Η αντιμετώπιση της τρομοκρατίας είναι ένα διαρκές τεστ για την Δημοκρατία μας.
Σενάριο αποκλειστικό: Ο αρχηγός της 17 Νοέμβρη είναι Αμερικανός με εβραϊκές ρίζες…
Με δεδομένη λοιπόν τη γεωγραφία το ερώτημα που προκύπτει είναι: ποια ακριβώς Τουρκία θα επιθυμούσαμε να έχουμε δίπλα μας; Σ’ αυτό δεν έχουμε κοινή απάντηση, αλλά μια μεγάλη συζήτηση που γίνεται μέσα στα κόμματα, παρά μεταξύ των κομμάτων.
O ιταλός υπουργός Aμυνας κ. Αντόνιο Μαρτίνο προέβλεψε ότι «θα υπάρξει τρομοκρατική επίθεση μεγάλης έκτασης … αργά ή γρήγορα». Σα να λέμε ότι «θα βρέξει αργά ή γρήγορα», ή ότι «ο Πάπας θα πεθάνει. Αργά ή γρήγορα.»
Το κρυφό καμάρι της κυβέρνησης μοιάζει να είναι οι τραπεζικές συναλλαγές του καθεστώτος Μιλόσεβιτς κατά την διάρκεια του Γιουγκοσλαβικού εμφύλιου.
Το πρόβλημα της Αριστεράς σήμερα μπορεί να συμπυκνωθεί στο διαζύγιο που έχει πάρει από την πρόοδο.
Εντάξει! Εσωστρέφεια έχουμε όταν ΠΑΣΟΚοι βρίζουν ΠΑΣΟΚους. Όταν ο κ. Λαλιώτης βρίζει τη Νέα Δημοκρατία τι είναι; Εξωστρέφεια;
Το πρώτο πράγμα που μαθαίνει κάποιος στις σχολές οδήγησης είναι πως οι οδηγοί πρέπει να κατεβαίνουν τις κατηφόρες με την ίδια ταχύτητα που θα τις ανέβαιναν ως ανηφόρες. Μιας και δεν υπάρχουν σχολές πολιτικής, αυτό δεν διδάσκεται, αλλά γίνεται γνώση με την εμπειρία. Σαν αυτή που είχε τον τελευταίο ενάμισι χρόνο ο κ. Αβραμόπουλος.
Ο αποκλεισμός της Αναγνωστοπούλου καθαυτός δεν είναι κάποιο τραγικό μέτρο. Έχουν κλείσει δρόμοι και δρόμοι, σε όλες τις γωνιές της Αθήνας. Κάθε δήμαρχος που σέβεται τις ερχόμενες εκλογές αποφασίζει κάποιες πεζοδρομήσεις ή μονοδρομήσεις.
Eννιά μήνες μετά το τρομοκρατικό χτύπημα της 11ης Σεπτεμβρίου οι μόνοι που δείχνουν να είναι πανικόβλητοι στις HΠA είναι οι πολιτικοί και τα MME.
«Mαϊνόριτι Pιπόρτ». Tο σενάριο άρχισε ήδη να ξεδιπλώνεται στις HΠA με την σύλληψη του Aμπτουλάχ Aλ Mουτζαχίρ, ενός Αμερικανού πολίτη ο οποίος σύμφωνα με τις αρχές «σκεφτόταν» να τοποθετήσει «βρόμικη βόμβα» στην Oυάσιγκτον.
Φράνσις Φουκογιάμα: «Η πτώση των νεοφιλελεύθερων: Η 11η Σεπτεμβρίου μπορεί να κατέστρεψε κι ένα πολιτικό κίνημα»
Αν απέδειξε κάτι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν εκείνο που ψιθυριζόταν και μερικές φορές γραφόταν για μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ: έχουν επιτυχίες, όπως έχουν κι αποτυχίες…
Η πολιτική και το τσιγάρο δεν κόβονται εύκολα. Ακόμη κι αν θες να τα παρατήσεις δεν σ’ αφήνουν οι διαόλοι…
Εμφανίζεται ο Θεός, σε ένα σύγχρονο Νώε (τον τελευταίο ενάρετο Έλληνα) και τον διατάζει να χτίσει μια Κιβωτό στην οποία πρέπει να βάλει δύο ζώα από κάθε είδος…
Πρόβλημα υπάρχει όταν άλλα να ποιεί το υπουργείο Εξωτερικών και άλλα να περιμένει το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Όταν η κυβέρνηση, που εκπροσωπεί τη χώρα διεθνώς, εμφανίζεται με δύο (τουλάχιστον) γραμμές.
«Η καλύτερη κυβέρνηση είναι εκείνη που κυβερνά λιγότερο», είχε πει ο Τόμας Τζέφερσον(Περισσότερες ρήσεις στο βιβλίο «Είπαν», εκδόσεις Καστανιώτη) κι εκεί θα κριθεί το μπόι του προγράμματος που θα κληθεί να εφαρμόσει η Νέα Δημοκρατία.
Το θέμα δεν είναι αν πρέπει να μάθουμε την ιστορία μας. Πρέπει να την μάθουμε σε βάθος και χωρίς άγχος. Το ζήτημα είναι αφού την μάθουμε τι θα την κάνουμε; Οδηγό για το μέλλον ή παρωπίδες για το παρόν;
Η αλήθεια είναι πως προσεγγίζουμε τα θέματα εξωτερικής πολιτικής με εξαιρετικά συναισθηματικούς όρους.
O Δήμος της Aθήνας κατά την προσφιλή έκφραση του απερχόμενου δημάρχου είναι πράγματι «ένα μικρό κράτος», το οποίο όμως κουβαλά όλες τις ασθένειες του μεγάλου ελληνικού κράτους: γραφειοκρατία, αναποτελεσματικότητα, δυσαρεστημένους πελάτες – πολίτες.
