Η Ελλάδα δεν κινδύνευσε από οργανωμένο πραξικόπημα· κινδυνεύει διαρκώς από την ανοργάνωτη ανομία.
Η στρατηγική της προηγούμενης εφεδρείας ήταν ανάποδη με την κοινή λογική, αλλά σύμφωνη με την πολιτική λογική.
Ας υποθέσουμε ότι είχαμε ένα εθνικό σχέδιο για την κρίση. Τι θα το κάναμε;
Ολα τα προηγούμενα χρόνια οι κυβερνήσεις δεν έλυναν προβλήματα· τα επιδοτούσαν με τη λογική τού «ασ’ το γι’ αργότερα» και γι’ άλλους.
Δεν ξέρουμε αν περιποιεί ιδιαίτερη τιμή στον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο να συνομολογεί με τους εταίρους ένα πρόγραμμα εξόδου από την κρίση και μετά να αποφαίνεται ότι «δεν βγαίνει».
Το κρυφτούλι των υπουργών με το καθήκον τους ξεκίνησε την επομένη της ψήφισης του πρώτου Μνημονίου.
Ολα δείχνουν ότι και η νέα κυβέρνηση δεν θέλει να ζυμώσει και γι’ αυτό ξανακοσκινίζει.
Η επιλογή των στελεχών είναι μια σημαντική και λεπτή υπόθεση. Οι πολιτικοί την αγνοούν επιδεικτικά.
Στις 17 Ιουνίου, οι περισσότεροι έλληνες πολίτες, ακόμη κι αν δεν θυμήθηκαν την παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, συνειδητοποίησαν ότι πρέπει να αρχίσουν να κολυμπούν.
Έχουμε ποινικοποιήσει ιδεολογικά την διαφωνία κατά την διάρκεια θέσπισης των νόμων και αθωώνουμε ιδεολογικά την έμπρακτη καταστρατήγηση τους, στο όνομα άλλων υψηλότερων «δικαίων».
Aντί να αντιπαλεύουμε το Μνημόνιο θα έπρεπε να διαπραγματευόμαστε σκληρά για μέτρα που θα απαλύνουν τις επιπτώσεις της προσαρμογής.
Δεν ξεκινά με καλούς οιωνούς η πρωθυπουργία του κ. Σαμαρά κι ας ελπίσουμε ότι οι επόμενοι μήνες θα μας διαψεύσουν.
Το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας παραμένει η παραγωγή και γι’ αυτό συνεχίζει να το πληρώνει η κατανάλωση.
Στις εκλογές, οι ψηφοφόροι πάλεψαν με δύο πράγματα: την ανάγκη διασφάλισης της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και την απέχθειά τους προς το παλιό πολιτικό σύστημα.
Η χώρα διατρέχει θανάσιμο κίνδυνο να ζήσει τριτοκοσμικές καταστάσεις. Οφείλουν οι πολιτικοί αρχηγοί να κάνουν την υπέρβαση. Αλλιώς ο λαός δεν θα τους συγχωρέσει.
Τον δημοκρατικό πολίτη δεν πρέπει να τον νοιάζει το χρώμα της βίας, αλλά η ύπαρξή της.
Ας ελπίσουμε ότι το σοκ αυτής της άνανδρης επίθεσης στην κ. Κανέλλη, αλλά και στην κ. Δούρου, θα μείνει ανεξίτηλο. Οτι δεν θα το συνηθίσουμε και αυτό.
Με …«ανακαμψιακούς ορίζοντες» και μεγάλη θολούρα η Ελλάς βαδίζει στις κάλπες.
Οσοι υπόσχονται βασιλικές οδούς ευκολίας για την έξοδο από την κρίση ας αναλογιστούν την μήνιν εκείνων που θα λουστούν τις διαψεύσεις.
Η Δημοκρατία δεν ευλογεί την παραβίαση των κανόνων συμβίωσης, απλώς επιτρέπει σε όλους να συμμετάσχουν στον ορισμό αυτών των κανόνων.
