Η ελληνική πολιτεία πρέπει να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ότι η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι για συμμορίες.
Ένα εντυπωσιακό στοιχείο είναι το γεγονός ότι η εμπρηστική διαμαρτυρία σώπασε μόνον ένα μήνα μετά τον θάνατο τριών ανθρώπων στις 5 Μαΐου του 2010.
Ο Σαρλ Μισέλ θα μπορούσε να ακολουθήσει την παλιά («σεξιστική», λένε κάποιες τώρα) δυτική παράδοση που θέλει να κάθονται πρώτα οι κυρίες και μετά οι άνδρες.
«Σε σοβαρό πολιτικό σκάνδαλο εξελίσσεται η υπόθεση Φουρθιώτη ύστερα από τις καταγγελίες Βρούτση»;
Δεν υπάρχει άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που να μη θέλει τα μαγαζιά ανοικτά.
Ετσι ενώ η μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ ανακοινώνει στον δικτυακό της τόπο ότι απασχολεί για την προστασία του προέδρου, Αντιπροέδρου κ.λπ. «3.200 πράκτορες», στην Ελλάδα αυτά δεν μπορεί να τα μάθει ούτε η Βουλή!
Όταν ο κ. Τσίπρας λέει «Με το ΕΣΥ να έχει ξεπεράσει τα όριά του, (…) εσείς να μηχανορραφείτε για να εξουδετερώσετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους;», κάποιος μπορεί να θυμηθεί το μορατόριουμ που είχε προτείνει.
Οι αποφάσεις περί προστασίας προσώπων «είναι μια σύνθετη διοικητική πράξη και διαδικασία» στην οποία εμφιλοχωρεί η πιθανότητα λάθους ή ακόμη και αυθαιρεσίας.
Το στοίχημα στην παρούσα συγκυρία είναι να μάθουμε περισσότερα, παθαίνοντας λιγότερα…
Η αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσεγγίζεται με άλλο τύπο ανάλυσης πέραν της πολιτικής.
Το πρώτο ερώτημα δεν είναι αν η πλούσια βουλευτική αποζημίωση δεν φτάνει για τις ανάγκες των εκπροσώπων του έθνους και γι’ αυτό πρέπει να κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα…
Οσοι έπεσαν από τα σύννεφα με τη συμπεριφορά του κ. Λουράντου και των άλλων συνδικαλιστών φαρμακοποιών, που ζητούν μισό ευρώ για να περάσουν τον ΑΜΚΑ στον υπολογιστή τους ή 15 ευρώ για να κάνουν το τεστ στους πελάτες τους, μάλλον ζουν σε άλλη χώρα.
Τι κακό υπάρχει στην απόφαση της κυβέρνησης πρόκειται να δώσει τη δυνατότητα της έκδοσης συνταξιοδοτικών αποφάσεων σε «πιστοποιημένους δικηγόρους και λογιστές»;
Τον καιρό της πανδημίας, το «δεν έγινε καλή διαπραγμάτευση» μεταμορφώθηκε σε «δεν υπάρχει σχέδιο».
Αφού συμφωνήσουμε ότι «η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας», πρέπει να αναρωτηθούμε: έχει μήπως η αντιπολίτευση;
Είναι πολλά τα γινάτια που έχει ο «χώρος», ένα μόρφωμα που επεκτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και αριστερότερα.
Η κυβέρνηση μιλάει για προληπτικά μέτρα ώστε να μη διαδίδεται, έστω διά των συγκεντρώσεων σε εξωτερικούς χώρους, ο ιός, η αντιπολίτευση προτείνει μέτρα θεραπείας μετά τη διάδοση του ιού.
«Με εντολή Μητσοτάκη η αστυνομία τώρα αναλαμβάνει και την παιδική προστασία»;
Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προκαλεί τα επεισόδια. Απλώς ότι λειτουργεί ως δεξαμενή χρήσιμων ηλιθίων, των τραμπούκων.
Αν «η αστυνομική βία στη Νέα Σμύρνη (…) δεν έτυχε, είναι επιλογή της κυβέρνησης και προσωπικά του κ Μητσοτάκη», τότε οι τραμπούκοι με στολή που έδειραν έναν πολίτη στη Νέα Σμύρνη είναι αθώοι.
