αποτελεσμάτων αδικήματα», αλλά δεν ήταν πολιτικά εγκλήματα…
Και το όπλο του διαλόγου…
Το πρόβλημα του διαλόγου στράβωσε σ’ αυτή τη χώρα ακριβώς επειδή ένα ιδιότυπο «newspeak» (κατά Όργουελ) επιβλήθηκε στη χώρα. Οι λέξεις έχουν αποσυνδεθεί από το νόημά τους, έγιναν υπηρέτες πολιτικών σκοπιμοτήτων
Τι είδους «αλληλεγγύη» είναι αυτή προς ένα άνθρωπο ο οποίος πήγε απλώς να κλέψει και παρ’ ολίγον να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή;
Αν η 12η Σεπτεμβρίου είναι η επόμενη της 11ης, τότε ο σκοταδισμός του Οσάμα Μπιν Λάντεν που πολεμά την ανθρώπινη ζωή, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, την ελευθερία, την δικαιοσύνη, θα νικήσει…
Το «φρούτο» της φαιδράς σεναριολογίας ευδοκιμεί σ’ αυτόν τον τόπο, μόνο που μέχρι σήμερα κανείς δεν έμπαινε τον κόπο είτε να ζητήσει εξηγήσεις από τους σεναριολόγους, είτε να τους βάλει στη θέση τους, όπως έκανε ο πρόεδρος του δικαστηρίου στον κ. Λεσπέρογλου…
Εκπλήξεις, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν ετοιμάζουν μόνο οι έγκλειστοι στον Κορυδαλλό αδελφοί Ξηρού αλλά εξελίξεις θα έχουμε κι από ένα άλλο μέτωπο. Η ρουκέτα αυτή τη φορά θα έλθει από τα Διαβατά Θεσσαλονίκης. Ο κ. Κυριάκος Παπαχρόνης…
Ο κ. Κουφοντίνας δήλωσε σοσιαλιστής. Θα μπορούσε να δηλώσει και Αμερικανός. Θα ήταν -είτε το ένα είτε το άλλο- αν η ευρύτερη κοινότητα των σοσιαλιστών ή των Αμερικανών επιβεβαίωναν την άποψή του.
Εμείς οι πολίτες μπορούμε να τελειώσουμε με την τρομοκρατία. Μόλις τελειώσει το παραμύθι της «επαναστατικής πρωτοπορίας», που γνωρίζει το ρου της Ιστορίας και θέλει να τον επιταχύνει…
Aς δούμε λίγο ψύχραιμα την υπόθεση της συνέντευξης του κ. Aλέκου Παπαδόπουλου με τις γνωστές δηλώσεις περί αποχώρησης.
Η οργάνωση «17 Νοέμβρη» άλλαξε αρχηγό και ενδύθηκε πολιτικό μανδύα.
«Έγιναν εκλογές, έχασε το ΠΑΣΟΚ κι εγώ δεν πήρα χαμπάρι τίποτε», σκέφτηκε ακούγοντας τον κ. Λαλιώτη να κατακεραυνώνει την κυβέρνηση για παραλείψεις και ολιγωρία στην υπόθεση του Κηφισού.
