Καλώς η κακώς, ο συλληφθείς και αδίκως δαρθείς πολίτης της Νέας Σμύρνης έγινε πρόσωπο δημοσίου ενδιαφέροντος. Το ίδιο και ο τραμπούκος με στολή που τον έδειρε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν προκαλεί τα επεισόδια. Απλώς ότι λειτουργεί ως δεξαμενή χρήσιμων ηλιθίων, των τραμπούκων.

Αν ο κατηγορούμενος θεωρείται δεξιός, τότε προέχει η «κάθαρση». Αν ανήκει στο «οικογενειακό άλμπουμ της Αριστεράς», τότε προέχουν τα «προσωπικά δεδομένα».

Αν «η αστυνομική βία στη Νέα Σμύρνη (…) δεν έτυχε, είναι επιλογή της κυβέρνησης και προσωπικά του κ Μητσοτάκη», τότε οι τραμπούκοι με στολή που έδειραν έναν πολίτη στη Νέα Σμύρνη είναι αθώοι.

Οι αριθμοί, όπως και κάθε άλλο πραγματολογικό στοιχείο, δεν έχουν καμία τύχη στην εποχή της πολιτικής ορθότητας.

Στην Ελλάδα έχουμε ανύπαρκτη πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, εκτεταμένη, άναρχη και αναποτελεσματική δευτεροβάθμια και επιβαρυμένη τριτοβάθμια.

Στην Αριστερά, σε αντίθεση με τη Δεξιά, δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα ζητήματα της βίας, της τρομοκρατίας ή της κατ’ ευφημισμόν «ένοπλης πάλης».

Tα συμφέροντα του τόπου», που έστω αντισυνταγματικώς οφείλει να υπηρετήσει η κ. Σακελλαροπούλου, δεν τα ορίζει ο κ. Νίκος Μπίστης, ούτε η Πρόεδρος, ούτε καν η Ιστορία.

Στα «μολυβένια χρόνια» είχαν βγει τα συνθήματα, όπως «το κράτος δεν εκδικείται». Επιζούν μόνο στην Ελλάδα…

Η Δημοκρατία δεν εκβιάζεται από τον απεργό πείνας. Εκβιάζεται από τους υποστηρικτές του, οι οποίοι θέλουν ένα ακόμη 2008 για να ξεδώσουν.

238 χλμ. συν 12,5 ευρώ για διόδια…

ΔΟΕ και ΟΛΜΕ Δεν παραιτούνται από τις θέσεις τους διότι θεωρούν εαυτούς υπεράνω αξιολόγησης, δεν απεργούν για να χάσουν ημερομίσθια, απλώς δεν εφαρμόζουν την βούληση όσων τους πληρώνουν.

Πολλά από τα τρολ του έχουν αυτονομηθεί και με την «εγγραμματοσύνη» που δέρνει τον χώρο, βλέπουμε κάτι παράδοξο. Αντί το κόμμα να δίνει γραμμή, είναι τα τρολ που δίνουν γραμμή στα στελέχη του κόμματος.

Οι «ρουφιάνοι», λοιπόν, της Πρυτανείας έκαναν αυτό ακριβώς που είπε ο κ. Αλέξης Τσίπρας στη Βουλή.

Γιατί σκέτο «Μενδώνη παραιτήσου» και όχι «Μητσοτάκη – Μενδώνη παραιτηθείτε»;

Για τα προσωπικά δεδομένα των κατηγορούμενων…

Χρειάζεται ιδιαίτερη ευαισθησία σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά το ερώτημα είναι ο τρόπος που αυτή εκδηλώνεται.

Τι απέγινε εκείνος ο νόμος που απαγορεύει στα ΜΜΕ να αναφέρουν το όνομα κατηγορούμενων και να δείχνουν το πρόσωπό του;

Ο Στέφανος Μάνος δεν είναι νεοφιλελεύθερος και δεν είναι κρατιστής. Είναι απλώς ένα πρακτικό μυαλό.

Ένας Ισπανός ράπερ και η «ρητορική του μίσους»…