Η εκρηκτική αστάθεια που προκαλεί η εμβάθυνση της παγκοσμιοποίησης στις ζωές των απλών ανθρώπων είναι τεράστιο πολιτικό πρόβλημα και ευνοεί τους πιο επικίνδυνους ψεύτες της πολιτικής ζωής, δηλαδή τους ακροδεξιούς.
Πριν από τα επιδόματα για ενοίκια, προέχει να φτιάξουμε (και) το σιδηροδρομικό μας δίκτυο.
Με 140 διάσπαρτα σε όλη την επικράτεια κτίρια δεν έχουμε τριτοβάθμια περίθαλψη. Εχουμε ταμπέλες και διοικήσεις για να διορίζουν οι υπουργοί.
Την εξυγιαντική για το πολιτικό και οικονομικό σύστημα μεταρρύθμιση, που –παρά το ότι έγινε λόγω της πίεσης των δανειστών– πρέπει να πιστωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ, αμφισβητεί τώρα ο κ. Παύλος Πολάκης.
Υπάρχει μια νέα γενιά που θέλει τους εκπροσώπους της στα κεντρικά πολιτικά όργανα. Δίκαιο και δικαιολογημένο.
Στο ελληνικό δημόσιο σύστημα όλα μπορούν να γίνουν, αλλά χωρίς πρόγραμμα.
Πολιτικοί θέσεων και πολιτική αρχών…
Η χρεοκοπία της ελληνικής οικονομίας του 2009 οδήγησε την ελληνική κοινωνία σε αναστοχασμό, αφού προηγήθηκαν τα πέντε στάδια του πένθους.
Ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος ψάχνει για εναλλακτικές πολιτικές.
Οι ανεμβολίαστοι δημιουργούν εξωτερικότητες που καταλήγουν σε ασφυξία του ΕΣΥ και δυσβάσταχτο κόστος. Δεν πρέπει να αναλάβουν και αυτοί –έστω μέρος– των δαπανών που προκαλούν;
Αυτό που όλοι οι αρμοί του συστήματος απεργάζονται, είναι η προ του 2009 κανονικότητα.
Με τους ανεμβολίαστους τι γίνεται; Τους απαγορεύουμε να μπουν σε καφετέριες και τους πληρώνουμε ως απογραφείς για να μπαίνουν στα σπίτια των ευπαθών;
Το κράτος δεν μπορεί, αντί να προστατεύει τους επιμελείς, να αμολήσει 40.000 πιθανούς φορείς στην κοινωνία για να διασπείρουν τον ιό.
Το πρόβλημα είναι η κυβέρνηση «που αγνοεί τις συστάσεις των ειδικών» ή οι ειδικοί που δίνουν λάθος συμβουλές;
Ανεμβολίαστος περιφερειάρχης που μετέχει με τηλεδιάσκεψη στα περιφερειακά συμβούλια…
Προς τι η τριήμερη παύση των εργασιών της Βουλής, που μαζί με την αργία της 28ης Οκτωβρίου και τη «γέφυρα» της Παρασκευής (που πρώτοι δίδαξαν οι συνδικαλιστές των ΔΕΚΟ) κάνει ένα ολόκληρο επταήμερο;
Τα ιστορικά και διπλωματικά αρχεία του υπουργείου Εξωτερικών είναι απροσπέλαστα για τους ερευνητές ακόμη και πέραν της τριακονταετίας, που ο νόμος προβλέπει τη δημοσιοποίησή τους.
Το «αίμα, τιμή κ.λπ» είναι προϊόν χρόνιων διδαχών και πολιτικών αποφάσεων που λογόκριναν ολόκληρες περιοχές της ιστορικής γνώσης στο όνομα της «ευαισθησίας» κάποιων που όρισαν εαυτούς ως «εκπροσώπους της κοινωνίας».
Αυτό που προτάσσεται τώρα και –για να πούμε την αλήθεια–αυτό που ρωτούν όλοι είναι με ποιον θα συνεργαστεί το ΚΙΝΑΛ την επόμενη ημέρα.
Κάποιοι στη Δεξιά ξεσυνερίζονται εκείνα τα χαζά παιδιά, που μουντζουρώνουν τους τοίχους γράφοντας συνθήματα του στυλ «Βάρκιζα τέλος».
