Απομένουν όμως κάποια ανεξήγητα απ’ όσα ακούστηκαν στην προχθεσινή συνέντευξη τύπου με την αφίσα να προστάζει: «Να αποφυλακιστεί τώρα ο Γ. Σερίφης».

Το σχέδιο του Γ.Γ. του ΟΗΕ για την επίλυση του Κυπριακού δεν είναι καλό. Ούτε για τους Ελληνοκύπριους, ούτε για τους Τουρκοκύπριους.

Ας υποθέσουμε ότι οι προσπάθειες της γείτονος αποδίδουν και στο μέλλον γίνεται μια κατ’ ουσίαν ευρωπαϊκή χώρα. Τότε γιατί η Τουρκία να μην χωρά στην Ευρώπη;

Όσοι ακολουθούν την αδιάλλακτη γραμμή δεν πρόκειται να δεχθούν κανένα σχέδιο, ούτε τωρινό ούτε μελλοντικό. Απλώς πιστεύουν πως «πάλι με χρόνια με καιρούς…»

Το ΝΑΤΟ όμως σε τι ευθύνεται για τις καθυστερημένες ή και λειψές επιδοτήσεις των αγροτών;

Ο κ. Παπαθεμελής έκανε μια νέα σχολή στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων (δίπλα στις κλασσικές του ρεαλισμού και του φιλελευθερισμού ή τις νεώτερες: δομισμός, αναστοχαστική): την «σχολή της βαρβατίλας».

Η ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα 84 χρόνια του: «Το ΚΚΕ», αναφέρει στην ανακοίνωση, «ήταν και παραμένει κόμμα διεθνιστικό, επομένως και γνήσια πατριωτικό»

Φέτος η γιορτή του Πολυτεχνείου ήταν διαφορετική. Είχαμε μια άλλη φωνή προερχόμενη από ανθρώπους που -επειδή δεν τα σπάνε και δεν δολοφονούν- δύσκολα θα γίνουν πρωτοσέλιδα. Ήταν οι συγγενείς των θυμάτων των τρομοκρατικών επιθέσεων

Δημιουργήθηκε μια διεθνολογική φούσκα η οποία εκτός από ακριβή είναι πολλές φορές κι επικίνδυνη. Γιατί ο απλός κόσμος άκουσε από την συντεχνία των αναλυτών τόσες φορές το «λύκος στα πρόβατα», που άρχισε να θεωρεί τον λύκο μυθολογικό κατασκεύασμα…

To κυπριακό είναι δύσκολο θέμα. Έχει τόση ιστορία πίσω του, τόσες συμφωνίες, τόσα ψηφίσματα, τόσα δάκρυα, τόσες ελπίδες και τόσες διαψεύσεις ώστε πρέπει να θαυμάζει κανείς εκείνους που το κατέχουν σε τόσο βάθος ώστε μπορούν να τοποθετηθούν ρίχνοντας έστω μια φευγαλέα ματιά στις 157 σελίδες του σχεδίου Ανάν.

Ο κ. Πάγκαλος είναι χρήσιμος σχολιαστής. Για πολιτικός το συζητάμε…

…για το Κυπριακό και τα εθνικά μας θέματα.

Με δεδομένη την ιδεοληψία ξεκινάμε να βρούμε επιχειρήματα που να την στηρίζουν. Μπορεί να βρούμε πολλά, αλλά θα βρούμε και άλλα που δεν συμβαδίζουν με όσα πιστεύουμε. Αν συμβεί το τελευταίο τότε η πραγματικότητα την έχει άσχημα.

Αυτή η Βουλή θα μείνει στην Ιστορία. Όχι γιατί παρουσίασε κάποιο σημαντικό έργο. Σπάνια βουλεύτηκε για το καλό του Έθνους. Υπήρξε όμως πρωταθλήτρια στο βόλεμα.

Αν όλη η Αριστερά βγάζει τόση γκρίνια και τέτοιες αναλυτικές προτάσεις, τότε η «διεθνής του νεοφιλελευθερισμού» μπορεί να αλωνίζει ήσυχη.

Οι Αμερικανοί ζουν υπό το κράτος πανικού τους τελευταίους 18 μήνες.

Όλοι εκείνοι οι οποίοι ορθώς ισχυρίζονται «ότι η Τουρκία δεν είναι Βέλγιο για να τα βρούμε» αντιτίθεται μετά βδελυγμίας και στην προοπτική να γίνει η Τουρκία … Βέλγιο.

Δεν γνωρίζω αν είναι λάθος ή σωστή κίνηση η υποψηφιότητα για τη συνδιοργάνωση του «2008». Επιχειρήματα σοβαρά ακούγονται εκατέρωθεν. Επιχειρήματα γελοία επίσης ακούγονται εκατέρωθεν. Το επιχείρημα όμως ότι μια δράκα χουλιγκάνων μπορεί να ορίζει αν και πού πρέπει να περπατήσει ο Έλλην υπουργός Εξωτερικών, αν πρέπει η όχι να γίνει μια διεθνής διοργάνωση είναι μακράν του γελοίου. Είναι επικίνδυνη.

Οι δύο πόλοι μιας παράταξης

Υπάρχουν πολλοί που σπεκουλάρουν με τον διχασμό γιατί είναι πιο ευπώλητος από τη συμφιλίωση. Η σπέκουλα, όπως και η ηλιθιότητα, όπως και ο χουλιγκανισμός, όπως και η ανθρωπιά, επίσης δεν γνωρίζει σύνορα…