Μετά πέντε χρόνια ολιγωρίας, φτάσαμε να δικαιώνεται το σύνθημα «με (παράνομους) αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας».
Η κυβέρνηση, προκειμένου να δείξει «αποφασιστικότητα», τελικώς γελοιοποιεί τη νομιμότητα.
Κατόπιν μπλόκων, η κυβέρνηση καλεί τον αγροτικό κόσμο σε διάλογο. Τώρα; Τι να συζητήσουν και σε ποια βάση αξιοπιστίας;
Δικαίως ή αδίκως, εμπεδώνεται η πεποίθηση του ελληνικού λαού ότι η Νέα Δημοκρατία κάνει τα πάντα για να κουκουλώσει το σκάνδαλο.
Αυτό όμως που πρέπει να μας απασχολήσει είναι η μηχανική της αλλαγής του ενεργειακού μας δόγματος. Εγινε και αυτή ασυζητητί.
Αυτό όμως που πρέπει να μας απασχολήσει είναι η μηχανική της αλλαγής του ενεργειακού μας δόγματος. Εγινε και αυτή ασυζητητί.
Η κυβέρνηση και περισσότερο το Μέγαρο Μαξίμου, συγκεντρώνει όλο και περισσότερες αρμοδιότητες, αλλά όταν γίνεται η στραβή, η «επιτελικότητα» εξαφανίζεται από τη σκηνή.
Η Εξεταστική θα ρίξει άπλετο φως και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όσο και με τα Τέμπη…
Η κυβέρνηση μπήκε σε μια αχρείαστη δίνη των ΕΛΤΑ, υπό τη σημαία τού «όλα τα γνωρίζουμε, όλα τα μαχαιρώνουμε» και απλώς τα ανακοινώνουμε.
Αν και η κοινοβουλευτική ιστορία βρίθει φωτογραφικών διατάξεων πρέπει να είναι η πρώτη φορά που ψηφίζεται κοτζάμ διάταξη για ένα μόνο άτομο.
Ενας από τους λόγους της ελληνικής χρεοκοπίας ήταν η διαχρονικώς στρεβλή κατανομή των πόρων του ελληνικού κράτους. Σπαταλήθηκαν πολλά για το θεαθήναι ή για την εξυπηρέτηση πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Το μνημείο πρέπει να είναι καθαρό, αλλά αυτή η συζήτηση δεν πρέπει να γίνει την ώρα του πένθους για 57 οικογένειες και χωρίς να είναι τόσο εμφανείς οι πολιτικές επιδιώξεις της κυβέρνησης.
Η τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη δεν είναι η πρώτη απόφαση του Κοινοβουλίου που ψηφίζεται για να μην εφαρμοστεί.
Δεν ήταν το δυστύχημα καθαυτό που ξεσήκωσε τον κόσμο. Η διαχείριση του συμβάντος από την κυβέρνηση καλλιέργησε την οργή.
Και για την εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ θα αποφανθεί –κατόπιν εορτής– ο πρωθυπουργός ότι και αυτή «δεν ήταν η καλύτερη στιγμή του κοινοβουλίου».
Τα σόου αυστηροποίησης, που διαρκώς ανεβάζει η κυβέρνηση για «λίγα ψίχουλα στην κάλπη παραπάνω», είναι επικίνδυνα.
Τι ισχύει; Η υπόσχεση του πρωθυπουργού ότι «εάν προκύψουν στοιχεία (στην εξεταστική), να εξετάσουμε το ενδεχόμενο σύστασης Προανακριτικής» ή η απόφανση του κ. Βορίδη, ότι η κυβερνητική πλειοψηφία έκλεισε το ποινικό κομμάτι, χωρίς να εξετάσει στοιχεία;
Πως μπαίνουν στον ανταγωνισμό τα κρατικά ΑΕΙ έχοντας το ένα χέρι πίσω από την πλάτη, με τον/την εκάστοτε υπουργό να το κρατάει σφιχτά;
Το μεγαλύτερο ταλέντο του κ. Μητσοτάκη στην πολιτική αντιπαράθεση, πέρα από την ευγλωττία, έχει μάθει την τακτική ζίου ζίτσου στην επικοινωνία.
Ενώ η κυβέρνηση δεν κατάφερε να κάνει ηλεκτρονικές τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, κάνει διαρκώς πλατφόρμες ώστε να ταλαιπωρεί τους πολίτες.
