Τελευταίο δείγμα κομμουνισμού εκ του προχείρου, που ασκούν στην Παιδεία οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, είναι η απαγόρευση των μετακινήσεων μαθητών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο εξωτερικό «στο πλαίσιο εγκεκριμένων προγραμμάτων, περιβαλλοντικού και πολιτιστικού χαρακτήρα».

Η αξιολόγηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας με τα σημερινά ηθικά μέτρα και σταθμά βλάπτει σοβαρά την τέχνη.

Δεν κατανοεί ο κ. Γαβρόγλου πως εκτός από υπουργός υπήρξε και καθηγητής Φιλοσοφίας των Επιστημών και πως ως τέτοιος θα έπρεπε να διακονεί τον ορθό λόγο;

Το «ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα» πήγε διακοπές κι αλωνίζουν οι τραμπούκοι και ληστές στα ελληνικά πανεπιστήμια;

Εμπρός για νέες προβληματικές με κοινωνικοποίηση των χρεών;

Δεν θυμούμαστε άλλο πρόεδρο Ανωτάτου Δικαστηρίου που να καταγγείλει ρητώς και κατηγορηματικώς «ωμή παρέμβαση στο έργο της Δικαιοσύνης από τον υπουργό».

Δεν περίμενε κανείς τον κ. Κοντονή να «παρέμβει στη Δικαιοσύνη» για να το μάθει τα προβλήματά της.

Η Νατάσσα Μποφίλιου τόσα έμαθε στο σχολείο της μεταπολίτευσης και τόσα λέει.

Η στοχοποίηση και η συκοφαντία με κοινοτοπίες είναι εύκολες.

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τον δυτικό κόσμο. Ο φόβος. Οι πολίτες είναι τρομαγμένοι από τις μεταβολές και μπορεί κάθε επιμέρους φόβος να είναι παράλογος, οι φοβίες τους για το μέλλον είναι δικαιολογημένες.

Έχει δίκιο ο Β. Τσιάρτας: Αφύσικος ο γάμος ομόλφυλων. Αλλά σάμπως των ετερόφυλων είναι φυσιολογικός;

Τα παιδιά, που κακοχώνεψαν τη «18η Μπριμέρ του Λουδοβίκου Βοναπάρτη», μπορεί να είναι της ΔΑΠ, αλλά με τέτοιους δασκάλους κάθισαν και τέτοια γράμματα έμαθαν.

Σχεδός κάθε υπουργός «αναμορφώνει» το σύστημα των εισαγωγικών εξετάσεων για τα ΑΕΙ.

Ασχέτως αν η αριστεία δεν μπορεί να επιτευχθεί, βοηθά ανθρώπους, συστήματα, κοινωνίες να βελτιωθούν.

Τρία μνημόνια μετά, η παλαιοκομματική πρακτική των φορολογικών εξαιρέσεων προς άγραν ψήφων ζει και βασιλεύει.

Για το αξιακό σύστημα της Αριστεράς άριστη πολιτική θα ήταν η κατάργηση των μαθητικών παρελάσεων.

H Δικαιοσύνη μπορεί κάλλιστα να είναι δυσλειτουργική και από μόνη της.

Δεν υπάρχει κάποιο γονίδιο παραβατικότητας των Ελλήνων. Αντιθέτως, είναι επίκτητο χαρακτηριστικό. Διδάσκεται από νωρίς στα σχολεία και στην κοινωνία.

Η αποκέντρωση που χρειάζεται η Παιδεία δεν είναι γεωγραφική. Είναι πρωτίστως λειτουργική.

…κρίνεται και επικρίνεται πριν καν εκδοθεί το σκεπτικό. Παλιά τέχνη της μεταπολίτευσης.