Στην Ελλάδα έχουμε μια νέα μόδα. Για όλες τις απολύσεις ευθύνεται ο αμερικανός πρεσβευτής. Το ακούσαμε παλιότερα για δημοσιογράφους, το εμπεδώσαμε και χθες δια στόματος του κ. Λαλιώτη.
Tο τελευταίο χαρτί του κ. Σημίτη με την επιχείρηση «Σοκ και Δέος» που αργά ξεκίνησε για το κόμμα του, είναι να στελεχώσει την ηγεσία του κόμματος με άτομα που έχουν πραγματικές αναφορές στην κοινωνία και όχι στους διαβόητους μηχανισμούς.
Το Ολοκαύτωμα δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Πολύ περισσότερο της κυβέρνησης Σαρόν. Είναι η μελανότερη σελίδα στην ιστορία της ανθρωπότητας, είναι εκατομμύρια άνθρωποι αδίκως φονευθέντες. Χρειάζεται σεβασμό.
Μόνο αν ζούσε ο Αντρέας -ή έστω: αν πήγαινε στην Ουάσιγκτον ο κ. Κωνσταντόπουλος- ο τζούνιορ Μπους θα ‘τρωγε δυο ξεγυριστά χαστούκια για να μάθει να μην είναι πλανητάρχης.
Εντάξει! Οι νεκροί δεδικαίωνται. Αλλά μέχρι ποίου σημείου; Μέχρι θανάτου της αλήθειας;
Eνώ εμείς οι Έλληνες φρικιάσαμε με το Ιράν-γκέιτ -ένα σκάνδαλο στο οποίο ένας διεφθαρμένος αμερικανός πρόεδρος χρηματοδοτούσε τους εχθρούς των υποτιθέμενων εχθρών της πατρίδας του- ποιούμε την νήσσα για το Οτσαλάν-γκέιτ που αφορά την χώρα μας.
Στα δυτικά Βαλκάνια υπάρχουν δύο ειδών χώρες. Εκείνες που είδαν εδαφικές ευκαιρίες από την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και η Σλοβενία…
Το πείραμα που κάνει τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει προηγούμενο στον κόσμο. Προσπαθεί να ενώσει λαούς, μνήμες και Ιστορίες κάτω από κάτω από ένα Καταστατικό Χάρτη Αρχών.
Η χαρά των κωμωδών ήταν το βιβλίο της κ. Χίλαρι Κλίντον για τα έργα και τις ημέρες της στον Λευκό Οίκο.
Πολιτική αμπελοφιλοσοφία επιπέδου αριστερίστικου καφενέ η έγγραφη απολογία του «ΑΠΟ»…
Oυδείς από τους διαδόχους του Γεωργίου Παπαδόπουλου -στη νυν EYΠ- δύναται να «μας δέσει». Mπορούν όμως τρώσουν την Δημοκρατία.
Έβαλε τα ρούχα αλλιώς λοιπόν ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου». Από τούδε και στο εξής θα ονομάζεται ο «Συνασπισμός της Αριστεράς της Οικολογίας και των Κινημάτων».
Μία επαναστατική κουβέντα έπρεπε να πει ο κ. Σημίτης στους κομισάριους που τον άκουγαν: «Κύριοι, απολύεστε. Ζείτε σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας και ενάντια σε όσα αυτή επιζητεί».
Απ’ όσο γνωρίζουμε από τον ευαγγελιστή Ματθαίο ο Ιησούς στην Επί του Όρους Ομιλία το είπε καθαρά: «Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, ότι αυτοί υιοί θεού κληθήσονται…» Δεν έβαλε ούτε αστερίσκους, ούτε παραπομπές. Δεν είπε ότι εξαιρούνται οι Έλληνες, μηδέ οι Μουσουλμάνοι.
Eπόμενο είναι στα σχολεία να εξετάζονται μόνο Κορνήλιο Καστοριάδη και στη Ρηγίλλης να θρονιάζεται ο Τόνι Νέγκρι. Να μην παρεξηγηθούμε: είναι πολύ αξιόλογοι και ο μεν και ο δε. Απλώς είναι η έλλειψη των Νόζικ, Χάγιεκ, Αιν Ραντ και λοιπών πολλών πρωτοκλασάτων στοχαστών, που πικραίνει…
Κατά το παλιό ανέκδοτο του «συζύγου δολοφόνου» η κ. Παπαρήγα δήλωσε ότι αντιτίθεται στην Ε.Ε. γιατί προσπαθεί να δώσει μια τελευταία ανάσα στον καπιταλισμό…».
«Συγχαρητήρια κ. Πρόεδρε», σάρκασε ο πολιτικός συντάκτης του αμερικανικού περιοδικού Slate, William Saletan. «Μόλις κερδίσατε ένα λάθος πόλεμο».
Δύο κείμενα (των κ.κ. Γιάννη Λούλη και Ανδρέα Ανδριανόπουλου) για την ιδεολογία και την πολιτική της Κεντροδεξιάς στην Ελλάδα, με αφορμή το άρθρο του Πάσχου Μανδραβέλη «Η πολιτική κακοδαιμονία του κεντροδεξιού Τύπου». Γιάννης Λούλης: H κεντροδεξιά οφείλει να γίνει ακόμη πιο κεντρώα… Ανδρέας Ανδριανόπουλος: Η κεντροδεξιά και η διαμόρφωση πολιτικής…
O θρησκευτικός φανατισμός κάνει εξαγωγή της θλιβερής επανάστασής του. Οι φανατικοί δεν διαχωρίζουν τον κόσμο σε εχθρούς και φίλους, αλλά σε πιστούς κι άπιστους.
Σύμφωνα με τους «τριακοσίους» που μαζεύτηκαν για να φτιάξουν την «Αριστερή Πρωτοβουλία», το ΠΑΣΟΚ «πήρε διαζύγιο από την ηθική». Aλλά, πάλι, πότε παντρεύτηκε το Κίνημα την ηθική;
