Είναι ακατανόητο το επικοινωνιακό δούλεμα της κυβέρνησης σχετικώς με την ορθή απόφασή της για τα παραρτήματα ξένων («μη κερδοσκοπικών», λέει) πανεπιστημίων.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε «συνταγματικό οργασμό». Με κάθε συνέντευξη ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αναθεωρεί 3-4 διατάξεις.

Ας πούμε ότι φταίει το άρθρο 103, που αφορά την μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, για το συνεχιζόμενο χάλι στο Δημόσιο και πρέπει να το αλλάξουμε. Ομως, πριν το αναθεωρήσουμε, πρέπει να αναρωτηθούμε: Εφαρμόζεται;

Η κυβέρνηση έδειξε… αποφασιστικότητα! Αντί να εφαρμόσει τον νόμο, εξέδωσε τελεσίγραφο.

Η προκαταρκτική, κάνει αυτό που λέει το όνομά της: ελέγχει αν υπάρχει αδίκημα και τι σόι αδίκημα είναι αυτό. Με δεδομένο ότι η Βουλή σε περιπτώσεις υπουργών φοράει τη δικαστική τήβεννο, οφείλουμε να αναρωτηθούμε: «Τι θα έκανε στη θέση της ένας δικαστής;»

Το επιτελικό κράτος –που διακρίνει δυσλειτουργίες ακόμη και στην Τροχαία Χανίων- δεν μπορεί να μην αναρωτήθηκε πώς γίνεται από τα 6,8 εκατ., που λάμβαναν το 2018 για εκτάσεις βόσκησης οι κτηνοτρόφοι της Κρήτης, να απορροφούν 30,2 εκατ. το 2020;

Ανάμεσα στο πολλά και σημαντικά ο κ. Μητσοτάκης είπε και κάποιες ημιαλήθειες.

Ο στόχος της κυβέρνησης σχετικώς με την γνωμάτευση για τα Τέμπη δεν ήταν η αλήθεια, αλλά η κυριαρχία στο πεδίο των πρώτων εντυπώσεων. Τα κατάφερε μια χαρά!

Ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ δεν απαξιώνεται από την αντιπολίτευση που τον καταψήφισε διότι τον ήθελε ανεξάρτητη από την κυβέρνηση Αρχή, αλλά από την ίδια την κυβέρνηση που τον έστησε και τον στελέχωσε.

«Ενώ οι δήμοι καλούνται να υλοποιήσουν το 80% του σχεδίου της κυβέρνησης για την αντιπυρική προστασία, η Τοπική Αυτοδιοίκηση –που έχει και μια βιωματική σχέση με αυτά τα προβλήματα– δεν εκλήθη ποτέ να εκφράσει έστω άποψη».

Δεν αρκεί πλέον να καθαρίσει ο πολίτης το οικόπεδό του, όπως απαιτούν η λογική και ο προηγούμενος νόμος. Πρέπει και να το δηλώσει.

Ειδικώς στα θέματα αναθεώρησης του Συντάγματος η Νέα Δημοκρατία δεν φημίζεται για τη συνέπεια λόγων και έργων.

Το επιτυχές κουκούλωμα των υποκλοπών δημιούργησε την ψευδαίσθηση (και συνεπακολούθως την αλαζονεία) στην κυβέρνηση ότι θα μπορούσε να διαχειριστεί με τον ίδιο τρόπο ένα θεσμικό σκάνδαλο και ένα δυστύχημα με 57 νεκρούς.

Ο ποινικός λαϊκισμός, που πέντε χρόνια τώρα καλλιεργεί η κυβέρνηση, είναι αχόρταγος. Ο πληθωρισμός των ποινών είναι σαν το κατοχικό χρήμα· πρέπει να τυπώνεις διαρκώς περισσότερο για να τα φέρνεις βόλτα.

Η κυβέρνηση συνεχίζει το ίδιο βιολί των μικρών συγκαλύψεων· τώρα, των προηγούμενων ψευδών της. Ακόμη και με συνωμοσιολογίες.

Οι συνωμοσιολόγοι βρίσκουν μισόλογα και παράγουν χοντράδες. Παίρνουν ό,τι περισσεύει από τις μισές αλήθειες που λένε οι θεσμικοί παράγοντες, με πρώτη την κυβέρνηση, και πλέκουν ολόκληρες θεωρίες.

Οι μισές αλήθειες και τα ολόκληρα ψεύδη είναι η κεντρική γραμμή της κυβέρνησης, μια τακτική που βαθαίνει τον λάκκο στον οποίο σήμερα βρίσκεται.

Για το ναυάγιο της Πύλου απουσιάζουν από το πόρισμα τα ηχητικά του λιμενικού για τις τρεις κρίσιμες ώρες.

Αν αν υπήρχε μια «one-night-συγκάλυψη» στο Μάτι, για λόγους «επικοινωνιακής αντιμετώπισης, αλλά ενδεχομένως, ναι, και συγκάλυψης ευθυνών», όπως έλεγε ο Κυρ. Μητσοτάκης, γιατί να μην υπάρχει και για τα Τέμπη;

Η υπερβάλλουσα επικοινωνία στο τέλος γίνεται μπούμερανγκ και επιστρέφει σαν θεωρίες συνωμοσίας.