Ο πρώην πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέας Γεωργίου διώκεται δέκα χρόνια τώρα διότι ακολούθησε την προτροπή του Διονυσίου Σολωμού ότι «το έθνος πρέπει να θεωρεί εθνικό ότι είναι αληθές».

«Σε σοβαρό πολιτικό σκάνδαλο εξελίσσεται η υπόθεση Φουρθιώτη ύστερα από τις καταγγελίες Βρούτση»;

Δεν υπάρχει άνθρωπος σε αυτή τη χώρα που να μη θέλει τα μαγαζιά ανοικτά.

Ετσι ενώ η μυστική υπηρεσία των ΗΠΑ ανακοινώνει στον δικτυακό της τόπο ότι απασχολεί για την προστασία του προέδρου, Αντιπροέδρου κ.λπ. «3.200 πράκτορες», στην Ελλάδα αυτά δεν μπορεί να τα μάθει ούτε η Βουλή!

Ένα αυτόνομο σωματείο εργαζομένων συμφώνησε με μια ένωση ιδιωτών εργοληπτών να πληρώνει το κράτος επιπλέον 2,5‰ σε κάθε έργο!

Όταν ο κ. Τσίπρας λέει «Με το ΕΣΥ να έχει ξεπεράσει τα όριά του, (…) εσείς να μηχανορραφείτε για να εξουδετερώσετε τους πολιτικούς σας αντιπάλους;», κάποιος μπορεί να θυμηθεί το μορατόριουμ που είχε προτείνει.

Οι αποφάσεις περί προστασίας προσώπων «είναι μια σύνθετη διοικητική πράξη και διαδικασία» στην οποία εμφιλοχωρεί η πιθανότητα λάθους ή ακόμη και αυθαιρεσίας.

Το στοίχημα στην παρούσα συγκυρία είναι να μάθουμε περισσότερα, παθαίνοντας λιγότερα…

Η αντιπολιτευτική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να προσεγγίζεται με άλλο τύπο ανάλυσης πέραν της πολιτικής.

Το πρώτο ερώτημα δεν είναι αν η πλούσια βουλευτική αποζημίωση δεν φτάνει για τις ανάγκες των εκπροσώπων του έθνους και γι’ αυτό πρέπει να κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα…

Δεν προσπαθήσαμε απλώς «να εξομοιωθώμεν με τους λοιπούς συναδέλφους μας Ευρωπαίους», όπως γράφει η ιστορική Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του Ελληνικού Εθνους, αλλά με τους καλύτερους από αυτούς.

Οσοι έπεσαν από τα σύννεφα με τη συμπεριφορά του κ. Λουράντου και των άλλων συνδικαλιστών φαρμακοποιών, που ζητούν μισό ευρώ για να περάσουν τον ΑΜΚΑ στον υπολογιστή τους ή 15 ευρώ για να κάνουν το τεστ στους πελάτες τους, μάλλον ζουν σε άλλη χώρα.

Τι κακό υπάρχει στην απόφαση της κυβέρνησης πρόκειται να δώσει τη δυνατότητα της έκδοσης συνταξιοδοτικών αποφάσεων σε «πιστοποιημένους δικηγόρους και λογιστές»;

Ένα παιδί έχασε τη ζωή του όχι λόγω κάποιας συνωμοσίας, ούτε εξαιτίας της μοίρας, αλλά διότι –όπως γίνεται πάντα στην Ελλάδα– οι νόμοι καταργούνται στον δρόμο.

Τον καιρό της πανδημίας, το «δεν έγινε καλή διαπραγμάτευση» μεταμορφώθηκε σε «δεν υπάρχει σχέδιο».

Αφού συμφωνήσουμε ότι «η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο για την αντιμετώπιση της πανδημίας», πρέπει να αναρωτηθούμε: έχει μήπως η αντιπολίτευση;

Είναι ρητορεία μίσους «το να πούμε “Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι” ή “Αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι”»;

Είναι πολλά τα γινάτια που έχει ο «χώρος», ένα μόρφωμα που επεκτείνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ και αριστερότερα.

Η κυβέρνηση μιλάει για προληπτικά μέτρα ώστε να μη διαδίδεται, έστω διά των συγκεντρώσεων σε εξωτερικούς χώρους, ο ιός, η αντιπολίτευση προτείνει μέτρα θεραπείας μετά τη διάδοση του ιού.

«Με εντολή Μητσοτάκη η αστυνομία τώρα αναλαμβάνει και την παιδική προστασία»;