Εκεί, «στου φεγγαριού τη χάση» συγκρούονται τα οράματα της Αριστεράς με την πραγματικότητα των εργαζομένων που λέει ότι υπερασπίζεται.
Η Ιστορία φτιάχνεται κυρίως με αποτυχίες, ασχέτως αν γράφεται με τις επιτυχίες.
Η θλιβερή πραγματικότητα για τον εμβολιασμό των υγειονομικών δεν χρειάζεται στατιστικούς καλλωπισμούς από την πολιτική ηγεσία.
Η οριακή χρησιμότητα της αυστηρότητας των ποινών βαίνει μειούμενη κι από ένα σημείο και μετά γίνεται μηδενική.
Το να δηλώσει ένας πολιτικός ότι ο αντίπαλος σε κάποιο θέμα είχε δίκιο, αποτελεί πρόοδο για τη χώρα.
Δυστυχώς δεν έχει ξεκινήσει ακόμη η συζήτηση για να διαμορφωθεί κάποια θεωρία δικαιωμάτων, υγειονομικού –ας πούμε– τύπου.
Στην εποχή των social media υπάρχουν πράγματα που γίνονται αλλά δεν πρέπει να λέγονται και υπάρχουν πράγματα που δεν γίνεται να λέγονται.
Η περίτεχνη κρατική προστασία ιδεών, εκφράσεων, μεθόδων μεταμορφώνεται χρόνο με τον χρόνο σε σαράκι του καπιταλισμού, κάτι αντίστοιχο με τη γραφειοκρατία της παλιάς ΕΣΣΔ.
«Σοσιαλισμός είναι όταν η αγάπη για τους εργαζομένους έρχεται πρώτο. Αριστερισμός είναι όταν το μίσος για τις επιχειρήσεις έρχεται πρώτο».
Στην πανευρωπαϊκή συζήτηση για το Ταμείο Ανασυγκρότησης δεν θα ήταν κακή ιδέα να θεσπίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ένα «μέτρο ορμπανοποίησης» των χωρών και να διανείμει τα λεφτά αναλόγως.
All they have to do is memorize the answers to 550 questions…
Μυστήριαι αι βουλαί του κυρίου Μαυρουδή Βορίδη αλλά μια τέτοια τράπεζα θεμάτων είναι ο καλύτερος τρόπος ένταξης των αλλοδαπών στην ελληνική πραγματικότητα.
Το αποκαλυπτικό και με πολλά ντοκουμέντα ρεπορτάζ της «Αυγής», όχι μόνο δεν αποδεικνύει ότι ο κ. Φουρθιώτης ήταν «αγαπημένο παιδί του Μαξίμου», αλλά δείχνει το ακριβώς αντίθετο.
Δεν πρέπει να συγχέουμε τη μειούμενη αξιοπιστία με την καλλιεργούμενη εχθρότητα προς τα ΜΜΕ, κάτι που είδαμε στις ΗΠΑ επί Τραμπ και βλέπουμε τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει ένα ζήτημα αυτονόμησης της γραφειοκρατίας σε σχέση με τις πολιτικές επιλογές.
Πώς φτάσαμε σε σημείο να δολοφονούνται ή να απειλείται η ζωή δημοσιογράφων;
Στα θέματα υγείας και περίθαλψης, η χώρα μας παρουσιάζει διαχρονικές στρεβλώσεις.
Γιατί παραπονιόμαστε για την τυπολατρία και γραφειοκρατία στο Δημόσιο αν οι λειτουργοί του είναι δικαστικώς υπόλογοι για «γνώμη και ψήφο»;
Μια τέτοια παράλογη διάταξη πρέπει να υπάρχει διότι η περιστολή της ελευθερίας του λόγου έχει πολλά ποδάρια, με μεγαλύτερο αυτών τη Δικαιοσύνη.
Η επιστημονική απάντηση στις επιδημίες είναι το «εύκολο» κομμάτι.Οι μεγαλύτερες δυσκολίες που υπάρχουν είναι να δοθεί η κοινωνική απάντηση στο αναπόφευκτο κακό.
