Between puritanical outrage and large-scale misappropriation of public funds, where is the middle ground?

Σα δεν ντρέπονται και οι Βρετανοί να σκανδαλολογούν ασυστόλως σχετικά με τις δαπάνες για σκυλοτροφές, που έκαναν οι βουλευτές τους και πλήρωναν οι φορολογούμενοι;

Ολοι οι φορολογούμενοι καλούμαστε να πληρώσουμε 6,25 εκατ. ευρώ παρά το γεγονός ότι τα κανάλια υποχρεούνται να τα μεταδίδουν δωρεάν, ως ελάχιστο αντιστάθμισμα για τη δημόσια περιουσία που χρησιμοποιούν.

Το κράτος-τροφός υπήρξε για τον Τύπο μακροχρόνια ο καταστροφέας του. Απαξίωσε το μεγαλύτερο κεφάλαιο, την αξιοπιστία του.

Τα σκάνδαλα βαρύνουν εκείνα τα στελέχη της κυβέρνησς που τα έκαναν. Η κεντροδεξιά κινδυνεύει να αμαυρωθεί από την διαχείριση των σκανδάλων την επόμενη μέρα.

Στην Ελλάδα η βία διαχύθηκε πρώτα στον λόγο και μετά στους δρόμους. Κάθε κακό ή κάθε θεωρούμενο κακό χαρακτηρίζεται βία.

Παρατηρητήριο των ΜΜΕ υπάρχει. Δημιουργήθηκε άτυπα, δίχως εγκαίνια και χωρίς μεγαλόστομες κουβέντες. Είναι διάχυτο στην «μπλογκόσφαιρα».

Isn’t it the Greeks, a fiercely political nation, who used to poke fun at the apolitical “Yankees” because many wouldn’t vote in their presidential elections?

«Οι κακοί πολιτικοί εκλέγονται από καλούς ανθρώπους που δεν πάνε να ψηφίσουν».

Πως περάσαμε από την υπερευαισθησία στα σκάνδαλα στην κατατονία;